LIVE Dave De Kock veroordeeld tot 30 jaar cel, Romy W. krijgt opschorting van straf

Romy W. reageerde opgelucht na de uitspraak. Ze werd weggeleid door de politie na het arrest, maar na een tiental minuten kon ze als een vrije vrouw de assisenzaal verlaten. Haar advocate Nina Van Eeckhaut zegt dat het allemaal "heel erg onwerkelijk is" voor Romy W. "Ze kan het nog niet zo goed geloven."

• Het hof benadrukt dat doodslag een van de zwaarste misdrijven is en verwijst naar de bijzonder gewelddadige, wrede en drieste manier waarop Dave De Kock kleuter Dean om het leven bracht.

• De rechters wijzen op de "onmetelijke menselijke ravage" die de feiten hebben veroorzaakt. Dean was een geliefd kind dat zijn naasten nooit zullen zien opgroeien.

• Volgens het hof blijkt uit de onderzoeken van de deskundigen en uit De Kocks eigen verklaringen dat hij zonder structuur ernstig ontspoort. Hij gaf zelf aan dat hij de structuur van de gevangenis nodig heeft.

• Het hof houdt er rekening mee dat De Kock al eerder een 2-jarig kind gewelddadig van het leven beroofde. Ook verwijst het arrest naar partnergeweld en naar getuigenissen over zijn ontvlambare en agressieve karakter.

• De rechters noemen De Kock daarom bijzonder maatschappelijk gevaarlijk. Volgens het hof moet de bescherming van de samenleving centraal staan.

• Het hof besluit dat enkel een langdurige gevangenisstraf de nodige structuur biedt en de samenleving voldoende kan beschermen. Volgens de rechters verliest De Kock zonder die structuur bij frustraties of tegenslagen "elke controle" en is hij in staat tot "gruwelijke feiten".

De moeder van Dean reageert ontgoocheld en boos op de straf voor Romy W. Ze sprak van "een cadeau" tijdens de voorlezing van het arrest. 

De voorzitter sluit af met een dankwoord voor advocaten, juryleden en alle betrokkenen.

Ook de media komen ter sprake. Hij wordt geëmotioneerd als hij de heisa van de voorbije dagen aanhaalt. "Als er aan tafels of afspraken allerhande ingehakt wordt op magistraten, kan je als magistraat niet reageren en moet je stil blijven", zegt hij. "Een assisenzaak is geen kwestie van winnen of verliezen."

"De integriteit van een voorzitter van een hof van assisen in twijfel trekken, is ongezien. En dan nog in het eigen huis van justitie, dat is pijnlijk en dat brengt mijn reputatie en die van het hof in gevaar", klinkt het scherp.

De voorzitter reageert hiermee op de uitspraken van Jef Vermassen vrijdag, de advocaat van de burgerlijke partijen. Vermassen zei dat de voorzitter al bij de start van het proces uitging van de onschuld van Romy W.

De voorzitter spreekt tot slot de beschuldigden toe.

Aan Dave De Kock zegt hij: "Je hebt gruwelijke feiten gepleegd. Je hebt het leven ontnomen van 2 jonge kinderen. Ik denk dat je beseft waarom zo streng wordt opgetreden. Je zal lange tijd in de gevangenis zitten. Ik hoop dat je je plaats daar vindt."

Hij zegt dat er ook wel iets van goeds in De Kock zit en dat hij zich in de gevangenis nuttig kan maken op verschillende manieren.

Aan Romy W. zegt hij: "Je krijgt nog een kans. Grijp ze. Laat de alcohol en andere drugs achterwege en maak er nog een mooi leven van met uw kind."

Dave De Kock heeft een onmetelijke menselijke ravage aangericht, stelt de voorzitter. "Het is een tragedie dat zijn moeder en zijn naasten Dean nooit zullen zien opgroeien tot een volwassen man."

Dave De Kock is onberekenbaar, onbetrouwbaar en gevaarlijk, klinkt het. Er is geen sprake van verzachtende omstandigheden.

Het gaat over de kwestie van de redelijke termijn. De voorzitter legt uit waarom het onderzoek zo lang geduurd heeft en waarom het dossier zo omvangrijk is.

Volgens het hof is er geen overschrijding van de redelijke termijn voor Dave De Kock, wat een reden zou zijn voor strafvermindering. Voor Romy W. is dat wel het geval. Bij haar is daar dan ook rekening mee gehouden in de straf.

De voorzitter herneemt de zitting en begint met het voorlezen van het arrest.

De voorzitter heeft de debatten gesloten. De 12 juryleden en de 3 beroepsrechters gaan nu in beraad over de strafmaat. Ze beslissen samen daarover. Bij de schuldvragen is het enkel de jury die bepaalt.

Dave De Kock zegt in zijn laatste woord dat hij zich bij elke beslissing zal neerleggen. "Ik begrijp dat ik mijn plaats in de samenleving kwijt ben na wat er is gebeurd", zegt hij.

Romy W. wil werken aan zichzelf, zegt ze. "Ik zal alle voorwaarden accepteren die mij opgelegd worden. Ik ben bereid om verder te werken aan mijn alcoholproblematiek."

Assisenvoorzitter Bart Meganck vraagt haar nog of ze ook bereid is om een begeleiding in haar opvoedingssituatie te aanvaarden, en dat bevestigt ze. Romy W. is in de gevangenis moeder geworden van een zoontje.

Raan Colman wijst voorts op het blanco strafblad van zijn cliënte, de lange voorhechtenis en een "manifeste" overschrijding van de redelijke termijn.

Hij vraagt om een opschorting van straf. Daarbij wordt de straf niet uitgevoerd zolang Romy W. zich aan een aantal voorwaarden houdt, zoals begeleiding voor haar alcoholproblematiek. Als ze de voorwaarden niet naleeft, kan de rechtbank alsnog een straf opleggen. Op deze manier zou de veroordeling ook niet op haar strafblad komen.

Advocaat Raan Colman neemt nu het woord voor Romy W.

Hij vraagt om rekening te houden met de specifieke context waarin de beelden van kindermisbruik bij Romy W. zijn beland. Volgens hem zou deze zaak, als ze los zou staan van dit dossier, nooit gedagvaard zijn voor de correctionele rechtbank.

Hij wijst ook naar haar jonge leeftijd en bereidheid om aan zichzelf te werken als verzachtende omstandigheden.

“Hij heeft een eerlijk proces gekregen en de kans om zijn spijt te betuigen. Maar jullie hoeven dat niet mee te nemen als een verzachtende omstandigheid", zegt Heinen aan de jury.

"Hij heeft zelf gezegd dat hij beter functioneert in de gevangenis. Dat inzicht is er bij hem gekomen."

"Jullie mogen hem wegsteken en de deur op slot doen. Maar gooi de sleutel nog niet weg."

Volgens Heinen is er wel sprake van een overschrijding van de redelijke termijn. "Het is niet dat mijn cliënt dat vraagt, maar het is aan mij om mijn job te doen. Daar kunt u iets mee doen."

"We vragen geen mildheid, maar wel een lichtpuntje aan de horizon", besluit hij.

Volgens de advocate is er wel degelijk schuldinzicht. "Er is spijt en schaamte aanwezig bij Dave De Kock. Jullie hoeven het niet te geloven, maar het staat zwart op wit in het verslag."

"Wees kritisch, maar oordeel met een open geest", vraagt ze aan de jury.

Advocaat Nick Heinen gaat voort: "Het feit dat hij in een drugsvrije afdeling zit, dat is de realiteit. Dat men hier nu zegt: 'hij is sluw'. Ik weet niet goed van waar dat komt."

"Pleiten voor iemand die dit heeft gedaan, is niet simpel. 'Waarom doe je dat?', vragen veel mensen mij. Iedereen heeft recht op verdediging. Je verdedigt nooit de daad, maar wel de dader."

Na een korte pauze is de zitting hervat. Advocate Justine De Poorter pleit voor Dave De Kock.

"Wij vragen hier geen vergiffenis", begint ze. "Onze cliënt verwacht niet veel meer."

Ze wil wel een aantal zaken rechtzetten, zegt ze. Zo klopt het volgens haar niet dat Dave De Kock geen therapeutische bereidheid zou tonen. "Ook nu vraagt hij hulp van verscheidene instanties."

"De cliënt werkt aan zichzelf. Er is ondersteuning."

"Ik heb twijfels bij haar partnerkeuze. Ik vraag me af of dat niet opnieuw tot spanningen zal leiden, en tot mogelijk herval", zegt de aanklager. "Ze zal de strijd tegen de drankduivel dagelijks moeten blijven voeren."

De nieuwe partner van Romy W., met wie ze ook een kind heeft, heeft 10 jaar in de gevangenis gezeten wegens belaging en verboden wapenbezit, zo bleek op het proces.

"De geboorte is op zich geen verzachtende omstandigheid, maar ik hoop dat het voor haar een bron mag zijn om op het rechte pad te blijven."

"Ik aanvaard dat ze beïnvloedbaar is en dat ze alcohol gebruikt om te vluchten van haar problemen", zegt de aanklager over Romy W. "Dit was een toxische relatie met geweld langs beide kanten. Het is geen zwart-witverhaal van dader en slachtoffer."

De strafmaat ligt tussen 3 en 5 jaar voor bezit en verspreiding van beelden van seksueel misbruik, legt Melefason uit.

Hij heeft het ook voor haar over mogelijke verzachtende omstandigheden, die de straf naar beneden kunnen brengen. Hij neemt haar goede gedrag in de gevangenis in aanmerking, en het feit dat ze geen alcohol meer drinkt. "Daar mag je trots op zijn. Dat meen ik."

"Ze is van een lallende, verzopen geest gegaan naar terug een mens. Dat geeft een stuk hoop."

De aanklager heeft het nu over Romy W. Voor haar moet een straf bepaald worden voor bezit en verspreiding van beelden van seksueel kindermisbruik.

Dave De Kock kreeg die beelden - die voor alle duidelijkheid niets met Dean te maken hebben - doorgestuurd tijdens een chatgesprek. Romy W. maakte er screenshots van en stuurde ze naar haar eigen gsm, naar eigen zeggen om Dave De Kock ermee te confronteren.

"Wij zijn geen pedofielen, zegt men. Ik heb dat nooit beweerd. Bij Romy W. is dat zeker niet aanwezig, bij Dave De Kock twijfel ik. In zijn perverse geest kan ik niet kijken", zegt de aanklager.

Er staan terecht strenge straffen op, vertelt hij. Het doel van de wetgever is om de kinderen te beschermen, zegt hij. "Achter ieder beeld zit een kind."

De aanklager haalt de terbeschikkingstelling aan, een bijkomende straf die de rechtbank kan opleggen, waarbij de veroordeelde na het uitzitten van zijn straf verder wordt opgevolgd. "Als je 30 jaar geeft bijvoorbeeld kan daar 15 jaar bijkomen. Dan is er 45 jaar lang een vorm van controle."

Volgens Malefason is er geen sprake in deze zaak van een overschrijding van de redelijke termijn, wat ook een reden zou kunnen zijn voor strafvermindering. "Dit was wat mij betreft een complexe zaak. Je kan zeggen dat bepaalde procedures te lang hebben geduurd, maar dit is niet aan de orde."

Hij wijst ook naar de wisselende verklaringen van De Kock en het maatschappelijke belang van de zaak. "Ik vind dit redelijk."

De aanklager legt uit wat verzachtende omstandigheden zijn en welke mogelijk van toepassing kunnen zijn in deze zaak. Als ze die aanvaarden, moet de straf sowieso zakken, waarschuwt hij de jury.

Hij heeft het onder meer over meewerken met het onderzoek, werkethiek, therapeutische bereidheid, goed gedrag in de gevangenis, slechte jeugd, schuldinzicht, een sociaal vangnet, enzovoort.

Volgens Malefason zijn ze allemaal niet van toepassing. Ook zijn goede gedrag in de gevangenis niet. "Ik vertrouw hem niet. Dat was tijdens zijn vorige detentie ook zo."

En ook bij de spijt heeft hij twijfels. "Ik heb het daar moeilijk mee. Er ligt een wereld van verschil tussen spijt betuigen en spijt hebben. Hij weet dat het uiten van zijn spijt sociaal wenselijk is. Maar is dat oprecht? En is het dan voldoende om te spreken over een verzachtende omstandigheid? Ik denk het niet."

Volgens Malefason is Dave De Kock iemand die zeer lang in de gevangenis moet blijven. "Het is een man die god noch gebod kent, maar ook een man die geduld heeft. Het is een sluwe vos die het systeem omzeilt. De dag dat de structuur wegvalt, is het weer van dat. Dat maakt hem gevaarlijk, levenslang gevaarlijk", zegt hij.

"Ik ben bang van u. Ik hoop dat ik hier nooit moet staan omdat deze man een derde slachtoffer heeft gemaakt."

Het gaat nu over zijn houding na de feiten. "Dean Verberckmoes interesseerde hem geen zier. Zijn onmiddellijke behoeftes bevredigen was wat telde. Hij dumpt het lichaam van een onschuldig kind op het werkeiland Neeltje Jans, ten prooi aan diervraat."

Volgens Malefason was De Kock van plan om te blijven vluchten. Hij zegt ook dat hij weinig heeft meegewerkt met de speurders. Eerst om het lichaam te vinden en daarna om de waarheid te achterhalen. "Hij veinsde doorheen het gerechtelijk onderzoek keer op keer dat hij het zich niet voor de geest kon halen."

"Hij blijft verwijzen naar een onbewezen val van de trap. Hij blijkt keer op keer erop wijzen dat de kleine Dean geleefd zou hebben bij de laatste stop", klinkt het ook. De aanklager stelt dat De Kock nog steeds niet de volledige verantwoordelijkheid opneemt.

De aanklager heeft het over de feiten en de houding van Dave De Kock. "De dood van Deantje was gruwelijk", zegt hij. Vervolgens schetst hij opnieuw het verloop van de fatale gebeurtenissen.

"Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat hij op dat ogenblik geconfronteerd is met een huilend kind van 4 jaar. Om wie huilt een kind dan, om zijn mama. Het kind werd door hem de mond gesnoerd, letterlijk en figuurlijk."

"Hij is iemand die wist dat hij bij controleverlies tot dergelijke daden in staat was. Na de feiten heeft hij zijn slachtoffer alle medische hulp ontzegd. Er was maar één iemand die telt: Dave De Kock. Zijn eigen behoeftes bevredigen loopt als een rode draad door het leven van De Kock."

De aanklager benadrukt ook dat Dean het 2e slachtoffer was van Dave De Kock, na peuter Miguel meer dan 13 jaar eerder.

