De Franse zangeres Nicole Croisille had nog voor haar dood euthanasie aangevraagd in België. Ze is een van de vele buitenlandse euthanasiepatiënten die naar ons land afzakt. Wim Distelmans, voorzitter van de Commissie Euthanasie, spreekt over 120 mensen in 2024, maar noemt dat een topje van de ijsberg. "Bovendien geraken heel wat buitenlanders niet tot bij ons omdat ze te verzwakt zijn."
Franse zangeres Nicole Croisille vroeg euthanasie aan in België: waarom buitenlandse euthanasiepatiënten vaak naar hier komen
De Franse zangeres Nicole Croisille is op 4 juni overleden aan kanker. De 88-jarige vrouw stierf een natuurlijke dood, terwijl ze dat anders voor ogen had, zo blijkt uit een postuum interview in het Franse magazine Elle .
Ongeneeslijk ziek, dus wilde ze liefst euthanasie krijgen. Omdat er in Frankrijk geen wetgeving bestaat rond euthanasie, trok ze daarom naar België en zou ze in het Universitair Ziekenhuis van Namen euthanasie krijgen. Zo ver zou het nooit komen.
In plaats daarvan werd ze met spoed opgenomen in een ziekenhuis in Parijs en kreeg ze 3 dagen lang palliatieve sedatie die haar in slaap bracht tot ze "spontaan" is overleden. Terwijl het anders kon, gewoon niet in Frankrijk.
Minstens 120 buitenlanders vroegen vorig jaar euthanasie aan in België
"In Frankrijk is die palliatieve sedatie de enige optie. Je kan daar op geen enkele manier legaal en onder medisch toezicht je leven beëindigen", zegt Wim Distelmans, professor palliatieve geneeskunde aan de VUB en voorzitter van de Commissie Euthanasie.
"Er wordt wel over gedebatteerd, maar dan enkel over een vorm waarbij de patiënt zelf het middel moet innemen en er geen arts aan te pas komt."
Euthanasiepatiënten zijn vaak zo zwak dat ze op de afgesproken datum niet meer tot bij ons geraken
Wim Distelmans, professor palliatieve geneeskunde aan de VUB en voorzitter van de Commissie Euthanasie
Niet alleen Fransen komen in België aankloppen voor euthanasie, er zijn ook patiënten uit andere landen in Europa en de VS en Canada, weet Distelmans. "Vorig jaar ging het over minstens 120 mensen uit het buitenland, waarvan het merendeel uit Frankrijk."
Dat is nog een onderschatting, aangezien het tot voor kort niet verplicht was om de woonplaats te registreren van een euthanasiepatiënt.
Geen euthanasietoerisme
Toch is euthanasietoerisme niet de juiste term om het fenomeen te beschrijven, vindt Distelmans. Hij maakt de vergelijking met abortustoerisme. "Dan gaat het over jonge, fitte vrouwen die makkelijk tot bij ons geraken. Euthanasiepatiënten daarentegen zijn vaak zo zwak dat ze op de afgesproken datum niet meer tot bij ons geraken."
LEIF-artsen
LEIF groepeert bijna 500 artsen (huisartsen en ziekenhuisartsen) over heel Vlaanderen die een opleiding volg(d)en in verband met de problematiek van euthanasie, beslissingen aan het levenseinde en die bovendien de mogelijkheden kennen van de palliatieve zorg in Vlaanderen.
De euthanasiewet voorziet de verplichte raadpleging van een tweede arts (en bij niet-terminale patiënten van een derde arts), maar in de dagelijkse praktijk is het vaak niet eenvoudig om een bevoegde en onafhankelijke arts te vinden. Hiervoor kunnen de LEIF-artsen gevraagd worden.
Bron: leif.be
Die 120 zijn dus maar topje van de ijsberg. "Zeker omdat we in België in de praktijk enkel de mensen kunnen aanvaarden die lichamelijk lijden. Voor mensen met een psychiatrische aandoening duurt het namelijk al snel een jaar - vol consultaties - voordat iemand groen licht krijgt. We kunnen moeilijk aan buitenlanders vragen om een jaar op hotel te blijven in België."
Als je mensen zo graag wilt laten leven, laat ze dan ook sterven
Nicole Croisille, Franse zangeres
Bovendien is het voor Belgen zelf niet altijd evident om euthanasie te krijgen. "Een aantal artsen haken af waardoor de patiënten doorschuiven naar LEIF-artsen. Zij geraken daardoor overbevraagd waardoor het nog moeilijker wordt voor buitenlanders om euthanasie te krijgen."
Beter zou het zijn als de landen euthanasie zelf goedkeuren. Iets waar heel wat Franse artsen bovendien voorstander van zijn. "Maar het is religie die de wet blokkeert", geeft Croisille aan in Elle.
"Je kunt niet doen wat je wilt met je leven: God heeft het je gegeven, God zal het je afnemen. Maar als je mensen zo graag wilt laten leven, laat ze dan ook sterven."
Nicole Croisille vroeg voor dood nog euthanasie in België: waarom komen Fransen daarvoor naar hier?


