Een nieuw rapport van VN-organisatie voor migratie IOM heeft de sporen gevonden van 5.684 mensen die sinds begin 2021 zijn gestorven, op weg naar Europa of aan de Europese grenzen. Het aantal slachtoffers blijft jaar na jaar stijgen, het rapport pleit voor veilige en legale migratieroutes.
Al ruim 5.000 vluchtelingen en migranten omgekomen op weg naar Europa sinds vorig jaar
Rony Van Gastel
Gepubliceerd:
De internationale migratie-organisatie IOM heeft gegevens verzameld over bijna 6.000 mensen, die in of onderweg naar Europa zijn omgekomen sinds begin vorig jaar. Het nieuwste rapport vermeldt 2.836 slachtoffers op de centrale route op de Middellandse Zee. Dat is weer enkele honderden méér dan in 2019 en 2020. Op de route van West-Afrika naar de Canarische eilanden stierven 1.532 mensen, voor zover bekend meer dan ooit tevoren.
De IOM denkt bovendien dat veel slachtoffers onopgemerkt blijven. Op beide gevaarlijke en lange overzeese trajecten zijn de cijfers van dit jaar nog onvolledig. De registratie verloopt moeizaam, en vaak blijven schipbreuken onopgemerkt, zonder dat zelfs maar een reddingsoperatie wordt opgezet.
Veel doden hadden kunnen worden voorkomen
Missing Migrants Project, IOM
De dodentol neemt sinds 2021 bijna overal toe, vergeleken met de voorgaande jaren. Dat is onder meer het geval aan de Turks-Griekse grens (126 doden), op de Westelijke Balkan (69 doden), maar ook op het Kanaal, waar 53 slachtoffers vielen bij de overtocht naar Engeland. Ook aan de grens met Wit-Rusland en als gevolg van de vlucht uit Oekraïne stierven 40 mensen.
Er is een structureel probleem met het aanbieden van veilige routes, staat in het rapport Missing Migrants Project. Bovendien hadden veel mensen kunnen worden gered, als er snel en efficiënt hulp was geboden.
Als de cijfers vanaf 2014 in overweging worden genomen, zijn er al gegevens verzameld over 29.000 slachtoffers. Veel van hen komen uit Syrië, Marokko of Algerije.
Pushbacks
Nog verontrustend is dat volgens getuigenissen van overlevenden tenminste 252 mensen zijn gestorven tijdens gewelddadige terugdrijvingen door Europese landen, de zogenoemde "pushbacks".
De meeste daarvan vonden plaats in de Middellandse Zee, maar ook aan de Turks-Griekse grens. Aan de grens tussen Wit-Rusland en Polen zouden minstens 4 doden zijn gevallen. Het gaat in al deze gevallen waarschijnlijk opnieuw om een onderschatting, want zelfs voor de IOM is het bijna onmogelijk om het geweld te documenteren. Veel landen schermen de gegevens af, ook al door de sterk gepolitiseerde context.
Missing Migrants Project zegt ook dat de identificatie van slachtoffers in Europa beduidend lager ligt dan in andere delen van de wereld. Van ruim 17.000 mensen die op weg naar Europa omkwamen na 2014, is zelfs de nationaliteit niet bekend. Een oplossing is volgens de IOM alleen mogelijk door de autoriteiten van de landen erbij te betrekken.