Aanklager Serge Malefason is begonnen aan zijn requisitoir. Hij legt uit wat de doelstellingen van een straf zijn, zoals het uiting geven aan maatschappelijke afkeuring en het beschermen van de samenleving.

"Het is belangrijk om een correcte straf te vorderen, niet zozeer een strenge straf. Maar in bepaalde gevallen moet die zeer streng zijn. Ik vraag niet te veel om iets minder te krijgen. Ik vraag wat ik wil krijgen."

Voorzitter Bart Meganck legt uit dat enkel het openbaar ministerie en de advocaten van de beschuldigden zullen pleiten, niet de advocaten van de burgerlijke partijen. "Ze zijn hier wel aanwezig om hun betrokkenheid te tonen, en misschien ook hun respect voor het hof", zegt hij.

Dat laatste lijkt een sneer naar advocaat Jef Vermassen, die vrijdag na de uitspraak fel uithaalde naar de voorzitter, die hij vooringenomenheid verweet.

De zitting gaat van start. Elke Verberckmoes, de moeder van Dean, is opnieuw aanwezig in de zaal. Bij de uitspraak vrijdagavond was ze niet, omdat haar moeder, de oma van Dean, op sterven lag. Ze stierf enkele uren na de uitspraak.

Goeiemorgen. Het proces over de dood van kleuter Dean is aan zijn slotdag toe. Vandaag wordt de straf bepaald voor beschuldigden Dave De Kock en Romy W. 

Voor Dave De Kock is de maximumstraf 30 jaar wegens doodslag. Romy W. werd vrijdag onschuldig bevonden aan ontvoering met de dood tot gevolg, voor haar de zwaarste aanklacht. Ze werd wel schuldig bevonden aan bezit en verspreiding van beelden van kindermisbruik, maar aangezien ze al bijna 5 jaar in voorhechtenis heeft gezeten, zal ze wellicht de rechtbank kunnen verlaten als een vrije vrouw.

Eerst zal het openbaar ministerie pleiten over de strafmaat. Daarna is het aan de advocaten van de beschuldigden. Vervolgens gaat de jury in beraad. De zitting begint omstreeks 10 uur.

Opluchting en teleurstelling bij de betrokkenen in het proces. Romy, die gisteren werd vrijgesproken voor betrokkenheid bij de dood van Dean, is opgelucht dat ze wellicht snel weer op vrije voeten is. Dat zegt haar advocaat. 

Bij de moeder van Dean leidt dat oordeel tot teleurstelling, klinkt het bij haar advocaat. De reacties zie je in dit verslag uit het VRT NWS Journaal:

Romy W. is dus alleen schuldig aan het bezit en de verspreiding van misbruikbeelden. Dat komt omdat ze de beelden - die voor alle duidelijkheid niets te maken hebben met Dean - van de gsm van Dave De Kock doorstuurde naar haar eigen gsm.

"Dat ze dat deed om De Kock ermee te confronteren is zonder relevantie voor de vaststelling van haar schuld", sprak de voorzitter in de motivering.

De Kock kreeg de beelden doorgestuurd tijdens een chatgesprek. Hij is schuldig verklaard aan het bezit ervan, omdat ze op zijn gsm stonden, maar niet aan verspreiding.

Jef Vermassen, advocaat van de burgerlijke partijen, reageert ontgoocheld op de uitspraak. Al zegt hij dat hij het zag aankomen.

De ervaren strafpleiter is vooral teleurgesteld in justitie, zegt hij. Volgens hem heeft de voorzitter van het hof al bij het begin van het proces laten verstaan dat hij niet gelooft in het mededaderschap van Romy W. 

Hij verwijst ook naar het verhoor van de beschuldigden, dat volgens hem niet grondig genoeg was bij Romy W. En eerder vandaag werd zijn vraag om bijkomende schuldvragen over moord en schuldig verzuim afgewezen.

Voor Dave De Kock betekent de uitspraak dat hij een gevangenisstraf van 30 jaar cel riskeert. Dat is de maximumstraf voor doodslag, en die kwalificatie is bepalend voor de strafmaat.

De advocaten van Dave De Kock hadden schuldig gepleit voor doodslag. Zijn advocaat gaf eerder al aan dat hij beseft dat er een zware straf zal volgen. De Kock zei op het proces ook dat hij beter functioneert in de gevangenis dan daarbuiten.

"Gerechtigheid is geschied." Dat is de eerste reactie van advocate Nina Van Eeckhaut, die Romy W. verdedigt. 

Voor bezit en verspreiding van beelden van seksueel kindermisbruik riskeert Romy W. maximaal 5 jaar cel. Aangezien ze al bijna 5 jaar in voorhechtenis heeft gezeten, is het zo goed als zeker dat ze maandag als een vrije vrouw buitenstapt.

"Ze is enorm opgelucht", besluit Van Eeckhaut.

De zitting is afgelopen. De beschuldigden worden weggeleid. Maandag volgt het debat over de strafmaat. De zitting begint dan om 10 uur.

De juryleden zijn eruit. Het beraad is afgelopen. Straks herneemt de zitting en vernemen we hun oordeel over de schuld van Dave De Kock en Romy W.

Voor beschuldigde Dave De Kock moet de jury een antwoord geven op 5 vragen. De eerste en belangrijkste vraag is of hij schuldig is aan doodslag op kleuter Dean. Twijfel daarover is er niet, de verdediging heeft zelf gevraagd om 'ja' te antwoorden op die vraag.

Vragen 2 en 3 gaan over ontvoering met de dood tot gevolg. Daarvoor pleiten de advocaten van Dave De Kock onschuldig. Vragen 4 en 5 gaan over het bezit en de verspreiding van beelden van kindermisbruik. Daarvoor pleit hij schuldig.

Voor beschuldigde Romy W. zijn 4 vragen gesteld: de 2 vragen over ontvoering met de dood tot gevolg en de 2 vragen over beelden van kindermisbruik. Haar advocaten pleiten voor vrijspraak over de hele lijn.

De zitting is hervat. De voorzitter leest het tussenarrest voor, na de discussie over de vraagstelling. Daarin wordt in juridische termen uitgelegd waarom de bijkomende vragen niet worden gesteld.

De conclusie luidt dat de vragen hetzelfde blijven. 

Jef Vermassen is het niet eens met het weglaten van de vragen over moord en schuldig verzuim. Omdat hij het officieel betwist, moet daarover een debat en een arrest volgen. Het beraad van de juryleden kan dus nog niet beginnen.

In afwachting is de zitting geschorst.

Voorzitter Bart Meganck legt de jury uit wat hun taak inhoudt en leest de vragen voor waarop ze een antwoord zullen moeten formuleren.

Die vragen gaan over doodslag, ontvoering met de dood tot gevolg en bezit en verspreiding van beelden van kindermisbruik. 

De bijkomende vragen over moord en schuldig verzuim worden niet gesteld. Dat was een vraag van Jef Vermassen en Emeline Vanhooren, de advocaten van de burgerlijke partijen. Maar de rechters zijn hen dus niet gevolgd.

De debatten zijn gesloten. Voorzitter Bart Meganck stelt nu de vragen op waarover de jury zich zal buigen tijdens het beraad. In afwachting is de zitting even geschorst.

De beschuldigden krijgen nu het laatste woord.

Eerst komt Dave De Kock aan het woord: "Ik kan niet meer zeggen dan wat ik al gezegd heb. Ik wil mijn spijt betuigen over wat er gebeurd is. Niets wat ik zeg, kan het nog veranderen", zegt hij berustend.

Romy W. begint hevig te huilen en is door haar tranen heen moeilijk verstaanbaar. "Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan Dean denk", valt er wel uit op te maken. Ze probeert zich nog te herpakken, maar het lukt niet. "Als ik had geweten wat er met Dean zou gebeuren..."

De volgende die een repliek geeft, is Nick Heinen, de advocaat van Dave De Kock. Het begrip 'korte voorbedachtheid', waarop Jef Vermassen zich beroept, staat niet meer in het nieuwe strafwetboek dat ingegaan is op 1 september, zegt hij. 

"Hier is geen planmatigheid geweest. De man is doorgeslagen in de auto. Laten we daar juridisch eerlijk over zijn", is zijn conclusie. Volgens hem gaat het dus niet om moord maar om doodslag.

Tot slot reageert Nina Van Eeckhaut nog op de vraag naar schuldig verzuim. Dat is alleen maar van toepassing als de persoon weet dat iemand in gevaar is, zegt ze. "Hier is dat juridisch niet juist."

Aanklager Serge Malefason komt nu aan het woord voor zijn repliek. Hij gaat het kort houden, zegt hij.

De aanklager kreeg van de advocaten van Romy W. felle kritiek. Normaal gezien raakt hem dat niet, zegt hij, maar deze keer wil hij toch antwoorden. Men richt zich op zijn persoon met "sfeerschepperij", om de aandacht af te leiden van Romy W., zegt hij.

Hij noemt het ook "onkies" dat de verdediging van Romy W. zich fel richt tegen de oma van Dean, "een dame die in medische nood verkeert en die zich niet kan verdedigen". Ook is hun analyse van het telefonie-onderzoek selectief, zo stelt Malefason.

Volgens Vermassen heeft Romy W. Dean in de steek gelaten. "Ze heeft ook geen 3 dagen in coma gelegen", zegt hij over de uitleg dat ze uit beeld was door haar alcoholprobleem.

"Ze is niet tussengekomen. Ze heeft haar verantwoordelijkheid niet opgenomen. Ze heeft niet gedaan wat de wet vraagt: ingrijpen als iemand hulp nodig heeft. Ze is schuldig aan schuldig verzuim. Niet in de plaats van haar mededaderschap, maar bijkomend."

"Zij zou van niets geweten hebben, maar ze kon nog telefoneren, nog briefjes schrijven. Ze was gewoon van veel te drinken. Daar moet je rekening mee houden."

Medepleiter Jef Vermassen voor de burgerlijke partij neemt nu het woord. "Het gaat hier wel degelijk om moord. Daar ben ik heilig van overtuigd", zegt hij. Vermassen vroeg gisteren al tijdens zijn pleidooi om daarover een bijkomende vraag te stellen.

Hij noemt Dave De Kock een leugenaar en een oplichter, op wiens verklaringen je niet kan afgaan. "De grote vraag blijft: waarom gaat hij naar Nederland? Waarom laat hij Dean achter op een plek waar hij zelfs niet mag komen? Hij wou de sporen uitwissen. Hij wou dat Dean niet of minstens niet snel gevonden zou worden."

"Ik ben ervan overtuigd dat er een moment is van voorbedachtheid, hoe kort ook", aldus de advocaat. Hij erkent dat het qua strafmaat geen groot verschil maakt, maar het is wel belangrijk om het juiste 'etiket' op de feiten te plakken, zegt hij.

Emeline Vanhooren, advocaat van de moeder van Dean, neemt het woord voor haar repliek. "Men kruipt in de slachtofferrol", is haar conclusie.

"Romy W. is mededader. De vraag is: heeft zij een noodzakelijke rol gespeeld in het dossier? Wat is een akkoord (om Dean langer te laten blijven, red.) waard als dat gebaseerd is op leugens?"

"De grondvoorwaarde voor dat akkoord is niet voldaan. Men heeft wel degelijk Dean weggehouden van Elke en de grootouders. We zitten hier met 2 daders. Ze proberen de schuld van zich af te schuiven."

In haar slotwoord richt Nina Van Eeckhaut zich nog één keer tot de jury. Ze wijst naar Dave De Kock als de man die volgens haar niet alleen Dean heeft "kapotgemaakt", maar ook "zijn eigen familie een tweede keer door de hel heeft gestuurd".

"Hij heeft ook Romy haar leven kapotgemaakt, of toch een deel ervan", zegt ze. Of er nog een toekomst is voor haar, ligt in de handen van de jury, zo luidt het.

"Een ander leven opofferen brengt Dean niet terug", besluit de advocate. Ze roept de jury op om zich niet onder druk te laten zetten en besluit met een duidelijke vraag: "Spreek haar vrij, minstens vanwege redelijke twijfel."

Na het pleidooi wordt de zitting een kwartier geschorst.

Nina Van Eeckhaut haalt scherp uit naar Jef Vermassen, de advocaat van de burgerlijke partij, zonder hem bij naam te noemen.

Ze verwijt hem een "karaktermoord" te plegen op Romy W. door haar als narcistisch af te schilderen. Van Eeckhaut reageert ook fel op de stelling dat Romy W. een kind zou hebben gekregen in de gevangenis om aan haar situatie te ontsnappen. "Hoe durf je dat zeggen over een vrouw van wie duidelijk is dat ze altijd naar een kind heeft verlangd? Dat is beneden alle peil."

Ook de emotionele beschrijvingen van de burgerlijke partij schieten volgens haar hun doel voorbij. Van Eeckhaut spreekt over "het diep induwen van het tranenpedaal".

Het gaat nu over de schuldvraag rond bezit en verspreiding van beelden van seksueel kindermisbruik. Het gaat om een aantal beelden die doorgestuurd werden naar Dave De Kock tijdens een chatgesprek en waarvan Romy W. screenshots maakte.

Romy W. wist niet toen ze screenshots naar zichzelf stuurde dat dat strafbaar was, stelt Van Eeckhaut. Haar bedoeling was om bewijs te hebben en (Dave) te confronteren. "Zij is toch niet willens en wetens een bezitter verspreider van misbruikbeelden. Je hebt de letter en de geest van de wet. Dat is oneerlijk."

"En dat terwijl er geen vervolging werd ingesteld voor intrafamiliaal geweld tegen de man hierachter. Zij is ook een slachtoffer van hem. Zij wordt vervolgd voor zijn misdaden."

"Vrouwen die niet 'het perfecte slachtoffer' zijn, krijgen op een of andere manier de schuld. Dat is hoe het gaat."

Net zoals haar medepleiter gaat Van Eeckhaut in op de verhoren van het zusje van Dean. Ze is kritisch voor de expert die het beoordeelde als waarschijnlijk geloofwaardig. "Van de 20 criteria voor geloofwaardigheid zijn er amper 5 voldaan. Hoe kan je oordelen dat dat een geloofwaardige verklaring is?"

"Die vrouw heeft haar werk niet goed gedaan. En dat blijft doorspelen tot vandaag." De verklaringen van het zusje gaan over geweld en mogelijk misbruik door Dave en Romy, maar ze zijn controversieel en hebben niet geleid tot vervolging.

