In de bovenste lagen van de Noord-Atlantische oceaan zweeft zo'n 27 miljoen ton aan nanoplastic rond. Dat zeggen onderzoekers van het Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ) in een studie in het wetenschappelijk tijdschrift Nature. De onderzoekers gaan nu ook andere oceanen onderzoeken. Wat de gevolgen zijn van de nanoplastics op het ecosysteem kunnen de onderzoekers nog niet zeggen.
27 miljoen ton aan nanoplastic zweeft rond in bovenste lagen Noord-Atlantische oceaan
Ine Philippe
Gepubliceerd:
Nanoplastic zijn deeltjes plastic van minder dan 1 micrometer groot. De deeltjes zijn dus nog kleiner dan microplastics, die tussen de 1 micrometer en 5 millimeter groot zijn. Omdat de deeltjes zo klein zijn, kunnen ze, in tegenstelling tot microplastics door celwanden heen dringen. "Deeltjes op nanometerschaal zijn letterlijk overal", zegt co-auteur van het artikel Dušan Materić.
Om een schatting te kunnen maken van hoeveel deeltjes nanoplastic er in de oceaan rondzweven, namen de onderzoekers stalen op 12 plekken in de Noord-Atlantische Oceaan die representatief zijn voor verschillende plaatsen in de Noord-Atlantische oceaan. Ze namen stalen aan de oppervlakte, op 1.000 meter diepte en op 30 meter boven de oceaanbodem.
De onderzoekers vonden gemiddeld 18 milligram nanoplastic per kubieke meter terug. Op basis van die meetresultaten maakten de onderzoekers een schatting dat alleen al in de bovenste lagen van de Noord-Atlantische Oceaan zo'n 27 miljoen ton aan nanoplastics aanwezig zouden zijn. Nanoplastics zouden daarmee het grootste deel van de plasticvervuiling in de zee vormen, zeggen de onderzoekers.
De resultaten zouden volgens de onderzoekers ook kunnen verklaren waarom veel plastic 'zoek' zijn geraakt, want niet al het plastic dat in de wereld wordt geproduceerd, kon tot nu toe worden teruggevonden.
Nanoplastic aan de oppervlakte én op de zeebodem
De onderzoekers vonden bovendien ook nanoplasticdeeltjes in de middenlagen en op de zeebodem. Dat er meer deeltjes aan de oppervlakte worden gevonden is normaal, zegt Helge Niemann, een van de onderzoekers aan het Nederlandse instituut, bij NOS. Plastic komt namelijk vaak via de lucht of via rivieren in de zee terecht. Maar dat ook op de middenlagen en op de zeebodem nanoplastic wordt gevonden, noemt Niemann "niet leuk".
De invloed van nanoplastic op de oceaan moet volgens de onderzoekers nog verder worden onderzocht, maar omdat de plasticdeeltjes zo alomtegenwoordig zijn, moeten ze wel serieus genomen worden. Materić noemt nanoplastics "misschien wel de meest problematische vorm van plastic voor het leven in de oceaan." Micro- en nanoplastics werden eerder ook al teruggevonden in het menselijk lichaam.
De onderzoekers richten hun pijlen nu ook op andere oceanen, waar ze vrezen dat ze gelijkaardige resultaten zullen aantreffen. "De nanoplastics die er nu zijn, ruim je nooit meer op", reageert Niemann bij NOS. Om toekomstige vervuiling door nanoplastics te beperken, moet volgens de onderzoekers dus vooral de productie van plastic aan banden worden gelegd.
