Mychajlo Drapaty (42), de nieuwe opperbevelhebber van het Oekraïense leger, is een van de meest gerespecteerde veldcommandanten van het land. De generaal-majoor vecht al bijna 10 jaar tegen Rusland en werd door president Volodymyr Zelensky benoemd als opvolger van de omstreden generaal Oleksandr Syrsky. Een portret van de man die ooit een Russische barricade aan diggelen reed.
Hij ramde Russische blokkade: Mychajlo Drapaty is nieuwe Oekraïense opperbevelhebber
Samenvatting:
Mychajlo Drapaty (42) is de nieuwe opperbevelhebber van het Oekraïense leger. President Zelensky stelde hem aan als opvolger van de omstreden generaal Syrsky.
Drapaty bouwde zijn reputatie op aan het front, niet vanuit kantoren. Hij vecht al bijna 10 jaar tegen Rusland en leidde onder meer operaties rond Kryvy Rih, Cherson en Charkiv.
Hij staat bekend om zijn moderne aanpak: meer verantwoordelijkheid voor lokale commandanten, minder starre hiërarchie, en een sterke nadruk op drones en technologie in de strijd.
In 2024 nam Drapaty ontslag als bevelhebber van de Landstrijdkrachten na een dodelijke Russische aanval op een trainingscentrum waarbij 59 mensen omkwamen. Zijn beslissing om zelf verantwoordelijkheid te nemen leverde hem veel sympathie op.
Op 9 mei 2014 wordt Mychajlo Drapaty beroemd in heel Oekraïne. Russische militairen waren de maanden daarvoor het strategische Oekraïense schiereiland Krim binnengevallen. Militairen van het Oekraïense leger werden verrast door de snelheid van de Russische aanval en werden in een mum van tijd omsingeld.
Op dat moment is Drapaty nog majoor en commandant van een bataljon van de 72e Brigade. Wanneer pro-Russische gewapende groepen in Marioepol een politiebureau aanvallen en Oekraïense veiligheidstroepen omsingelen, krijgt Drapaty de opdracht om versterking te sturen en de ingesloten mensen te bevrijden.
Wanneer de kolonne van de brigade de stad binnentrekt om de politiepost te ontzetten, stuit het voorste voertuig — een BMP-2-pantserwagen — op een massieve barricade in een van de hoofdlanen. In plaats van te stoppen of om te keren, geeft de bestuurder op bevel van Drapaty vol gas. De BMP raakt de barricade op hoge snelheid, wordt gelanceerd, vliegt letterlijk door de lucht over de obstakels en de vlammen, en landt aan de andere kant op de weg om zijn weg te vervolgen.
Het beeld gaat viraal in Oekraïne en wordt later symbool voor de stijl van Drapaty: agressief wanneer nodig, persoonlijk aanwezig en bereid risico's te nemen. Daarom krijgt hij de bijnaam 'commandant van de vliegende BMP', naar de naam van het gepantserde voertuig.
Frontgeneraal
Drapaty's directe aanpak in Marioepol is wat hem zo populair maakt bij veel Oekraïeners: hij heeft zijn reputatie niet opgebouwd vanuit kantoren in Kiev, maar vanuit gevechtszones. Een jonge officier die zelf vooropgaat en initiatief neemt, wordt gezien als het tegenovergestelde van de oude militaire cultuur.
Ook na de van het geweld tussen Rusland en Oekraïne in februari 2022 wordt Drapaty naar de moeilijkste plekken gestuurd wanneer het front dreigde te vallen. Tijdens de Russische invasie helpt hij onder meer om de Oekraïense posities te stabiliseren rond Kryvy Rih en Cherson, en speelt hij een rol bij het afremmen van Russische aanvallen in de regio Charkiv.
Drapaty wil meer verantwoordelijkheden geven aan lokale commandanten van het leger, terwijl zijn voorganger meer als een Sovjetleider over het leger regeerde
Michiel Driebergen, correspondent in Oekraïne
Binnen het leger wordt hij daarom vaak gezien als iemand die begrijpt wat soldaten aan de meemaken.
"En hij is bijna 20 jaar jonger dan zijn voorganger Syrsky", vult correspondent in Oekraïne, Michiel Driebergen, aan. "Het is iemand die vindt dat er verandering nodig is binnen het leger, ook al is er oorlog. Zo wil hij meer verantwoordelijkheden geven aan lokale commandanten van het leger, terwijl zijn voorganger Syrsky meer als een Sovjetleider over het leger regeerde."