Waarom heeft het kind dat dan verteld? "Zij hoorde hoe er over Romy en Dave wordt gesproken als duivels. Ze echoot wat er rondom haar wordt verteld en brouwt daar met haar kinderlijke fantasie een verhaal rond."

Van Eeckhaut gaat voort: "Niemand kon bevroeden wat er die avond zou gebeuren. Behalve Dave De Kock. Die weet dat de duivel in zijn binnenste aan het broeden is. Zijn copingmechanisme werkte niet. Hij wist dat het ging komen."

Dat Romy zich maar flarden herinnert van de dagen van de feiten, is typisch voor alcholverslaafden, klinkt het ook.

"Ze heeft op geen enkel moment door dat er iets aan de hand was met dat kind. Dat zie je in de berichten. Ze is vooral met zichzelf en met haar relatie bezig. Dat kan je egocentrisch vinden, maar dat is niet strafbaar."

"Haar ontreddering op dat moment is oprecht. Maandag, toen Dean dood werd aangetroffen, stortte ook haar wereld in", aldus Van Eeckhaut, die wijst naar de mediastorm die vervolgens losbarst en ook Romy W. treft.

Dean gedroeg zich niet als een kind dat mishandeld werd, gaat Van Eeckhaut voort. "Als dat het geval zou geweest zijn, zou hij dat verteld hebben, geven de getuigen aan."

"Een crimineel meesterbrein is het niet", wijst ze naar haar cliënt. Het scenario dat ze al jaren dingen achterhoudt, is niet geloofwaardig volgens haar. "Dat zou uitgekomen zijn, zeker bij een 'simpele babbelkous' als Romy."

Als Dave vertrekt met Dean, heeft Romy geen reden om dat meteen als verdacht te beschouwen, zegt Van Eeckhaut. "Als hij zelf niet weet wat hij gaat doen, hoe zou zij het dan moeten weten? De dingen lijken vaak pas raar achteraf."

"Ze verbergt ook niet dat hij weg is. Ze zegt dat meteen in de telefoongesprekken. Als er iemand voor heeft gezorgd dat er niet sneller alarm werd geslagen, is het de oma."

Uit het dossier spreekt een grote somberheid, zegt Van Eeckhaut. Ze heeft het over de familiegeschiedenis van alle betrokkenen, waarbij emotionele problemen, hardvochtige ouders en alcoholmisbruik over generaties heen hun rol spelen.

Van Eeckhaut gaat uitgebreid in op het telefonie-onderzoek. Ze is vooral scherp voor de moeder van Elke, die haar eigen schuldgevoel zou projecteren op Dave en Romy. De oma was er wel degelijk mee akkoord gegaan dat Dean langer bij de beschuldigden zou blijven, luidt het, maar ze kan of wil dat niet meer toegeven.

"Men maakt er nu van dat geweld zou plaatsgevonden hebben in het appartement, en dat men dat wou verbergen. Dat past niet in haar persoonlijkheid. Daar is ook geen enkel spoor van gevonden. De buren hebben ook helemaal niets gehoord."

"Als je zo drinkt, dan is dat om jezelf kapot te maken", vertelt Van Eeckhaut. Ze legt de link met seksueel misbruik in de jeugd van Romy W. "Het is niet omdat ze daar niet over spreekt, dat ze daar niet door getekend is."

Haar lage zelfbeeld maakte het ook moeilijk om uit de toxische relatie te stappen met Dave De Kock, aldus de advocate. "Als je jezelf haat, dan vind je het normaal dat iemand je pijn doet."

Dat Romy in haar eigen moeilijke situatie zorg ging opnemen voor de kinderen van Elke, valt ook psychologisch te verklaren, klinkt het. "Dat gebeurt wel vaker, dat iemand in diepe ellende zoekt naar iemand die nog meer ellende heeft." 

"Romy heeft zich ook vergist in Dave De Kock", zegt Van Eeckhaut. "Hij verhulde zijn verleden, wellicht ook voor zichzelf."

Haar cliënte was goedgelovig. Ze was blij dat ze iemand gevonden had, zegt de advocate. "Ook haar familie was blij dat een last van hun schouders was gevallen."

Romy kampte met een zeer laag zelfbeeld en een zware alcoholverslaving, benadrukt Van Eeckhaut, maar ze had goede bedoelingen. "Ze wou het zo graag goed doen, als de kindjes kwamen." 

"Dave heeft een kille persoonlijkheid. Er huist vooral wrok in hem. De psychiaters hebben dat hier ook gezegd. Echte verbinding met hem is niet mogelijk. Maar ik geloof wel dat hij voor de kinderen zijn best wou doen. Ik denk een beetje als compensatie voor die innerlijke leegte."

De zitting is hervat. Nina Van Eeckhaut neemt het woord. Ze vertelt dat de zaak van Dean haar persoonlijk diep heeft geraakt.

"Niemand heeft het monopolie op leed. Het leed van Elke is onmetelijk groot. We waren diep onder de indruk van haar moedige getuigenis."

"Ik heb menig traan vergoten bij het doornemen van dit dossier. Maar verdriet en smart van de nabestaanden maken hen niet immuun voor kritiek. Niemand is heilig, behalve de kleine Dean zelf."

"Onze taak is om te vermijden dat een onschuldige vrouw wordt veroordeeld. Ook met Romy heb ik medelijden. Wat er over haar wordt verteld, staat zo ver van de waarheid."

Volgens Van Eeckhaut weten de nabestaanden diep vanbinnen ook dat Romy W. niet de schuldige is.

"We proberen uit te leggen hoe we tot dit dramatische moment zijn gekomen." Dat zegt Nick Heinen, advocaat van Dave De Kock, bij VRT NWS na zijn pleidooi deze voormiddag.

De verdediging heeft de jury gevraagd rekening te houden met de levensloop van de beschuldigde. Volgens Heinen heeft zijn cliënt al van jongs af aan gedragsproblemen en liep het vaker mis wanneer structuur en begeleiding wegvielen. 

Volgens Heinen speelde ook de relatie met Romy W. een belangrijke rol. "Zonder die dame met de vinger te wijzen, is dat voor mij zeer bepalend geweest." Volgens de advocaat probeerde De Kock haar te helpen met haar alcoholproblematiek, maar "is het daar fout gelopen".

Over de schuldvraag pleit de verdediging schuldig aan doodslag. Heinen zegt dat zijn cliënt zich bewust is van de ernst van de feiten. "Ik heb hem gevraagd wat hij verwacht. Hij antwoordde: 'Niet veel meer'." Volgens de advocaat beseft De Kock dat een zware straf zal volgen.

Voor de aanklacht van ontvoering vraagt de verdediging wel vrijspraak. Advocaat Justine De Poorter stelt dat Deans moeder op donderdag en vrijdag akkoord ging met een langer verblijf van haar zoon. "Er is eigenlijk geen enkel moment geweest waarop zij heeft aangegeven dat ze er niet mee akkoord ging."

De zitting is geschorst voor de middagpauze. Daarna gaat Nina Van Eeckhaut, de andere advocaat van Romy W., voort met het pleidooi van de verdediging.

Colman wijst erop dat zijn cliënte al "4 jaar en 8 maanden in een kleine cel" heeft doorgebracht. "Voor niets", zegt hij.

Volgens Colman draait de zaak niet om indrukken of veronderstellingen, maar om de vraag of er voldoende bewijs is. De advocaat benadrukt dat de jury zich uitsluitend moet baseren op de elementen in het dossier en niet op emoties die het proces heeft opgeroepen. 

Hij richt zich tot slot tot de jury. "Ik vraag u om recht te spreken en om rechtvaardig te zijn", besluit hij.

Volgens Colman vertrekt Dave De Kock inderdaad kwaad uit het appartement nadat er opnieuw ruzie was ontstaan over alcohol. "Die man was inderdaad boos en teleurgesteld", zegt Colman.

"Er wordt gezegd: als zij niet gedronken had, zou Deantje nog geleefd hebben. Nee! Als hij zich had kunnen inhouden, had Deantje nog geleefd", roept hij. In de beschuldigdenbank pinkt Romy W. af en toe een traan weg.

Volgens Colman is Dean onderweg beginnen te huilen en heeft dat De Kock getriggerd. "Hij kan niet wegvluchten", zegt de advocaat. De Kock rijdt daarna richting de parking van Meubelen Verberckmoes.

Volgens Colman is het daar dat de fatale feiten plaatsvinden. "Het is gebeurd op de parking, sowieso", zegt hij. Daarna volgt volgens de advocaat "windstilte": De Kock reageert niet langer op berichten of telefoons en laat niets meer van zich horen.

"Die mens heeft daar iets gedaan waar zij niets van afwist. Dat blijkt uit de berichten", zegt Colman. Hij vraagt zich dan ook af welk motief zijn cliënte zou hebben gehad om Dean kwaad te doen. "Wat is haar motief? Wat heeft zij te winnen", besluit hij.

De nabestaanden van Dean kijken gespannen uit naar het beraad van de jury. Volgens hun advocaat Jef Vermassen blijft de ontgoocheling groot, omdat ze niet alle antwoorden hebben gekregen waarop ze hadden gehoopt. "Dat Romy W. haar hele aandeel verzwijgt en niets wil toegeven, komt bikkelhard over", zegt Vermassen aan VRT NWS.

De bevindingen van de wetsgeneesheren hebben volgens Vermassen wel een duidelijker beeld geschetst van wat er gebeurd is.

Hij benadrukt dat de uitspraak niet noodzakelijk het einde van het verwerkingsproces betekent. "Nu zitten we nog in de gevechtsperiode", zegt hij. Volgens de advocaat moeten slachtoffers en nabestaanden zich tijdens een assisenproces voortdurend staande houden tegenover de verdediging. Pas nadien kan de eigenlijke verwerking beginnen.

Ook medepleiter Emeline Vanhooren noemt de uitspraak een cruciaal moment. De nabestaanden wachten al jaren op antwoorden over wie verantwoordelijk is voor de dood van Dean. "Vandaag zal een antwoord gegeven worden op de vraag wie schuldig is en waarom", zegt ze.

"Als 2 personen betrokken zijn, is het bijzonder moeilijk om exact te achterhalen wat er wanneer gebeurd is", luidt het ook. Ze verwacht dat de familie, ongeacht het verdict, na de emotioneel zware procesweek in een zwart gat zal terechtkomen.

Raan Colman verwijt het openbaar ministerie dat er insinuaties over seksueel misbruik de wereld zijn ingestuurd, zonder bewijs, waarna dat verhaal ook nog eens naar de pers werd gelekt.

Hij verwijst daarmee naar de verhoren van het zusje van Dean. "Dat kind is onder de bus gegooid", zegt de advocaat. Het kind vertelde daarin over geweld en mogelijk seksueel misbruik, maar daarvoor is geen vervolging ingesteld. "Meester Vermassen heeft zich daar ook niet tegen verzet", benadrukt hij.

"Men laat hier uitschijnen dat er een soort complot is waarbij ze afspreken om dat kind pijn te doen en dat te verzwijgen?", zegt de advocaat, wat volgens hem totaal niet klopt met de feiten.

Hij wijst er onder meer op dat Dave en Romy naar de apotheker zijn gegaan voor Dean.

"Waarom moet ze kapot? Omdat ze hun eigen schuldgevoel niet aankunnen. Maar hij (wijst naar Dave De Kock) is de enige schuldige."

Hij heeft het dan over moeder Elke en de familie van Dean. "Het schuldgevoel dat ze zelf niets hebben gedaan, dat projecteren ze op Romy W., die ook niets heeft gedaan. Maar zij riskeert wel 20 jaar cel en zit al bijna 5 jaar in de gevangenis."

"Die ontmenselijking loopt de spuigaten uit. Wie heeft hier gezegd dat Elke geen goede moeder is? Waar staat dat?", zegt Colman. "Zij heeft haar gsm niet gewist hé." Met dat laatste verwijst hij naar de burgerlijke partijen.

"Als je niets hebt, betekent dat misschien dat er niets is. Jij moet met bewijzen komen, jij moet zeggen wat er gebeurd is", werpt hij de aanklager voor de voeten.

Volgens de advocaat werd zijn cliënte eigenlijk door alle betrokkenen slecht behandeld en genegeerd. "Ze wordt behandeld als een dweil. Niemand is bezig met haar. Jij hebt iedereen gemanipuleerd, Dave. Ze kan nergens naartoe, ze is eigenlijk alleen op de wereld."

"Men wil onrecht met onrecht vergelden", zegt advocaat Raan Colman. "Wat hier gebeurt, is pure rancune, pure wraak. Waarbij men ook nog eens liegt."

"Ik walg ervan", zegt hij ook meerdere keren.

Volgens Colman zijn er geen bewijzen tegen Romy W. en worden de feiten verdraaid. Hij wijst de jury erop dat ze enkel mogen veroordelen als er geen twijfel is.

"Uit de telefoongesprekken blijkt toch haar bekommernis, dat ze ook ongerust is. Ze werkt mee met de politie."

Het woord is nu aan de verdediging van Romy W. Haar advocaten gaan voor de vrijspraak pleiten. Dat hebben ze van bij het begin gezegd.

Er klinkt meteen forse kritiek op de aanklager en de advocaten van de burgerlijke partij. Volgens de verdediging stond hun conclusie al vast, zonder juridische onderbouwing: "Romy W. moet hangen."

"Er is een klein jongetje gestorven op een vreselijke manier. We hebben hier de foto's gezien. We worden in dat leed ingetrokken. Het is een zeer moeilijke taak, maar u moet zich eigenlijk boven die emoties stellen en alles objectief bekijken. De vraag is wat deze vrouw heeft gedaan en wat daarvan bewezen is."

De verdediging van De Kock pleit dus schuldig voor doodslag, maar niet voor ontvoering met de dood tot gevolg. Dat is vooral een juridische kwestie, want voor de strafmaat is de doodslag bepalend. De maximumstraf daarvoor is 30 jaar cel.

Of de jury zich ook zal moeten uitspreken of er sprake is van moord, weten we pas straks. Moord houdt in dat er voorbedachtheid was. De maximumstraf is dan levenslang.

Het gaat nu over de ruzie van vrijdag. "De emmer van Dave liep over op dat moment. Het was niet één druppel, maar vele druppels. In zijn kwaadheid neemt hij Dean mee, omdat hij hem daar niet kon laten."

"Moeder Elke belt enkel naar Romy, niet naar Dave. Niemand (van de familie van Dean) neemt die vrijdagavond contact op met Dave. Er was nog geen ongerustheid. Elke stuurt die avond nog een bericht om de volgende dag zijn kleren mee te nemen."

