“Het is moeilijk om te beseffen dat ik zoveel halfbroers en -zussen heb.” Dat vertelt Thomas (16), die onlangs ontdekte dat hij minstens 196 halfbroers en -zussen heeft, allemaal verwekt door dezelfde Deense donor met een genetische afwijking. "Het zou fantastisch zijn om er zoveel mogelijk te leren kennen." Zelf heeft Thomas de genetische afwijking niet geërfd.
Thomas (16) heeft 196 halfbroers en -zussen van Deense massadonor: “Wil er zoveel mogelijk leren kennen”
Fien Macken
Gepubliceerd:
In het kort:
Thomas is een van de minstens 197 kinderen van de Deense massadonor.
De donor heeft een genetische afwijking die voor een hoog risico op kanker kan zorgen. Thomas heeft die afwijking zelf niet geërfd.
"Ik besef dat ik nooit al mijn halfbroers en zussen zal kunnen ontmoeten, maar het zou fantastisch zijn om er zo veel als mogelijk te leren kennen.”
“Het is erg bijzonder dat ik zoveel halfbroers en -zussen heb. Tegelijk is het ook moeilijk om echt al een connectie met hen te voelen. Ik weet niet waar ze vandaan komen, hoe ze heten, hoeveel meisjes en jongens er zijn of in wat voor soort families ze leven.”
Aan het woord is Thomas*, een Franse tiener van 16 die in het laatste jaar van de middelbare school zit. Hij is één van de zeker 197 kinderen van de Deense massadonor met de kankerverwekkende genetische afwijking, die deze week in het nieuws kwam. De mama van Thomas ging naar een Belgisch ziekenhuis voor haar fertiliteitstraject.
* Thomas is een schuilnaam, zijn echte naam is bekend bij de redactie.
Van jongs af op de hoogte
“Toen ik 2,5 was, vertelde mama mij dat ik van een donor afkomstig ben”, vertelt Thomas. "Ik zag bij mijn vrienden op school dat zij allemaal een vader hadden en ik niet. Ik woonde alleen met mijn mama. Ik stelde me daar al snel vragen bij."
“Mijn mama heeft toen uitgelegd dat er een heel aardige man was die had gegeven wat nodig was zodat ik kon bestaan. Hij wilde dat we zo gelukkig mogelijk zouden zijn, met z'n tweeën.”
Ik mis geen vaderfiguur in mijn leven
Thomas, donorkind
Sindsdien houdt het Thomas nog maar weinig bezig dat hij een donorkind is. “Ik mis geen vaderfiguur in mijn leven, omdat ik ook niet weet hoe het voelt om er wel een te hebben. Ik stel er me nog weinig vragen over.”
"Bang en in de war"
Dat verandert wanneer Thomas en zijn mama in 2024 te horen krijgen dat de donor een genetische afwijking blijkt te hebben. Kinderen die die afwijking erven, zullen zo goed als zeker kanker ontwikkelen in hun leven.
Ik dacht dat ik 10 of 15 halfbroers en -zussen zou hebben
Thomas, donorkind
“Ik wist niet goed hoe ik moest reageren. Het was iets enorms dat op me afkwam. Ik was in de war, bang en geschokt. Ik wist niet wat ik ervan moest denken.” Thomas laat zich testen en blijkt de afwijking zelf gelukkig niet te hebben geërfd. "Een enorme opluchting", klinkt het.
Maar wat Thomas op dat moment nog niet weet, is dat er nog meer dan 100 halfbroers en -zussen rondlopen. “Ik ben er mij altijd wel van bewust geweest dat een donor niet bij één persoon gebruikt wordt. Maar ik dacht dat ik veeleer 10 of 15 broers of zussen zou hebben.”
Iedereen leren kennen
In mei van dit jaar komt Thomas via een artikel uit The Guardian te weten dat het er een pak meer zijn. “Toen was er sprake van 67. Dat was al veel en ik was toen al enthousiast en blij. Ik heb altijd al broers en zussen gewild, dus de bevestiging dat die er ook zijn, voelde heel fijn.”
Alleen bleek deze week dat het er geen 67 zijn, maar minstens 196. “Dat voelt echt onwerkelijk. Het is te veel om te verwerken en moeilijk om het volledig te beseffen”, zegt Thomas. "Ik ben best blij dat ik deel uitmaak van de mensen die dit meemaken, want het is iets unieks.”
Ik heb altijd al broers en zussen gewild
Thomas, donorkind
Thomas droomt ervan om ooit zijn halfbroers en -zussen te ontmoeten. “Het voelt paradoxaal dat ik niemand van hen ken, terwijl we met 200 zijn. Tenslotte zijn het mijn broers en zussen, zoals ook de meeste mensen ter wereld er hebben. Ik besef dat ik ze nooit allemaal zal ontmoeten, maar het zou fantastisch zijn om er zo veel als mogelijk te leren kennen.”
Voorzichtig zijn
Met zoveel zijn, daar zijn ook risico’s mee verbonden, beseft Thomas. “Ik heb, toen ik 10 jaar was, een film gezien waarin een donor plots 1.000 kinderen bleek te hebben. Daardoor waren er ook kinderen die met elkaar trouwden, zonder dat ze wisten dat ze verwant waren."
"Uiteraard is de film overdreven, maar ik herken mijn situatie wel in het verhaal. Ik weet dat ik voorzichtig moet zijn als ik iemand leer kennen.”
Ik stel hem mij voor als een man met blond haar en bruine ogen, net zoals ik
Thomas, donorkind
Stelt Thomas zich vragen over de identiteit van de anonieme donor? "Natuurlijk heb ik daar wel al eens aan gedacht. Maar ik wil geen vragen stellen waarop ik toch geen antwoord zal krijgen. Ik stel hem mij voor als een man met blond haar en bruine ogen, net zoals ik en mijn mama. En niet specialer dan iemand anders.”
Verschillende kinderen ziek
Thomas heeft de genetische afwijking van de donor zelf niet, maar verschillende van zijn halfbroers en -zussen hebben die wel geërfd. “Dat is iets heel zwaars en triests”, zegt hij.
Sommige ouders zijn in het grootste ongeluk beland dat hen kan overkomen
Thomas, donorkind
“Dat de donor zoveel kinderen heeft, is uiteraard niet goed en een schandaal. Maar door de genetische afwijking van de donoren zullen tientallen kinderen ziek worden en opgenomen moeten worden in het ziekenhuis. Ik denk daar soms wel over na.”
“De ouders van die kinderen zitten misschien ook in dezelfde situatie als mijn moeder. Helemaal alleen, maar ze wilden toch kinderen”, zegt Thomas. “Ze hoopten om samen met hun kind zo gelukkig mogelijk te zijn, maar zijn uiteindelijk beland in het grootste ongeluk dat hen kan overkomen.”
