Bijna 4.500 mensen kozen vorig jaar voor euthanasie in ons land, een stijging van 13 procent: "Het is bespreekbaarder geworden"

In 2025 vertegenwoordigde euthanasie 4 procent van alle sterfgevallen in ons land. "Het is al jaren een stijgende trend", zegt professor palliatieve geneeskunde Wim Distelmans. "Euthanasie is geen taboe meer. Het is bespreekbaarder geworden. De euthanasiewet raakt meer en meer bekend onder de bevolking."

Het gaat meestal om oudere patiënten: meer dan 70 procent is ouder dan 70 jaar, en 45 procent is ouder dan 80. Slechts 1,5 procent is jonger dan 40. 

1 minderjarige koos voor euthanasie. Zo komt het aantal geregistreerde gevallen bij minderjarigen sinds de uitbreiding van de wet in 2014 op 7. 

In de helft van de gevallen gaat het om kankerpatiënten, maar de op een na meest voorkomende reden is 'polypathologie' of het hebben van meerdere ziektes tegelijk. 

"Het gaat om mensen die te maken hebben met kwalen die los van elkaar misschien aanvaardbaar zijn, maar die in een optelsom ondraaglijk worden voor heel wat mensen. Denk aan incontinentie, hulp nodig hebben bij eten of wassen, een looprekje moeten gebruiken of slecht kunnen horen", legt Distelmans uit.

Daarmee stijgt ook het aantal gevallen waarin euthanasie wordt toegepast wanneer de aandoening niet terminaal is. In 2024 ging het om 923 mensen, in 2025 waren het er 1.117. "Dat is de tol die we betalen om langer te leven. We zijn de eerste generatie met een levensverwachting boven de 80. Niet iedereen wil leven in de aanwezigheid van ondraaglijke kwalen."

Daarnaast gaat het steeds vaker om een combinatie van fysiek en psychisch lijden. In 2023 ging het nog om 76,6 procent, vorig jaar om 86 procent.

Slechts 1,9 procent, oftewel 83 mensen, koos voor euthanasie enkel op basis van psychisch lijden. Dat psychisch lijden kan het gevolg zijn van een fysieke aandoening of van een psychiatrische aandoening. 

Zo was er bijvoorbeeld Siska, die in De Afspraak getuigde dat ze voor euthanasie koos na een jarenlange zoektocht naar mentale hulp.

Er werden 3.379 aangiften in het Nederlands opgesteld en 1.107 in het Frans. Daarmee blijft het verschil tussen de landsdelen groot. Een belangrijke nuance: het gaat hier wel om de taal waarin de arts de aanvraag opstelt, niet die van de patiënt. "Het zou kunnen dat Franstalige artsen meer palliatieve sedatie toepassen, maar dat is speculatie."

Net als de voorbije jaren kwamen ook mensen naar België om euthanasie te kunnen krijgen. In 2025 waren dat er 123. Van hen kwamen 110 mensen uit Frankrijk. Dat heeft wellicht te maken met het feit dat euthanasie daar niet mogelijk is.

6 mensen kregen euthanasie na een voorafgaande wilsverklaring. Dat betekent dat je op voorhand toestemming geeft om euthanasie te krijgen wanneer je je in een onomkeerbaar coma zou bevinden. 

Volgens Distelmans moeten meer situaties in aanmerking komen. "Mensen willen kunnen kiezen om euthanasie te krijgen wanneer ze bijvoorbeeld dement worden."

Dat kan op dit moment enkel door al vroeg euthanasie te krijgen, wanneer je nog wilsbekwaam bent. Dat gebeurt nog heel weinig: in 2025 kregen slechts 74 mensen euthanasie wegens een cognitieve stoornis. 1 van die mensen was Kris Mees uit Restaurant Misverstand. Eerder maakten ook 2 andere deelnemers van het programma dezelfde beslissing. 

"We vragen al jaren om die wet uit te breiden", zegt Distelmans. "In het regeerakkoord staat dat ze daar werk van willen maken, maar ik vraag me af wanneer ze er in het parlement over gaan beginnen discussiëren. De bevolking ligt daarvan wakker."

Op Leif.be  loopt een petitie om de wet uit te breiden, die werd al door bijna 90.000 mensen getekend.