"Elke is op elk moment akkoord gegaan dat Dean zou blijven. Pas op zaterdagnamiddag is er alarm geslagen. Elke Verberckmoes heeft dat hier zelf verklaard."

"Waar in dit verhaal kan er sprake zijn van ontvoering van Dean?", besluit ze. "We vragen u om volmondig 'neen' te antwoorden op die vraag."

Justine De Poorter neemt nu het woord, de medepleiter van Nick Heinen. Zij gaat uitleggen waarom er volgens de verdediging geen sprake is van ontvoering. Ze begint daarom met een juridische uitleg over wat de term 'ontvoering' inhoudt.

Ze geeft ook uitgebreid toelichting bij de regeling tussen Elke, de moeder van Dean, en Dave en Romy over de opvang van de kinderen één dag per week. "Zij waren daar graag. Er kwam hen niets tekort."

Het feit dat Dean langer bleef bij Dave en Romy de fatale dagen van de feiten, was besproken met de familie, benadrukt ze. Met Elke ging het die periode niet goed, en de bezorgdheid daarover was oprecht, zo luidt het.

"Ook de oma heeft gezegd dat het goed was dat Dean daar een dagje langer bleef. Ze dacht dat het beter was om de kinderen even weg te houden bij Elke tot de familiebijeenkomst op zaterdag."

Meester Heinen rondt af. "Hij heeft Dean doodgeklopt. Het zijn ongelofelijk harde woorden, maar dat is de realiteit."

"Wij zullen daarvoor verantwoordelijkheid nemen, schuld erkennen en de gepaste straf dragen."

Het is geen copy-paste met Miguel, wil de advocaat ook benadrukken. "Er zijn bij Dean geen meerdere momenten geweest van geweld over een langere periode. Dat blijkt uit verslagen van de wetsdokters."

Hij verwijst naar de belastende verklaringen van het zusje van Dean over geweld en misbruik door Dave en Romy, die al vaak besproken werden op het proces. "Zij vertelt zaken die niet stroken met de realiteit, die niet kunnen kloppen. Het strookt ook niet met de verklaringen van de moeder."

Hij richt zich tot de jury: "Laat u niet leiden door boosheid of emotie. U moet die feiten juist kwalificeren. Dat is het weinige dat ik u vraag. En dat is zeggen dat er sprake is van doodslag, en niet van moord, zoals meester Vermassen u wil doen geloven."

Heinen komt nu tot de fatale week. "Vrijdag is hij volledig ontspoord, nadat de frustraties zich opgebouwd hadden doorheen de week."

De advocaat citeert uit berichten van Dave naar Romy die week, waarin hij zegt dat hij eraan denkt om de relatie te beëindigen door het overmatige drankgebruik van Romy. Hij was ook al eerder die week urenlang op een parking blijven staan om af te koelen. "Ik wil weg uit deze wereld", stuurt hij onder meer.

"De enige grip die hij had, valt weg. Hij zakt dieper in het drijfzand. Wat is zijn antwoord op problemen: een vlucht in meer drugs. Een foute cocktail maakt dat zijn frustraties van 0 naar 10 gaan."

"Hij neemt Dean mee omdat hij zegt: dat kind kan hier niet blijven. Achteraf had hij anders moeten reageren. Uiteraard. Dan hadden we hier niet gestaan. Hij stuurt die vrijdagavond: ik hou van je, maar je haalt het slechtste in mij naar boven."

"Ergens in die radeloosheid verliest hij volledig de pedalen. Hij ontploft. Wat er dan verder gebeurt: ik kan het ook niet uitleggen. Hij kan het zelf ook niet verklaren. Ik kan daar dus verder niet veel over zeggen. Hij vertoont heel bizar gedrag."

De relatie tussen Dave De Kock was toxisch, stelt Heinen. "Haat en liefde liggen dicht bij elkaar."

Volgens de advocaat probeerde De Kock oprecht om Romy W. te helpen met haar drankprobleem, maar kwam hij terecht in een negatieve spiraal, waarbij hij zelf meer drugs ging gebruiken.

Op een moment dat het al niet goed gaat, komt er dan nog de zorg voor Dean bij. "Ze hadden dat nooit mogen doen, met zijn verleden. Maar hij deed dat, u moet dat geloven, om goed te doen."

"De opname van Romy voor overmatig drankgebruik was een tweede kantelpunt. Het stapelt zich op. Ze zakken samen steeds dieper weg."

"Doodslag is de juiste kwalificatie. Moord is juridisch niet juist", stelt Heinen, die zegt dat het openbaar ministerie daarover correct heeft gepleit.

"Dit is een schoolvoorbeeld van doodslag: een explosie in het hoofd, tilt slaan. Zonder enige vorm van voorbedachtheid."

De advocaat van Dave De Kock heeft het nu over de eerdere veroordeling van Dave De Kock, voor de dood van peuter Miguel. Hij wil de jury duidelijk maken dat rechters toen hebben geoordeeld dat het niet ging om moord, maar om mishandeling met de dood tot gevolg. De Kock kreeg daarvoor de maximumstraf: 10 jaar cel.

"Hij doet die straf uit, maar er worden geen voorwaarden opgelegd. Dan sta je daar na 10 jaar, zonder enige structuur. Het heeft weinig nut om mensen lang te straffen zonder een degelijke begeleiding."

"In 2018 herpakt hij zich redelijk: hij gaat werken, betaalt zijn schulden af. Maar drugs blijft een probleem. Dan komt de kentering in het verhaal. Hij leert Romy W. kennen. Geen verwijt aan iemand, maar die relatie was een heel slechte keuze. Sommige mensen horen niet samen. Ze brengen het slechtste in elkaar naar boven."

"Het is onze bedoeling geweest om duidelijkheid en opheldering te brengen. Om verantwoordelijkheid te nemen. Ik durf te zeggen dat mijn cliënt dat gedaan heeft", zegt Heinen. 

Hij verwijst naar de eerste woorden van Dave De Kock bij de start van het proces. Die zei toen onder meer dat hij terecht in de gevangenis zit en dat kleine Dean hem niets misdaan had.

"Er is maar één schuldige: de man achter mij", aldus Heinen, die zegt dat hij de jury wil meenemen in de denkwereld van Dave De Kock. Hij begint bij de jeugd van zijn cliënt, die al snel diefstallen pleegt, foute vrienden tegenkomt en in jeugdinstellingen belandt.

Er is één constante: als de structuur wegvalt, gaat het fout. Dat is de conclusie van de advocaat. "Hij zegt zelf dat hij beter functioneert in de gevangenis."

De zitting is begonnen. Advocaat Nick Heinen, die pleit voor Dave De Kock, neemt het woord en begint met een dankwoord voor de jury, zijn collega-pleiters en de voorzitter van het hof.

"Ik sta hier met een bezwaard gemoed. We zijn meer dan een week ondergedompeld geweest in rouw, verdriet en boosheid. Wij zijn ook maar mensen", zegt Heinen, die ook de moed van moeder Elke Verberckmoes prijst.

"Wat we ook zullen zeggen, het zal voor sommigen nooit het juiste zijn. Maar het is onze taak om mensen die de maatschappij niet meer wil horen, toch een stem te geven."

Op het proces over de dood van kleuter Dean pleiten straks de advocaten van beschuldigden Dave De Kock en Romy W. De verdediging van De Kock erkent schuld voor doodslag, maar betwist de ontvoering. De advocaten van Romy W. zullen de vrijspraak vragen.

Na de pleidooien gaat de jury in beraad over de schuld. Bij de start van dat beraad zullen we ook weten of de bijkomende vragen over moord en schuldig verzuim zullen worden gesteld. De advocaten van de moeder van Dean hebben dat gisteren gevraagd.

De zitting start omstreeks 9 uur.

De lange procesdag zit erop intussen. Morgen kunnen de advocaten van Dave De Kock en Romy W. hun argumenten voorleggen aan de jury. 

Dave De Kock pleit schuldig aan doodslag, Romy W. gaat voor vrijspraak. Na de pleidooien gaat de jury in beraad en volgt het arrest over de schuld. 

Romy W. heeft "de slagen niet toegebracht", maar volgens aanklager Serge Malefason draagt ze "een verpletterende verantwoordelijkheid in wat tot de dood van Dean geleid heeft".

Hij vroeg de jury om Romy W. hypothetisch even weg te denken uit "de helse week" van Dean. "Als er geen Romy was die de aftocht, de vlucht, de kidnapping van Dave afdekte, had Deantje dan nog geleefd? Ik vraag u om dat mee te nemen in uw beraad."

Het openbaar ministerie overliep net als de burgerlijke partij de chronologie van de feiten en stelde zich de vraag waarom Romy wou vermijden dat Dean terug naar zijn moeder ging. "Ze wil u laten geloven dat zij de vermoorde onschuld is, dat Elke de slechte moeder is. Romy is ook slachtoffer, heet het, maar niets is minder waar", zei de aanklager.

"De ruzie tussen Dave en Romy is niet ontstaan door de aanwezigheid van de drankduivel, maar de spanning is het gevolg van hun mislukte poging om de moeder in de psychiatrische instelling te houden. Die 2 hebben dat op voorhand onder elkaar besproken. Ze hebben dat overlegd en ze was ermee akkoord." 

Het openbaar ministerie vraagt de jury Dave De Kock schuldig te verklaren aan doodslag en ontvoering met de dood tot gevolg van Dean. Aanklager Serge Malefason ziet hem als "een heel zwarte kille man" die Dean heeft "kapotgeslagen" en een "doodsstrijd van vier uur" op zijn geweten heeft. 

De Kock en Romy W. moeten zich voor het hof van assisen verantwoorden voor ontvoering van een minderjarige met de dood tot gevolg, en De Kock bijkomend ook voor doodslag. Zowel De Kock als Romy W. werd ook beschuldigd van het verspreiden en bezit van beelden van seksueel misbruik van minderjarigen. De aanklager vraagt de schuldigverklaring aan al die tenlasteleggingen voor beide beschuldigden. 

"De Kock acht zich schuldig aan doodslag, hoorden we op de eerste dag van het proces. Hij zei dat hij 'verantwoordelijk' was. Een beetje zoals aansprakelijk voor een verkeersongeval, en we slaan de bladzijde om. Daar heb ik het moeilijk mee", stelde Malefason.

"Hij stond 2 uur en 41 minuten stil aan de parking van meubelen Verberckmoes in Sint-Gillis-Waas. Daar zegt hij dat hij zijn woede op Dean bekoeld heeft. Hij heeft een kind kapotgeslagen. Ik laat in het midden dat hij niet kan verklaren hoe het letselpatroon bij Dean is ontstaan, als hij zegt dat Dean op de achterbank zat en hij in de bestuurderszetel. Weer eens houdt hij informatie achter."

De aanklager zei tegen de beschuldigde dat hij hem gelooft als hij stelt dat Dean stierf kort na middernacht op de pechstrook voorbij de Westerscheldetunnel in Zeeland. "Dan kom ik aan een doodsstrijd van 4 uur voor Dean. Dat heeft u op uw geweten, meneer De Kock." 

Na een korte schorsing is het de beurt aan advocate Emeline Vanhooren, die samen met Vermassen optreedt voor de familie van Dean. Zij zet verder uiteen waarom Romy W. volgens hen schuldig is. 

Verhooren gaat in op die bewuste vrijdagavond, wanneer de moeder van Dean haar zoon niet aantreft bij de grootouders. Nochtans was afgesproken dat Dean naar de grootouders zou gebracht worden. "Ze gaat geen aangifte doen, omdat ze gesust wordt door Romy. Alles zou goedkomen, terwijl ze wist dat er van alles mis was. Dat contact was er niet met Dave, het was met Romy."

Vanhooren leest ook berichten voor die Romy en Dave hebben uitgewisseld en waaruit zou moeten blijken dat Romy wel degelijk wist dat er iets niet pluis was die avond. Ze stipt aan dat Romy niet met de moeder is meegegaan om uiteindelijk zaterdag aangifte te gaan doen bij de politie.

"Voor ons en de moeder is het duidelijk. Dagenlang heeft ze, ook van Romy, te horen gekregen dat er niets aan de hand zou zijn. Romy was haar vertrouwenspersoon. Haar blinde vertrouwen in Romy heeft ervoor gezorgd dat ze haar dierbaarste bezit is kwijtgeraakt. Romy is mededader aan die ontvoering. Ze heeft mee berichten gestuurd, om ervoor te zorgen dat Dean niet bij zijn moeder zou zijn die avond."

Vermassen eindigt zijn pleidooi met een afgeprinte foto van Dean, wanneer die opgebaard en opgekleed ligt voor de uitvaart. Hij laat de foto zien aan de jury.

"Zijn verwondingen hebben ze geprobeerd wat te fatsoeneren. Dit is een aandenken aan Dean, een 4-jarige jongen, die geen kind meer heeft mogen zijn", aldus de 79-jarige strafpleiter, die een knik in de stem krijgt.

Na zijn pleidooi wordt de zitting kort geschorst. De moeder van Dean huilt en wordt omhelsd door haar vrienden en familie.

"Dit is voor mij een moordenaar", zegt Vermassen over Dave De Kock. "Er was een voorbedachtheid. Hij had naar het ziekenhuis moeten gaan, maar hij heeft bewust geen hulp geboden. Hij had tijd om in te grijpen."

"De voorzitter zal de bijkomende vraag over voorbedachtheid misschien niet willen stellen. Ik hoop van wel, en ik hoop dat u daar 'ja' op antwoordt", richt hij zich tot de jury. De Kock staat terecht voor doodslag, waar hij schuldig aan pleit. Maar volgens Vermassen gaat het om moord: doodslag met een voorbedacht plan.

In zijn pleidooi is Vermassen ook hard voor Romy W., die terechtstaat voor ontvoering met de dood tot gevolg. De vrouw, die sinds 2022 in voorarrest zit, heeft een nieuwe partner en beviel vorig jaar van een jongen. "Ze heeft nu een kind gemaakt, ik denk zelfs met de bedoeling om vrij te komen", aldus Vermassen.

De uitspraak beroert de advocaten van Romy W. duidelijk. "Reageer maar", zegt Vermassen onverstoorbaar. "Ik heb schrik voor dat kind, want als ze weer in een stressvolle situatie terechtkomt, wat gaat er dan gebeuren?", aldus de strafpleiter die aan de jury vraagt om haar te veroordelen voor de ontvoering.