Volgens Drapaty win je gevechten doeltreffender door initiatief bij lagere officieren te leggen dan door vast te houden aan starre hiërarchieën uit het Sovjettijdperk.
Erg populair
Wat Drapaty ook onderscheidt, is zijn visie op oorlogvoering. Binnen de Oekraïense krijgsmacht is hij een van de sterkste voorstanders van moderne, technologiegedreven strijd. Hij pleit voor het grootschalige gebruik van drones, elektronische oorlogvoering en integratie van inlichtingen.
De nadruk op technologie en aanpassingsvermogen maakt Drapaty geliefd bij veel jongere Oekraïense officieren en militaire hervormers.
Zijn benoeming betekent ook dat hij voor een enorme uitdaging staat: Oekraïne moet tegelijk vechten tegen Rusland, soldaten vervangen, munitietekorten oplossen, nieuwe technologie integreren en een leger hervormen dat al jaren onder extreme druk staat.
Drapaty maakt zich in 2024 ook populair bij de bevolking door zijn verantwoordelijkheid te nemen na een dodelijke Russische aanval op een Oekraïens trainingscentrum. Er vielen toen zeker 59 doden en ruim 300 gewonden.
De aanval leidt in Oekraïne tot felle kritiek van onder meer parlementsleden en burgers. Zij vragen zich af waarom er op één locatie nog steeds grote groepen militairen of rekruten samenkwamen voor onderwijs of bijeenkomsten, terwijl het risico op Russische raketaanvallen bekend is. Drapaty besluit daarop om ontslag te nemen als bevelhebber van de Landstrijdkrachten. Hij vindt dat commandanten - en niet de soldaten - de verantwoordelijkheid voor fouten moeten dragen.
Die breuk met de heersende cultuur levert hem veel sympathie op.
Slimme politieke beslissing?
De beslissing van president Volodymyr Zelensky om generaal-majoor Mychajlo Drapaty aan te stellen als de nieuwe legerleider, is niet alleen militair ingegeven, maar ook een uitgekiende politieke zet.
Kort voor deze benoeming ontstond een zware politieke crisis. Zelensky had de populaire minister van Defensie, Mychajlo Fedorov, uit zijn functie ontheven. Fedorov, die faam maakte met het moderniseren van de strijdkrachten en de inzet van drones, lag zwaar overhoop met de toenmalige legerleider, generaal Oleksandr Syrsky.
Syrsky verzette zich tegen Fedorovs hervormingen en stelde Zelensky uiteindelijk een ultimatum: hij eruit, of ik eruit.
Zelensky koos aanvankelijk de kant van zijn opperbevelhebber en ontsloeg Fedorov. Dat besluit sloeg echter in als een bom: er braken straatprotesten uit en burgers én militairen eisten het vertrek van de ouderwetse legerleider Syrsky. Zelensky zat klem. Om de rust te herstellen en het vertrouwen te herwinnen, boog de president voor de straat: hij stuurde generaal Syrsky alsnog de laan uit.
Toen Fedorov onder vuur kwam te liggen en uiteindelijk uit zijn functie als minister van Defensie verdween, deed Drapaty iets ongewoons: hij sprak publiekelijk zijn steun uit voor hem. Hij schreef dat er onder Fedorov een echte samenwerking was ontstaan tussen het ministerie en de strijdkrachten, en dat er meer bereidheid was gekomen om naar commandanten en militairen te luisteren.
Dat is opvallend, omdat Oekraïense militaire leiders zich doorgaans voorzichtig opstellen in politieke discussies.
Waarschijnlijk probeert president Zelensky met deze aanstelling niet alleen militaire kennis, maar ook vertrouwen te winnen. Dat is politiek belangrijk voor Zelensky. De president kan zich moeilijk veroorloven een legerleider aan te stellen die door soldaten of de bevolking als een bureaucraat wordt gezien.
En, in tegenstelling tot Fedorov, is Drapaty geen politieke rivaal voor Zelensky. Hij is geen politicus, heeft geen eigen partij of een groot netwerk buiten defensie. Voor Zelensky kan hij dus een ideale combinatie zijn: een gerespecteerde generaal zonder directe politieke ambitie.



