Een schooldirecteur in Nepal heeft vorige week het leven van zo'n 900 leerlingen gered door hen op het allerlaatste moment te evacueren. 10 minuten nadat Rajendra Dawadi de kinderen naar hoger gelegen gebied had gestuurd, werd zijn school overspoeld door de enorme water- en modderstroom die het gebied trof. "Als we 10 minuten later hadden beslist, zouden we vandaag niet met u kunnen spreken", vertelt hij aan de BBC.
Schooldirecteur evacueert 900 leerlingen net voor verwoestende overstroming Nepal: "Geen seconde te verliezen"
Ann Willems
Gepubliceerd:
Rajendra Dawadi, directeur van de Tribhuvan Trishuli Secondary School in Nuwakot, kreeg rond 9.10 uur plaatselijke tijd verschillende telefoontjes met waarschuwingen voor een grote overstroming. In enkele minuten tijd werd hem vanuit 4 verschillende hoeken verteld dat het water eraan kwam.
Ook een ouder kwam naar de school om zijn dochter op te halen. "Er komt een grote overstroming aan, ik neem mijn dochter mee", vertelde de ouder volgens Dawadi.
Voor de schooldirecteur was dat het signaal om geen risico meer te nemen. Hij stuurde de leerlingen naar hoger gelegen gebied en liet ook schoolbussen die onderweg waren naar de school rechtsomkeer maken.
"Een ouder komt niet zomaar zonder reden zijn kind ophalen", zegt Dawadi. "Ik wist dat ik geen seconde meer mocht verliezen. Zelfs als de overstroming niet was gekomen, zouden de leerlingen hooguit 1 dag les hebben gemist."
10 minuten later stroomde het water door het gebied. Het schoolgebouw werd bedolven onder modder en puin.
Directeur Rajendra Dawadi vertelt over zijn beslissing om de school te evacueren
Vluchten via ladder
Ook de 16-jarige Yunisha Amatya zat op dat moment in de klas. Aanvankelijk beseften zij en veel van haar klasgenoten niet hoe ernstig de situatie was.
"Vlak voor de overstroming waren we nog in de klas aan het studeren", vertelt ze aan de BBC. Enkele minuten later kwamen de leerkrachten vertellen dat er een overstroming op komst was en dat iedereen naar huis moest.
Ik heb het gevoel dat we maar 10 seconden van de dood verwijderd waren
Yunisha Amatya, leerling aan de school
Amatya vluchtte samen met haar vrienden via een ladder aan de achterkant van de school naar boven. "Ik kon niet snel lopen en mijn vrienden hielpen me om naar boven te klimmen. We probeerden zo snel mogelijk een veilige plek te bereiken. Binnen de kortste keren werd het marktje voor het schoolgebouw voor mijn ogen weggevaagd."
Volgens Amatya verdrongen mensen elkaar tijdens de vlucht om hogerop te raken. Wie een andere vluchtroute koos, werd volgens haar door het water meegesleurd. "Ik heb het gevoel dat we maar 10 seconden van de dood verwijderd waren."
De leerlingen en leerkrachten bereikten uiteindelijk een plek enkele honderden meters hogerop. Daarna trokken ze verder naar een nabijgelegen dorp.
"Dacht dat ze niet meer leefde"
Veilig waren ze daarmee nog niet. Door de overstromingen waren wegen afgesneden en was het transport in de omgeving volledig ontregeld. De groep zat 2 nachten vast voordat reddingswerkers hen konden bereiken.
Voor de familie van Amatya waren die dagen bijzonder onzeker.
Haar vader, Yubaraj Amatya, probeerde haar na de eerste berichten over de overstroming verschillende keren te bellen. Zonder resultaat. Hij reed zo snel mogelijk naar de school, maar zag onderweg hoe de omgeving volledig door het water was weggevaagd.
"Toen dacht ik dat mijn dochter niet meer leefde", vertelt hij. "Ik was zo bang. Ik kon alleen maar denken aan mijn dochter." Bijna een uur lang wist hij niet of Yunisha nog leefde. Tot zijn telefoon uiteindelijk verbinding maakte. "Mijn dochter nam op. Ik kon mezelf niet bedwingen. Ik begon te huilen en 2 familieleden die bij me waren, begonnen ook te huilen en omhelsden me."
Zorgen over toekomst
De ramp heeft intussen ook gevolgen voor de toekomst van de leerlingen. Yunisha weet niet of ze nog naar haar oude school zal kunnen terugkeren. "Ik maak me nu zorgen over mijn verdere studies. Als ik van school moet veranderen, zal ik mijn oude vrienden missen en wordt het moeilijk om nieuwe vrienden te maken."
Volgens Dawadi had een beter waarschuwingssysteem, met onder meer sirenes en evacuatiemeldingen, ervoor kunnen zorgen dat meer inwoners in actie kwamen. Toch is hij ervan overtuigd dat zijn snelle beslissing om de school te ontruimen een veel grotere ramp heeft voorkomen. "Als ik had beslist om de school later te sluiten, was er misschien niets meer overgebleven. Alleen de schoolbel zou nog om 9.30 uur hebben kunnen rinkelen."