Na een korte schorsing argumenteert Vermassen dat Dean mishandeld werd door De Kock, en door Romy W. "Hij was nog maar een dag op een nieuwe school, de juffen die zijn komen getuigen zeggen dat het kind schrik had voor De Kock. Dat hij zei dat hij gepest werd, maar dat kan niet op die nieuwe school. Het broeide in kleine Dean, maar hij durfde het niet te zeggen dat hij mishandeld werd", aldus Vermassen.

"De Kock heeft de feiten bekend. Hij heeft zijn gaten een beetje ingevuld", zegt Vermassen verderop in zijn pleidooi. "Hij is naar die parking gereden met Dean, om na te denken. Hij heeft ongelofelijk gelogen, want we weten niet hoe het kind is gestorven. Zelfs dat mogen we niet weten", zegt Vermassen, die zijn stem verheft.

"Ook de wetsdokter zei dat de verwondingen toch moeilijk waren toe te brengen in die kleine auto. Al die verschrikkelijke blauwe plekken waren al zichtbaar toen hij dood was." Volgens Vermassen wist Romy W. wel degelijk dat Dean mishandeld werd, en droeg ze er zelf ook aan bij. De advocaten van Romy W. zuchten en knikken nee, tijdens het pleidooi van Vermassen.

"De Kock ging zichzelf zogezegd van kant maken, zegt hij. Maar dat kon hij dan niet. Het past perfect binnen zijn narcistische persoonlijkheid (...) Hij had naar het ziekenhuis moeten gaan met Dean, hem niet nog naar een 'schoon plekje' brengen op Neeltje Jans. En daarna gaat hij nog naar een seksafspraak. Berouw? Nul komma nul. Liegen, en zijn eigen vel redden".

Vermassen maakt tijdens zijn pleidooi uitvoerig de vergelijking tussen de dood van Miguel (2), in 2008, en die van Dean (4), in 2022. Beide kinderen kwamen om het leven door toedoen van De Kock.

"Waar Dean is gestorven, zullen we nooit echt weten. De Kock heeft zelf gezegd dat hij met Dean nog heeft rondgereden. Hij zei zelf dat hij niet wist wat hij met Dean moest doen. De wetsarts zegt dat hij wellicht doodgeslagen is, en daarna op zijn minst gesmoord is, omdat hij misschien te luid aan het roepen was. Is dat allemaal louter in een opwelling? Ik denk het niet."

Dave De Kock staat terecht voor 'doodslag', dat is iemand opzettelijk doden in een opwelling. In de vraagstellingen tijdens de getuigenverhoren de afgelopen dagen werd al duidelijk dat Vermassen eigenlijk wil dat De Kock wordt veroordeeld voor 'moord', dat is doodslag maar met een voorbedacht plan.

Vermassen kan aan de voorzitter vragen om de vraag over voorbedachtheid toe te voegen aan de lijst van schuldvragen voor de jury.

Verwijzend naar de verklaringen van het zusje van Dean zegt Vermassen dat zowel De Kock als Romy W. de kleine Dean geslagen hebben, en dat ze onderling afspraken gemaakt hebben. Romy W. gaat resoluut voor de vrijspraak.

De assisenzaal zit afgeladen vol wanneer Vermassen het heeft over zijn cliënte, de moeder van Dean. "U mag denken wat u wil, maar ze is een goeie moeder. Ze heeft Dean toevertrouwd aan iemand waarvan we nu de gruwel krijgen", aldus de strafpleiter over Dave De Kock, die beschuldigd wordt van doodslag en ontvoering met de dood tot gevolg. 

"Ik denk dat hij op sommige momenten geprobeerd heeft zijn best te doen. Hij is misschien geen kille psychopaat, maar hij heeft zwaar gefaald", aldus Vermassen. De moeder van Dean luistert in tranen naar het pleidooi.

De strafpleiter citeert daarna uit verklaringen en voorbeelden uit het dossier die volgens hem aantonen dat De Kock een "machtswellusteling is die geen commentaar wil". "We hebben hier te maken met twee narcistische persoonlijkheden", verwijst Vermassen naar de 2 beschuldigden. "Ze zijn vooral met zichzelf bezig. Als er 100 tranen zijn, zijn er 99 voor henzelf."

Hij verwijst met die laatste quote naar een uitspraak van de bekende strafpleiter Piet Van Eeckhaut, die vaak tegenover Vermassen stond tijdens assisenprocessen. Van Eeckhaut overleed in 2014. Zijn dochter, Nina Van Eeckhaut, verdedigt op dit proces Romy W., de ex-vriendin van Dave De Kock.

Voor het assisenhof in Gent zijn de pleidooien in het proces rond de dood van kleuter Dean (4) gestart. Jef Vermassen, advocaat van de moeder van Dean, krijgt eerst het woord.

De 79-jarige strafpleiter bedankt uitgebreid de politie, de jury, de aanklager en de assisenvoorzitter. "Het is door zijn verhoor dat Dave De Kock, na 4 jaar, eindelijk bekend heeft: ik heb het gedaan. Dit is het dikste dossier dat ik in mijn leven gedaan heb", aldus de strafpleiter.

Vermassen zal wellicht enkele uren gaan pleiten. 

Het proces rond de dood van kleuter Dean (4) is vanmorgen hervat met de getuigenissen van kennissen van Romy W. (29). Die verklaringen moeten een beeld scheppen van de vrouw die samen met haar ex-partner Dave De Kock (39) beschuldigd wordt in de zaak.

Meerdere getuigen wijzen op het drankprobleem van Romy W.: "Ze had geen rem met drank", stelt een ex-partner van de vrouw.  

Een Nederlandse vrouw die W. op de leeftijd van 16 aanzocht als kinderoppas verklaart dat dat "hartstikke goed" verliep. "De kindjes waren dol op haar. Er waren verwennerijtjes zoals extra lang opblijven, chips of mee op de trampoline, maar ze kon wel goed grenzen stellen met de kinderen. Ze liep keurig binnen de lijntjes."

"Ik wist dat ze wel dronk, maar wist niet in hoeverre alcohol een probleem was", getuigt de vrouw. "Ik kende haar ouders en in de supermarkt kwam ik haar eens tegen met een fles drank. Om niet met lege handen naar een feestje te gaan, zei ze. Of dat zo was, dat weet ik niet. Bij ons heeft ze nooit aan de flessen gezeten."

Een zaakvoerder van een supermarkt waar de vrouw een 6-tal weken werkte, had weinig positieve herinneringen. "In 20 jaar heb ik wel wat personeel zien passeren, maar er zijn individuen die eruit springen. Haar verantwoordelijke zei dat er iets scheelde met haar en collega's dachten dat ze gedronken had. Ik heb toen een heel raar gesprek gehad met haar en dat was het einde van de samenwerking. Kort daarna begon de hetze op het nieuws."

Na de getuigenissen werd de zitting even geschorst. Deze namiddag volgen de pleidooien.

Morgen gaat het proces voort met in de voormiddag de laatste moraliteitsgetuigen. Na de middag starten de pleidooien.

Het arrest over de schuldvraag wordt vrijdag verwacht. De strafmaat wordt wellicht maandag bepaald. De Kock pleit schuldig aan doodslag, Romy W. gaat voor vrijspraak.

De nieuwe vriend van Romy W. heeft tijdens zijn getuigenis erkend dat hij bijna 10 jaar in de cel zat voor belaging en verboden wapenbezit. "Ik ben eerlijk geweest over mijn feiten en Romy heeft er goed op gereageerd."

Gevraagd door advocaat van de burgerlijke partij Jef Vermassen waarom hij een wapen had, antwoordde de man vrijuit dat hij de intentie had om zijn ex te doden.

10 maanden geleden beviel Romy W., die sinds 2022 in voorarrest zit, van een jongen. "Het kind is gemaakt in de gevangenis, om het zo oneerbiedig te zeggen", zei de voorzitter, die vroeg om die ongebruikelijke situatie te schetsen.

"Als je een relatie wil in de gevangenis, moet je eerst 6 maanden naar elkaar schrijven", verduidelijkte de nieuwe vriend, die tot september vorig jaar in de cel zat.

"Ik heb Romy een paar keer gezien op haar werk in de gevangenis. Ze werkte in de wasserij en ik had ook een vertrouwensfunctie in de gevangenis. Ik was onmiddellijk verliefd en heb haar een brief geschreven. Ik heb de directie verwittigd dat we een relatie wilden beginnen. Na 6 maanden schrijven krijg je dan recht op ongestoord bezoek." 

Dave De Kock heeft zich rechtstreeks gericht tot de vader van Miguel, de peuter die in 2008 overleed nadat hij zwaar mishandeld was door de beschuldigde. De Kock zei dat hij "oprecht spijt" heeft. "Ik weet dat ik de dader ben en eender wat ik zeg veel te laat is. Ik had toen mijn verantwoordelijkheid moeten nemen."

"Dikke zever. Je manipuleert iedereen. Je bent een psychopaat", antwoordde de vader.  

Volgens hem gebruikte De Kock destijds hetzelfde excuus als later in de zaak-Dean. "Het flauwe excuus dat hij van de trap gevallen was", klonk het. "Toen ik het hoorde van Dean begon voor mij weer dezelfde lijdensweg."

De voorzitter merkte op dat De Kock voor het assisenhof heeft erkend dat de feiten tegenover Dean vergelijkbaar waren met wat eerder met Miguel gebeurde. Hij kreeg daarvoor 10 jaar cel in 2010.

Daarna kwam de biologische vader van De Kock getuigen. "Ik schaam mij eigenlijk", begon de man. "Ik kan me niet voorstellen dat iemand zoiets 2 keer doet. Ik heb zelf heel mijn leven in 'den bak' gezeten en wil daar niets mee te maken hebben."

"Ik heb Dave en zijn moeder verlaten toen hij nog geen jaar oud was. Ik heb heel mijn jonge leven in de gevangenis gezeten, maar nooit voor dergelijke dingen. Van vrouwen en kinderen blijf je af. (..) Ik heb hem nog eens gezien in de gevangenis van Hasselt toen hij nog vastzat voor de moord op Miguel. We hebben niet echt interactie gehad."

Assisenvoorzitter Bart Meganck merkte op dat Dave De Kock het moeilijk had. "Ik heb hem al een week gezien en ik moet zeggen dat ik hem nog nooit zo gezien heb. Hij zit volledig te trillen", zei de voorzitter.

"Als je Dave ziet, zie je mij", reageerde de man, die vooral doelde op de fysieke gelijkenis. "Ik weet dat ik zelf de slechtst mogelijke vader geweest ben voor mijn kinderen. Ik heb ook nog een dochter. Ik ben er nooit geweest voor hen. Daar schaam ik me over." 

"Ik ga hem niet bezoeken in de gevangenis. Voor mij is hij mijn zoon niet meer. Omdat ik niet begrijp dat je de tweede keer hetzelfde doet als de eerste keer." Dat heeft de stiefvader van Dave De Kock verteld in zijn getuigenis. 

"Ik heb hem opgevoed als mijn zoon en ik zei vroeger altijd dat hij mijn zoon was", sprak de man. Gevraagd door de voorzitter om De Kock te beschrijven, zei hij: "Ik heb weinig gedaan aan zijn opvoeding, ik was altijd aan het werk. Als kind begon hij te stelen. We hebben snel begeleiding gezocht."

"Van de eerste feiten (de dood van peuter Miguel) weet ik niets. Zoals over deze zaak. Er wordt thuis bijna niet over gesproken. Ik volg het nieuws niet, ik ben continu met mijn werk bezig. Ik ben zelf niet praatzaam, ik verwerk alles binnenin."

De man heeft een dakwerkersbedrijf en De Kock werkte in een van zijn ploegen. "Als arbeider kan ik er niets verkeerd over zeggen. (...) Na de eerste veroordeling had ik nog mijn twijfels. Ik had altijd verwacht dat hij in de gevangenis zou belanden, maar niet voor moord. Dat kan er bij mij niet in." 

De voorzitter hield het verhoor kort omdat de man emotioneel werd, en ook De Kock huilde zichtbaar na de getuigenis. 

Ook de directrice van Deans vorige school kwam getuigen. Zij omschrijft hem als "een guitig mannetje, altijd lachend" en zegt verrast te zijn geweest toen hij van school veranderde.

"Wij hebben nooit pestgedrag van andere leerlingen opgemerkt", verklaart ze. Wel bevestigt ze dat Dean vaak enthousiast over Dave De Kock sprak.

De directrice schetst ook een positief beeld van Deans omgeving. Zijn zus, die autisme heeft, noemt ze "een enthousiast, lief en sociaal meisje dat graag naar school komt". Moeder Elke Verberckmoes omschrijft ze als "een aanwezige en bezorgde moeder".

In het assisenhof in Gent getuigen vandaag opnieuw een hele reeks moraliteitsgetuigen.

Zo blikte de directrice van de school waar Dean vlak voor zijn verdwijning was ingeschreven, terug op zijn enige schooldag daar.

"Dean was een week in onze school ingeschreven, maar is uiteindelijk maar 1 dag gekomen, omdat hij een operatie moest ondergaan", vertelt ze. Volgens haar was hij van school veranderd, omdat zijn moeder had gezegd dat hij gepest werd. Ook Dave De Kock was aanwezig bij een kennismakingsgesprek. "Hij werd voorgesteld als 'knuffeloom'. Ik had een vreemd gevoel bij hem."

De directrice herinnert zich hoe Dean die ochtend van 10 januari alleen op de speelplaats stond toen er nog geen andere kinderen waren. "Hij kwam krijsend in mijn armen gelopen en zei: 'Juf, ik word gepest'. Dat vond ik raar, want er was nog niemand op school." Daarna verliep de dag volgens haar positief.

"Die ene dag was een fantastische dag. Hij had onmiddellijk een goede vriend gemaakt. Hij zei: 'ik kom morgen terug', maar ik herinnerde hem eraan dat hij naar de dokter moest. Ik zei dat we aan hem gingen denken en ik kreeg een grote knuffel." Na de feiten werd een rouwhoekje gemaakt op school.

Morgen staan opnieuw een 20-tal getuigen gepland rond de moraliteit van de beschuldigden. In de namiddag komen de ouders van het eerste slachtoffer van Dave De Kock aan het woord. De pleidooien starten vermoedelijk donderdagnamiddag.

"In het begin dachten we dat Dave goed voor Romy zou zijn. Ik heb toen vaker partij voor hem gekozen dan voor mijn eigen dochter." Dat hebben de ouders van Romy W. gezegd.  "We kunnen ons geen situatie inbeelden waarin ze zou toelaten dat een kind pijn zou gedaan worden", stelden ze over de feiten. 

De ouders hadden op het moment van de feiten wat afstand genomen van hun dochter, omdat ze opnieuw veel aan het drinken was. "De afspraak was dat ze niet welkom was thuis als ze gedronken had", zei de moeder. "Ik wist van de regeling met de kindjes, maar niet dat ze toen die week bij hen waren. Of dat Dean daar was."

De Nederlander die na de dood van Dean drugs verkocht aan Dave De Kock, heeft in zijn getuigenis voor het assisenhof voor het eerst verklaard dat hij de naam van Neeltje Jans liet vallen in een gesprek met De Kock. Volgens de man stelde hij de plek in Zeeland voor als een afgelegen locatie om te gaan vissen. Daar werd later het lichaam van Dean teruggevonden.

De getuige zegt dat hij daar eerder niets over vertelde, omdat hij actief was in de drugshandel en niet opnieuw met justitie in de problemen wilde komen. 

Volgens de Nederlander stuurde De Kock hem onverwacht een bericht met de vraag of hij iets kon regelen "om nader tot de dood te komen". De man zegt dat hij zich daar zorgen over maakte, maar dat hij niet wist dat Dean toen al overleden was. Beiden haalden later de drug GHB op en gebruikten die samen.

De getuige vertelt dat hij tijdens een gesprek voorstelde om te gaan vissen voor wat afleiding. Daarbij noemde hij Neeltje Jans, dat hij omschreef als een afgelegen plek. Kort daarna vertrok De Kock volgens hem. De Nederlander benadrukt dat hij niet wist dat het lichaam van Dean zich op dat moment in De Kocks wagen bevond.

In de namiddag hebben vooral vrienden en kennissen van Romy W. getuigd over haar persoonlijkheid. Een Nederlandse vriendin omschrijft haar voor het hof van assisen in Gent als "een heel meelevend, zorgzaam persoon" die altijd klaarstaat om anderen te helpen.

"Ze ziet altijd het goede in de mensen", klinkt het. De getuige kent Romy W. al sinds haar tienerjaren. Ze vertelt wel dat ze kampte met alcoholproblemen en onder invloed vaak verward overkwam.

De vriendin ontmoette ook Dave De Kock 2 keer. Ze herinnert zich onder meer hoe hij met haar toen 3-jarige dochter speelde. Romy W. had haar verteld dat De Kock veroordeeld was geweest, maar dat het om een ongeval ging.

De vrouw bezocht Romy W. later nog in de gevangenis en zegt dat ze nog altijd gelooft dat haar vriendin niets met de feiten te maken heeft. Ze schreef daarnaast brieven naar De Kock. "Ik kijk voorbij het beeld dat de media van hem schiep, dat van een moordenaar en een monster."

De getuige vertelt over een telefoongesprek waarin Romy haar vertelde over Dave die haar naar de keel zou hebben gegrepen, en waarbij ook gehuil van Dean hoorbaar was op de achtergrond. "Voor mij voelde dat raar, alsof hij plots was vastgenomen."

Ze heeft het ook over toenemend druggebruik bij Dave en Romy. Maar het is vooral de voorzitter die voorleest uit de verhoren. De getuige lijkt het zich niet meer goed te herinneren. "U bent erg voorzichtig in uw antwoorden", zegt de voorzitter.

De sfeer bij Dave en Romy was "ongemakkelijk", zegt de getuige, als de voorzitter doorvraagt naar haar beeld van Dave De Kock. Na haar getuigenis wordt geschorst voor de middagpauze. 

De laatste getuige van de voormiddag is een jeugdvriendin van Romy W. Ze zaten samen op school en gingen samen uit.

Ze hielden daarna contact, af en aan. "We belden vooral, af en toe zagen we mekaar."

"Ik heb Romy altijd heel graag gehad. Ze was lief en zorgzaam. Ik heb nooit iets kwaads in haar gezien."

"Ik heb Dave ook een aantal keer gezien. Ze was blij in het begin. Ze voelde zich goed bij Dave." 

Het gaat ook over het alcoholprobleem van Romy W. en haar opname in de psychiatrie. "Als ze gedronken had, was ze vermoeiend."

Omdat de zus van Dave De Kock overmand is door emoties en het moeilijk heeft om te spreken, breekt de voorzitter zelf de getuigenis af. "We gaan u met rust laten, mevrouw."

De volgende getuige is een andere zus van Dave De Kock. Ze komt huilend binnen, ondersteund door haar moeder. De voorzitter zegt dat ze niet moet getuigen, als het niet gaat, maar ze wil doorgaan. "Ik ga mijn best doen."

Over de feiten zelf kan ze niets vertellen, geeft de voorzitter zelf aan. Maar u kan wel iets zeggen over hoe Dave was? "De periode voor de feiten zijn gebeurd, zat ik zelf ook in een moeilijke periode. Ik was net alleenstaande mama. Toen was hij er wel altijd voor mij", zegt ze.

"Als hij kwam om iets te repareren ofzo, bracht hij een brood mee voor de kinderen. Hij was heel handig. Hij is bij mij de deur komen repareren. Die sloot niet meer en dat maakte mij bang."

Na de verdwijning van Dave De Kock en Dean probeerde ze hem te contacteren. Ze belde ook met Romy. 

Een jurylid vraagt de zus van Dave De Kock hoe haar broer omging met problemen? "Weglopen. Hij liep weg van problemen en ruzies", antwoordt ze.

Daarmee zit haar getuigenis erop.

De toenmalige partner van de zus van Dave De Kock bracht een dronken Romy naar het politiebureau op zaterdag.

"Ze was paniekerig. Ik heb ze zien wenen. Ze herhaalde steeds hetzelfde over Dean en Dave", vertelt hij. 

"We zijn eerst nog haar telefoon gaan ophalen op het appartement. Dat duurde heel lang." Hij gaat ervan uit dat ze aan het drinken was.

"Ze vertelde ook over een afscheidsbrief van Dave", zegt de man. "Ze heeft die daarna voorgelezen bij de politie. Ik zat daar bij."

De zus van Dave De Kock kreeg nog een bericht van haar broer de dag nadat hij vertrokken was met Dean. De ongerustheid groeide toen over wat er aan de hand was.

"Op zaterdag kreeg ik telefoon van Romy met de vraag waar mijn broer was. Hij heeft toen gestuurd dat hij in panne stond in Hasselt. Maar het werd later en later. Ik heb gezegd dat ze misschien naar de politie moesten gaan."

"We zaten bang af te wachten: waar is kleine Dean? Romy heeft heel de dag rondgebeld. Maandag wisten we dan dat hij opgepakt was". Ze krijgt het moeilijk. "Ik durfde niet meer buitenkomen."

De volgende getuige is de zus van Dave De Kock. "We zijn samen opgegroeid. We kwamen heel goed overeen, twee handen op één buik. Voor mij was hij heel behulpzaam."

Mettertijd verminderde het contact. "Vlak voor de feiten hoorde ik hem wel af en toe. Wat voor koppel ze waren? Daar heb ik niet echt zicht op. Veel heb ik Romy niet gezien. Ze was vrij teruggetrokken."

Romy belde haar soms wel over de ruzies met Dave, zegt ze nog.

De advocaat van Dave De Kock vraagt naar de geschiedenis van alcoholmisbruik in het gezin.

"Ik ben nu 2 jaar en 10 maanden alcoholvrij. Ik heb veel tijd gehad om erover na te denken. Je doet dingen die je normaal niet doet. Ik hoop dat het voor altijd is. Ik heb mensen pijn gedaan in dronken toestand", zegt de moeder.

"Ik zat bij de kwade drinkers, het was geen plezier om mij dan aan te treffen. Maar in zijn jeugdjaren werd daar Dave daar niet mee geconfronteerd. Dat is later gekomen, het dagelijkse drinken."

"Ik ga u niet op de pijnbank leggen. U bent ook een slachtoffer", zegt advocaat Jef Vermassen.

U hoeft zich niet schuldig te voelen omdat u moeder bent, zegt de voorzitter.

De stiefvader van Dave vertolkte de rol van vader voor Dave, vertelt de moeder. Hij groeide op in een gezin met 4 kinderen.

Ze vertelt dat ze snel hulp hebben gezocht voor de gedragsproblemen van Dave. Hij had nood aan structuur, klinkt het. "Hij moest een lijn blijven volgen. Als er zijwegen voorbijkwamen, nam hij die. Hij zocht de slechte kant op."

Het gaat kort over de eerdere gevangenisstraf, na de dood van peuter Miguel. "Wij waren er grotendeels van overtuigd dat Dave niet die bedoeling had gehad. Er is niet veel over gepraat."

De volgende getuige is de moeder van beschuldigde Dave De Kock. 

Wat voor persoon is hij? Ze krijgt het meteen moeilijk. "Een kind dat veel aandacht nodig had, maar ook veel liefde gaf."

"Ik zie hem nog altijd graag. Hij blijft mijn zoon. Dat mogen ze mij niet kwalijk nemen."

"Ik kan het nog altijd niet begrijpen. Ik weet niet hoe het zover is kunnen komen dat je zoiets doet. Ik weet: drank en drugs. Maar dit is niet normaal. Dat kan niet. Ik ken Dave zo niet."

De afspraak was dat er elke dag contact was met de kinderen, vertelt Elke, na een vraag van de aanklager. Over een val van de trap (zoals Dave De Kock claimt) is er niets verteld, geeft ze aan.

Daarmee zit hun getuigenis erop. De moeder en oom van Dean nemen terug plaats in de zaal. 

Na een korte schorsing gaat het getuigenverhoor voort. Jef Vermassen vraagt hoe de moeder omgaat met het verlies.

"Ik mis hem alle dagen. Ik leef elke dag met pijn en schuldgevoelens. Ik geloof dat hij mij kracht geeft om hier te zijn vandaag en voor hem te spreken. Overal waar ik ga, gaat hij met mij mee. Ik had hem zo graag zien opgroeien tot een man. Het is verschrikkelijk."

"Ze hebben hem afgepakt, maar de herinneringen pakken ze mij niet af."

"Ik ben trots op waar ik nu sta. Ik durf eindelijk voor mezelf op te komen", zegt Elke, nadat haar advocaat had gezegd dat ze uit een diep dal is geklommen.

"Ik moet hier blijven zijn, voor mijn kinderen, maar ook voor mezelf. Moeilijk gaat ook."

"Vroeger zei ik overal ja op. Ik was heel goed voor de mensen. Ik ben meer mijn grenzen gaan aangeven. Ik was naiëf. Ik ben er nog niet 100 procent, maar Rome is ook niet gebouwd op 1 dag."

Wat wist u wel en niet over het verleden van Dave De Kock, vraagt Vermassen?

"Romy zei dat hij onschuldig had vastgezeten. We hebben het daar niet echt verder over gehad. Ik zat toen diep."

De advocaat vraagt ook naar het zusje van Dean. "Het is een kind waar ik trots op ben. Ze heeft ADD en een autismespectrumstoornis, dus wel een rugzakje. Maar het is een heel fijn kind. Na de feiten ging het niet goed met haar."

"Ze heeft begeleiding, alle hulp die ze nodig heeft. Ze zit nu op internaat. Die structuur heeft ze nodig."

Heb jij haar opgestookt om te liegen over wat ze heeft meegemaakt bij Dave en Romy? "Zij vertelt haar eigen verhaal. Dat kan je niet doen bij iemand met autisme. Dat werkt niet."

"Mag ik stellen dat je door de telefonische contacten met Romy niet eerder naar de politie bent gestapt? Dat was essentieel om niet vrijdag al naar de politie te stappen?", vraagt Emmeline Vanhooren, die samen met Jef Vermassen optreedt voor de moeder.

"Absoluut, ik vertrouwde hen", zegt Elke. De eerste melding van de verdwijning gebeurde uiteindelijk zaterdagnamiddag.

"Mijn hart brak toen ik hem zag. Dat staat op mijn netvlies gebrand", vertelt zij over het terugvinden van het lichaam.

"Ik heb veel herinneringen. Ik en mijn dochter hebben echt een ochtendhumeur, maar iedere keer als ik hem wakker maakte voor school, kwam er op zijn gezicht een 'big smile' en dat smolt weg als sneeuw voor de zon."

De oom van Dean krijgt het ook lastig, wanneer hij vertelt over het moment waarop hem verteld wordt dat Dean dood teruggevonden is.

Ook de impact op de rest van de familie was groot. "Voor de 2e keer in mijn leven heb ik mijn vader zien huilen. Hij is nooit meer rechtgekomen. Dat was de finale klap."

"Ik heb een zonnebril in de auto die Dean heel cool vond. Die draag ik nog elke dag. Dean was een pienter 'manneke'. Hij had de gewoonte om zijn vinger in de lucht te steken en te zeggen: 'ik heb een idee'. Soms hield dat geen steek, soms was het geweldig."

Moeder Elke barst in huilen uit als haar gevraagd wordt naar het laatste contact van Dean, eerder die week.

“Ik zei altijd: I love you, jongen. En hij zei dan: I love you more. Maar hij kon toen niets zeggen. Ik ga dat nooit vergeten.”

Ze vertelt over ruzies en mogelijk geweld tussen Dave en Romy. "Romy, als ze dronken is, is iemand die kan uitdagen, die het bloed onder de nagels kan halen."

Elke vertelt over de chaotische dagen van de feiten. Wat er aan de hand is en waar Dave De Kock naartoe is met Dean, blijft onduidelijk. "Ik wilde mijn kind terug."

Romy zegt haar aanvankelijk dat Dave onderweg is met Dean naar Antwerpen, naar zijn grootouders. Dat stelt haar even gerust. "Ik vertrouwde hen. 's Middags ben ik dan naar Romy gegaan. We hebben samen naar de hulpdiensten gebeld."

"We kregen geen antwoord meer. Hij had een bericht gestuurd dat hij ergens met een platte band stond."

"Ik ben pas echt in paniek geschoten toen ik hoorde wat Dave op zijn kerfstok had", zegt ze ook. Het laatste contact met Romy is op het politiebureau, bij de gezamenlijke aangifte. Daarna moest ze alles via het nieuws vernemen, vertelt ze.

Aan het woord is nu de broer van Elke, de dooppeter van Dean. Dat Dave De Kock 'knuffelpeter' werd genoemd, stoorde hem.

"Wat een stelletje losers, dacht ik de eerste keer toen ik hen zag. Ik heb altijd een slecht gevoel bij hen gehad. Ik vertrouwde hen niet."

Hij vertelt dat hij niet meer heeft gedaan in de periode van de feiten, omdat hij ziek was en zware pijnstillers nam. 

De voorzitter drukt de moeder van Dean meermaals op het hart dat zij niet verantwoordelijk is voor wat er gebeurd is.

Hij gaat over naar de dagen van de feiten, en het bewuste telefoontje van Dave De Kock naar het ziekenhuis.

"Het gebeurde soms dat de kinderen een dagje langer bleven, maar niet heel vaak. Ik snapte niet waarom er gebeld was, dat ik plots zo 'slecht werd gemaakt'. Ik snapte niet wat er aan de hand was. Ik wou gewoon naar mijn kinderen."

Wat wilden ze bereiken door Dean langer te houden, vraagt de voorzitter. "Ik weet het niet. Ik denk dat er toen al meer aan de hand was."

"Romy vertelde dat Dave onschuldig in de gevangenis had gezeten", vertelt Elke. Hij straalde vertrouwen uit, zegt ze.

Ze had het beter moeten nagaan, zegt ze, ze is naïef geweest. "Daar moet ik mee leven. Ik was labiel in die periode." 

"Ik heb fouten gemaakt, zegt de moeder, maar ik word er ook kwaad van, van alles wat gezegd wordt. Het moet gedaan zijn."

Ze vertelt over hoe ze Romy W. leerde kennen in de psychiatrie. "We hadden een goeie klik. Ze was heel sociaal en spontaan. Ik had het gevoel dat ze me begreep."

"Na de opname is dat verdergegaan. Ik had het gevoel: eindelijk, iemand die me begrijpt. Ik vertrouwde haar volledig."

Het gesprek gaat eerst over hoe Dean was. "Ik kan alleen maar goeie dingen over hem zeggen. Hij was een lieve jongen, heel gevoelig. Hij was zot van Spider-Man. Heel geliefd, heel graag gezien. Hij was echt mijn oogappel."

"Ik mis hem alle dagen. Het is een pijn die ik alle dagen moet meedragen. Het heeft veel kapotgemaakt."

"Op het moment dat ik aan mezelf wou werken... Ik leef voor mijn kinderen. Dat zal nooit veranderen. Ik heb verder gewerkt aan mezelf. ik ben sterker geworden dan ik toen was."

"Ik heb opvang gezocht bij mensen die ik vertrouwde. Ik dacht dat ze in goede handen waren."

De volgende getuigen zijn Elke Verberckmoes, de moeder van Dean, en haar broer, de oom van Dean.

Ze moeten de eed niet afleggen, zoals de andere getuigen, omdat ze gehoord worden als burgerlijke partijen.

Een jurylid vraagt of vertrouwenspersonen gescreend worden. De hoofdverpleegkundige legt uit dat dat moeilijk is.

Vaak zijn ze al blij dat er iemand is die het kan en wil doen. "Voor veel patiënten is het lastig om iemand te vinden. Vaak is er geen sociaal netwerk."

Jef Vermassen, advocaat van de moeder, vraagt of Dave De Kock de bedoeling had om Elke in het ziekenhuis te houden met zijn telefoontje. "Zo kan dat lijken, ja."

Na het telefoontje volgt een gesprek tussen de hoofdverpleegkundige en Elke. Die ontkent. "Ze was verbaasd. Ik geloofde haar wel. Ze sprak over Romy, dat die te veel dronk."

"Ik wou dan terugbellen. In het dossier stond de vertrouwenspersoon als Romy W. Dat was een ander nummer. Er nam een man op", vertelt de getuige. "Maar Elke zei dat ze 2 vertrouwenspersonen had."

"Ik heb dan uitgelegd (aan Dave De Kock) dat Elke de keuze had gemaakt om naar huis te gaan, naar haar ouders. En dat wij ook geen reden zagen om haar tegen te houden."

De volgende getuige is de hoofdverpleegkundige van het psychiatrisch ziekenhuis in Sint-Niklaas. 

Op 14 januari 2022 kreeg hij het telefoontje van Dave De Kock waarin die problemen aankaartte met het gedrag van Elke, de moeder van Dean. Zij was in opname in het ziekenhuis op dat moment.

"Hij stelde zich voor als de vertrouwenspersoon van Elke. Hij vertelde dat Elke tijdens haar thuisquarantaine veel aan het drinken was en haar medicatie niet correct nam. Ik vroeg waarom hij dat nu vertelde, net voor ze naar huis zou gaan voor het weekend. Ik heb haar toelating om naar buiten te gaan niet ingetrokken. Ik heb wel afgesproken dat ik Elke daarmee zou confronteren."

Het telefoontje vond plaats op de dag dat Dave De Kock vertrok met Dean. Het speelt een belangrijke rol in de discussie over ontvoering.

Van de volgende getuige wordt de verklaring voorgelezen, ook een bewoner van het appartementsgebouw. Die merkte meer van de ruzies bij de beschuldigden. "Dave hoorde ik niet. Het was altijd Romy die huilde en schreeuwde."

De getuige vertelde in haar verklaring ook over een incident waarbij Romy W. met een ambulance werd meegenomen.

"Ik kwam hen altijd apart tegen, ik heb hen nooit veel samen gezien. Ze deden geen moeite om contact te zoeken met de andere bewoners."

De bewoner kloeg enkele keren over te luide muziek uit het appartement.

Ze zag de kinderen soms aankomen en vertrekken. "Ze gingen gewoon met elkaar om. Er is me niets opgevallen. Ik dacht dat het zijn kinderen waren."

"Moest er nu een kind heel hard huilen, dan zou je dat horen?", vraagt de advocate van Romy W. aan de buurvrouw. Die knikt, en zegt ook dat haar echtgenoot vaker thuis was.

De advocate wil benadrukken dat de buurtbewoners weinig gemerkt hebben van de kinderen die bij de beschuldigden verbleven. 

De volgende getuige is de toenmalige buurvrouw van Dave De Cock en Romy W. Ze woonde in hetzelfde appartementsgebouw in Sint-Gillis-Waas.

"We zagen elkaar niet zo vaak. We zijn er komen wonen tijdens de coronaperiode, dus er was niet zo veel contact."

De getuige vertelt over een luide ruzie die ze hoorde op 11 januari (ongeveer een week voor de feiten), "maar we konden niets verstaan, het was vooral geroep en gehuil van een vrouw". 

"We hoorden soms wel iets, maar nooit op die manier. Dat was de eerste keer dat het zo opviel."

Ze heeft beschuldigde Dave De Kock op 13 januari gezien met een kind, maar er was haar toen niets vreemds opgevallen.

De zitting is gestart. De eerste getuige van de dag is een schoolvriend van Romy W. uit Nederland.

"Ik ken haar sinds mijn 15e ongeveer", zegt hij. "Het contact ging aan en af. Toen ik haar leerde kennen, was het een lieve meid. Ze was heel behulpzaam."

Hij omschreef haar in een verhoor als een "meelopertje", iemand die makkelijk op zich in liet praten. 

In de periode voor de feiten had de man af en toe contact met Romy W. via WhatsApp. "Dat ging over dagelijkse dingen. Ze leek in mijn ogen blij met haar relatie", zegt hij. Al hoorde hij soms ook over ruzies. 

"Ik wist wel dat ze af en toe dronk, maar niet dat het zo uit de hand liep", vertelt de getuige. Na de feiten was er geen contact meer.

Op de 4e dag van het proces komt onder anderen Elke Verberckmoes getuigen, de moeder van Dean. Dat zal in de loop van de voormiddag zijn.

Vandaag en morgen komen een hele reeks zogenoemde 'moraliteitsgetuigen' aan het woord: familieleden en kenissen die een beeld van slachtoffer en beschuldigden kunnen schetsen.

De zitting gaat van start omstreeks 9 uur.

De derde procesdag is afgelopen. Alle onderzoekers en deskundigen hebben nu getuigd op het proces.

Vanaf morgen is het aan de moraliteitsgetuigen: familielieden en kennissen die een beeld van het slachtoffer kunnen schetsen.

Onder meer de moeder van Dean zal morgen getuigen. Ook voor de 2 beschuldigden staan er morgen en de komende dagen moraliteitsgetuigenissen gepland.

Voor Romy W. is de kans op recidive middelmatig, zeggen de deskundigen, maar haar alcoholverslaving houdt een groot risico op herval in wanneer ze geconfronteerd wordt met stresssituaties.

"Ze is niet in de strikte zin een gevaar voor de maatschappij. Ze staat vrij open om zich te laten begeleiden of behandelen", aldus een van de klinisch psychologen. 

"Alcoholmisbruik werd de rode draad doorheen haar nog jonge leven", stelde psychiater Paul Lodewyck, die sprak van een manier van "disfunctionele coping" om met gevoelens om te gaan. "Dat ze alcohol gebruikt wanneer ze zich voor kinderen engageert, duidt op een door drank verminderde verantwoordelijkheidszin." 

Het college van deskundigen kwam tot het besluit dat ook Romy W. niet lijdt of leed aan een geestesstoornis die haar oordeelsvermogen of de controle over haar daden aantastte.

Volgens de psychiater heeft De Kock weinig pogingen ondernomen om zijn middelengebruik aan te pakken. 

"De kans op herval als hij opnieuw in de samenleving zou komen, is bijna zeker. Hij geeft geen blijk van naar hulp te zoeken."

"Dit is een toerekeningsvatbare man", luidt de algemene conclusie. 

Forensisch psychiater Jan De Varé, die Dave De Kock onderzocht heeft op zijn toerekeningsvatbaarheid, zegt dat er bij hem geen sprake is van wanen, hallucinaties of een psychose. De Kock rapporteerde volgens hem wel psychotische ervaringen tijdens periodes van zwaar middelengebruik. Ook aanwijzingen voor dwangstoornissen ziet de deskundige niet.

De Varé benadrukt vooral het forse gebruik van drugs zoals speed, ketamine en cocaïne. Opvallend vindt hij dat De Kock na zijn vrijlating uit de gevangenis in 2018 vrijwel meteen hervalt in druggebruik. Later, wanneer hij door een medische aandoening aan zijn been thuiszit, bouwt volgens de psychiater ook de frustratie verder op en neemt het middelengebruik toe.

Uit psychologische testen blijkt volgens De Varé dat De Kock een mijdende persoonlijkheidsstijl heeft, met narcistische kenmerken. De deskundige ziet weinig empathie en beperkt inlevingsvermogen, maar zegt dat er geen sprake is van autisme. "Wat wel prominent aanwezig is, zijn antisociale persoonlijkheidskenmerken", besluit hij.

De aanklager benadrukt dat De Kock vooral na de feiten veel drugs zou hebben genomen, maar zijn advocaten spreken dat tegen. Volgens hen was De Kock ook tijdens de feiten onder invloed. Hij gaf dat zelf eerder ook aan tijdens zijn verhoor. 

Nu aan het woord zijn de toxicologen die onder meer bloed, urine en haarstalen hebben onderzocht van Dave De Kock. Ze zeggen dat er verschillende drugs werden aangetroffen, onder meer bestanddelen van MDMA, ketamine, XTC, speed en cannabis. 

De staalafnames gebeurden toen De Kock werd gearresteerd op maandagavond 17 januari. Hij zou vrijdag Dean om het leven hebben gebracht, en hem zaterdag op Neeltje Jans gedumpt hebben. "Het is mogelijk dat hij ook tijdens de feiten zelf onder invloed was. Uit het haarstaal blijkt dat er regelmatig gebruik was", aldus toxicoloog Sarah Wille.

Jef Vermassen vraagt of Dave De Kock de 2 jongens gebruikte als een "levende boksbal". Dokter Jacobs antwoordt: "Het is een beeld, maar ja, daar valt iets voor te zeggen."

Vervolgens vraagt de voorzitter aan Werner Jacobs of hij iets kan zeggen over de doodsstrijd van Dean. "Als een kind van de trap valt en dergelijke trauma's oploopt, leeft het 24 uur later niet meer", antwoordt de wetsdokter.

De impact van het stompe buiktrauma veroorzaakte bloedingen. Het kind zal dat verschillende uren hebben gevoeld en ervaren. Bij het hoofdtrauma is het mogelijk dat hij snel het bewustzijn heeft verloren. Maar als er hulp was gezocht, had het buiktrauma behandeld kunnen worden. Bij het hoofdtrauma was er al schade opgetreden. Die was niet meer corrigeerbaar, zegt hij.

De wetsdokters kunnen niet zeggen hoe lang het duurde voor Dean buiten bewustzijn raakte. Maar het gescheurde lipbandje wijst erop dat iemand een roepend kind de hand op de mond heeft gelegd om het te doen zwijgen. Dat wijst er volgens hen op dat hij uit pijn heeft geroepen.

Op een vraag van de jury verduidelijkt wetsdokter Jacobs dat er tussen het geweld en het overlijden van Dean ongeveer 6 uur kunnen gezeten hebben. Het kan 2 uur zijn of 6 uur maximum.

De voorzitter van het assisenhof merkt op dat Dave De Kock tijdens zijn ondervraging op het proces heeft verklaard dat hij Dean in de auto heeft geslagen, veel geweld heeft gebruikt en vanuit de bestuurderszetel met allerlei voorwerpen heeft gegooid. Werner Jacobs plaatst vraagtekens bij die verklaring. Volgens hem verklaart die niet alle letsels aan de rug, de benen en andere lichaamsdelen.

Dave De Kock moet rechtstaan en zegt dat hij bij zijn verklaring blijft. "Het is niet het enige wat er is gebeurd, maar het enige wat ik nog kan vertellen", zegt hij.

De wetsdokters vergeleken het overlijden van Miguel in 2008 ook met dat van Dean en tonen daarvan foto's. De Kock werd in 2010 al veroordeeld tot 10 jaar cel voor de fatale mishandeling van de 2-jarige peuter Miguel in 2008.

De letsels vertonen gelijkenissen: talrijke bloeduitstortingen aan het hoofd en op het lichaam, onder meer op de armen en de rug.

Werner Jacobs voerde ook de autopsie van Miguel uit. Volgens hem zijn de letsels aan het hoofd bij Dean en Miguel identiek. Dean had wel nog meer letsels. "Als je naar het hoofd, de romp en de armen van Miguel kijkt, had dit Dean kunnen zijn", zegt dokter Jacobs.

Volgens Jacobs zijn de letselpatronen bij beide kinderen identiek.

Werner Jacobs noemt het frappant dat Dave De Kock in beide dossiers eerst sprak van een val van de trap. Toen De Kock dat in de zaak-Miguel demonstreerde, staat dat volgens Jacobs in zijn geheugen gegrift. "Ik herinner het mij nog tot op vandaag", zegt hij. De wetsdokter stelt dat hij zag hoe De Kock Miguel van de trap schopte. "Ik begrijp niet dat daar toen niet verder op is ingegaan", aldus Jacobs.

Het definitieve besluit is dat de dood van Dean veroorzaakt is door een hoofdtrauma en/of buiktrauma, mogelijk met smoring  waarbij de mond krachtdadig werd afgesloten en er geweld is gebruikt op de hals.

Ook het medisch dossier van Romy en Dave De Kock wordt toegelicht. Romy kampte met een alcoholverslaving. Ze dronk tot 3 flessen wijn per dag en gebruikte ook drugs.

Bij Dave De Kock lijkt vooral een oud medisch rapport relevant. Hij zou ooit van de trap zijn gevallen en daarbij een schedeltrauma hebben opgelopen. Later doken vooral gedragsproblemen op, zoals diefstallen.

Belangrijk voor de wetsdokters: de lippen van Dean zijn intact, maar het lipbandje is gescheurd. Dat is een belangrijk letsel. In de forensische wetenschap kan dat wijzen op kindermishandeling en op smoring.

Ook in de hals zijn er verschillende bloeduitstortingen te zien en bloedingen ter hoogte van het oor en de onderkaak, dat wijst helemaal niet op een kind dat ongelukkig is gevallen of zich heeft gestoten, zegt de wetsdokter. Ook de bloedingen op de rug wijzen op een significante kracht.

De impact op het hoofd is heel groot, de letsels wijzen ook op een significante kracht op het hoofd, zegt de wetsdokter. Alles wijst op erg zwaar geweld: zeer zwaar stomp abdominaal trauma, al dan niet in combinatie met stomp hoofdtrauma. Smoring of wurging kan niet worden uitgesloten.

Het verhaal dat Dean nog zou hebben moeten plassen en door De Kock uit de auto zou zijn gelaten, dat kan niet, zegt de wetsdokter. Ook de val van de trap verklaart de vele bloeduitstortingen niet.

De wetsdokters hebben de autopsie overgedaan die op 18/01/2022 in Nederland was uitgevoerd. 4 dagen later werd de autopsie in ons land overgedaan. Wetsarts Werner Jacobs nam hierover contact op met zijn collega in Nederland. Hij toont een foto van het lichaam van Dean. Zijn gezicht en lichaam staan vol rode en blauwe plekken.

Zijn lichaamstemperatuur bedroeg amper 6 graden. Dat had alles te maken met de barre weersomstandigheden op Neeltje Jans. Op basis van de gegevens die hierover in Nederland werden verzameld, was het niet meer mogelijk het exacte tijdstip van overlijden te bepalen.

Het lichaam vertoont een hele reeks bloeduitstortingen aan het hoofd. Maar ook aan de hals, de romp en rond de navel, zegt dokter Jacobs. Volgens hem gaat het om bloeduitstortingen die niet normaal zijn voor een kind dat zich aan voorwerpen kan stoten.

Ook op de rug zijn bloeduitstortingen te zien. In totaal gaat het om 80 tot 85 bloeduitstortingen, zegt de wetsdokter. Het zijn vreselijke beelden om te zien.

Na een korte schorsing gaat het proces verder met de getuigenis van de wetsdokters Werner Jacobs en Babette Van Rafelghem. De moeder van Dean heeft de assisenzaal verlaten, omdat er zeer confronterende beelden zullen worden getoond tijdens hun getuigenis.

De openbare aanklager zegt dat hij blijft worstelen met 2 vragen: waarom Dean niet naar zijn grootouders mocht en wat er precies is gebeurd op woensdagavond. Volgens hem hebben de onderzoekers op die vragen geen antwoord gevonden.

Daarna krijgen de advocaten van de verdediging de kans om vragen te stellen aan de speurders. Zij willen onder meer weten of het klopt dat Dave De Kock tijdens verschillende verhoren emotioneel werd. De speurders bevestigen dat, maar wijzen erop dat er ook momenten waren waarop hij geen emoties toonde.

De advocaten van De Kock lijken de jury duidelijk te willen maken dat hun cliënt niet meer dezelfde persoon is als destijds en intussen schuldinzicht heeft.

De openbare aanklager zegt niet te begrijpen hoe het mogelijk is dat Dean na de vermeende val van de trap niet heeft gehuild. Toch lijkt er een belangrijk element te zijn in het dossier.

Op woensdag had Romy een telefoongesprek met een vriendin. Die verklaarde dat ze op de achtergrond een huilend kind hoorde. Volgens de aanklager is dat een belangrijk moment in de tijdslijn.

De volgende ochtend gaat De Kock naar de apotheek, waar hij een coldpack en een zalf koopt. Wanneer speurders het appartement later doorzoeken, stellen ze vast dat de tube zalf volledig leeg is. De aanklager lijkt daarmee te suggereren dat dat opmerkelijk is als Dean enkel van de trap zou zijn gevallen.

Hij verwijst ook naar het onderzoek van de deskundige die de situatie rond de trap en de mat in het appartement analyseerde. Die kwam tot de conclusie dat de verklaring van een val van de trap niet geloofwaardig is.

Jef Vermassen, advocaat van de moeder van Dean, vraagt aan de onderzoekers of ze kunnen bevestigen dat Romy goed weet dat ze wordt afgeluisterd op een bepaald moment.

Ze weet inderdaad dat ze onder 'tap' staat, zegt de speurder. De onderzoeksrechter zegt dat ze een telefoontap bevolen heeft om de waarheid te kunnen achterhalen over wat er was gebeurd.

Romy is dus afgeluisterd in de gevangenis. Hoe het komt dat ze dat wist, weet de onderzoeksrechter niet.

In zijn eindverhoor probeerde de onderzoeksrechter naar eigen zeggen "de waarheid eruit te persen". Dave De Kock verklaarde toen dat hij niet weet wat er is gebeurd. Hij weet wel dat hij alleen met Dean in de auto zat.

Volgens De Kock vertrok hij thuis volledig over de rooie. Bij zijn vertrek sloeg hij de televisie van de muur. Het is volgens hem mogelijk dat hij vervolgens ook in de auto is ontploft. "Dan wordt alles zwart en weet ik niet meer wat er gebeurt", verklaarde hij.

Daarmee zit de getuigenis van de speurders en de onderzoeksrechter erop. De voorzitter bedankt hen, net als de Nederlandse speurders die in de zaal aanwezig zijn, voor hun werk. De zitting wordt vervolgens een half uur geschorst.

Nu komen de verklaringen van Romy tijdens haar reconstructie aan bod.

De 2 beschuldigden werden ook met elkaar geconfronteerd, omdat er tegenstrijdigheden waren in hun verklaringen. Daarnaast werden ze geconfronteerd met de verklaringen van Deans zus en met het autopsierapport van de wetsdokters. Dave De Kock blijft erbij dat hij niet weet wat er is gebeurd. Hij zegt dat hij "honderd procent zeker" is van wat hij heeft verklaard.

De onderzoeksrechter leest ook passages voor uit het autopsierapport van de wetsdokters, die later op het proces nog zullen getuigen. Zij concluderen dat Dean is overleden door stomp geweld op het hoofd en de buik. Volgens de wetsdokters kan ook verstikking niet worden uitgesloten.

Aan het einde van de reconstructie moet Dave De Kock tonen hoe hij het lichaam van Dean heeft achtergelaten op Neeltje Jans, in Nederland. We zien 2 foto's waarop De Kock naast de pop gaat zitten. Volgens de onderzoeksrechter verklaarde hij dat hij daar ongeveer 10 minuten heeft gezeten.

Op het moment dat die foto's in de assisenzaal worden getoond, duikt De Kock weg in de beschuldigdenbank en pinkt hij een traan weg.

Pas later, tijdens een eindverhoor, zal De Kock toegeven dat hij Dean in zijn auto heeft gedood. De verklaringen die hij tijdens de reconstructie aflegde en de versie van de feiten die hij toen aan de onderzoekers toonde, lijken daardoor weinig geloofwaardig.

Tijdens de reconstructie verklaart De Kock dat hij vooral hoorde dat Dean viel en slechts een deel van de val zag. Volgens hem struikelde Dean over de mat aan de voordeur, waarna hij van de trap naar beneden viel. Dean zou daarbij niet hebben gehuild, aldus De Kock.

Tijdens de reconstructie werd een pop gebruikt om Dean voor te stellen. De Kock verklaarde dat hij een zak diepvrieserwten uit de vriezer haalde en die op het hoofd van Dean legde, omdat die volgens hem een buil had opgelopen.

Dean zou ook hebben overgegeven, maar volgens De Kock deed dat bij hem geen alarmbellen afgaan. Hij verklaarde ook dat Dean eerder al eens in de badkamer was gevallen en daar een blauw oog aan had overgehouden.

De onderzoeksrechter overloopt de verdere verklaringen van Dave De Kock van die dag. Daarbij blijft hij nog steeds bij zijn verklaring dat Dean van de trap was gevallen en daarna erg verzwakt was. En dat hij verder ruzie had met zijn vriendin.

Na het telefonieonderzoek gaat het assisenproces nu dieper in op de wedersamenstelling van de feiten. Die vond plaats op 7 oktober 2022 in Sint-Gillis-Waas. Tijdens het onderzoek stelde de onderzoeksrechter een materiaaldeskundige aan om na te gaan of de verklaring van Dave De Kock, dat Dean van de trap was gevallen, geloofwaardig was. Volgens de deskundige is dat niet het geval.

Tijdens de reconstructie moesten beide beschuldigden afzonderlijk hun versie van de feiten geven. De reconstructie werd gefotografeerd en gefilmd. De onderzoeksrechter zal nu beelden daarvan tonen in de assisenzaal.

Uit onderzoek van de gsm's van Dave De Kock en Romy blijkt dat ze ook beelden van seksueel kindermisbruik in hun bezit hadden. Voor het bezit en de verspreiding van die beelden staan de 2 eveneens terecht in het assisenproces.

Na een schorsing gaan de speurders verder met hun telefonieonderzoek. Daaruit blijkt dat Dave De Kock, op het moment dat hij is weggereden met Dean op vrijdag 14 januari 2022, onder meer opzoekingen doet naar Miguel Van Kriekinge, zijn eerste slachtoffer uit 2008.

De 2-jarige jongen was de zoon van zijn toenmalige vriendin, op wie hij ook paste, net als hij deed bij Dean Verberckmoes. Dave De Kock verklaarde destijds eerst dat Miguel van de trap zou zijn gevallen. Maar uit de autopsie bleek dat Miguel stierf door zwaar, stomp geweld tegen het hoofd.

Dave De Kock werd door de correctionele rechtbank veroordeeld tot 10 jaar voor de onmenselijke behandeling van Miguel met de dood tot gevolg.

De speurders lezen ook stukken voor uit het verhoor van de toen 7-jarige zus van Dean. Het gaat om een zogenoemd 'TAM'-verhoor. Dat is een audiovisueel verhoor van een minderjarige, die het slachtoffer of getuige is van een misdrijf. Het verhoor gebeurt door speciaal daarvoor opgeleide ondervragers.

De verklaring van de zus van Dean komt samengevat hierop neer: "Dave heeft Dean gedood en haar ook geslagen en pijn gedaan. Romy is ook stout, ze deed Dean ook pijn."

Een psychologe onderzocht de betrouwbaarheid van de verklaringen van Deans zus en besluit: "Zij is naar alle waarschijnlijkheid getuige geweest van gewelddadige feiten ten aanzien van haar broertje. Vermoedelijk werd ook zij het slachtoffer van agressieve handelingen."

De speurders gaan nu dieper in op hun telefonieonderzoek in de aanloop naar de feiten. Ze projecteren de WhatsApp-berichten in de assisenzaal die Dave De Cock en Romy W. naar elkaar hebben gestuurd.

Daaruit blijkt dat de 2 ruzie hadden en dat Dave De Kock zijn toenmalige vriendin voor de keuze stelde: ofwel stoppen met drinken, ofwel vertrekken. Uit een ander gesprek tussen Romy en een vriendin van haar blijkt dan weer dat die vriendin een huilende Dean hoorde op de achtergrond.

Het is duidelijk dat de dagen voor de dood van Dean erg turbulent zijn verlopen op het appartement in Sint-Gillis-Waas waar Dave De Kock en Romy woonden en op Dean en zijn zus pasten. 

Voor het hof van assisen in Gent is gestart met de uiteenzetting van het tactisch onderzoek in de zaak naar de dood van Dean Verberckmoes (4) in 2022. 

Onderzoeksrechter Mia Cottiels nam alvast het woord: "Ik ben gevorderd om een gerechtelijk onderzoek te voeren naar de ontvoering van een minderjarige, maar dat is gewijzigd naar moord en ontvoering nadat we Deantje aantroffen en hij overleden was." 

Deze namiddag komen de wetsartsen aan de beurt.

Volgens Nick Heinen, advocaat van Dave De Kock, heeft zijn cliënt deze voormiddag eerlijk getuigd. "Hij heeft geprobeerd om antwoorden te geven op de vragen die werden gesteld, om toch meer duidelijkheid te brengen naar de burgerlijke partijen toe."

Dat De Kock vaak geen concrete antwoorden kon geven, verklaart zijn advocaat door het zware drugsgebruik. "Hij had veel drugs genomen in de loop van de week en ook die dag zelf", zegt hij. "Als men zulke feiten pleegt, dan is het geheugen niet altijd even helder."

Volgens de advocaat toont De Kock schuldinzicht. Hij verwijst naar wat zijn cliënt zelf in de rechtszaal zei: "Ik heb schade aangericht bij de mensen en ik heb heel veel leed aangericht. Ik ben daar verantwoordelijk voor." "In mijn ogen beken je dan schuld en neem je verantwoordelijkheid", besluit de advocaat.

"Het is ontzettend pijnlijk om te zien dat hij dat 'manneke' wel effectief graag gezien heeft. En dat is natuurlijk moeilijk te rijmen met de feiten waarvoor hij vandaag terechtstaat."

De zitting is afgelopen. Maandag gaat het proces voort met in de voormiddag speurders en de onderzoeksrechter die komen getuigen. In de namiddag worden wetsdokters en psychiaters gehoord.

Het verloop van deze procesdag kan je hieronder herlezen.

Na het overzicht van de huiszoekingen, gaat het nu over de auto van Dave De Kock, een grijze Peugeot 206. Die wordt vanuit Nederland overgebracht en overgedragen aan de Belgische politie.

Er werden stukjes stof uitgesneden voor sporenonderzoek, legt de politie-inspecteur uit. Met een speciale forensische lichtbron werd naar vlekken gezocht met mogelijk DNA-materiaal. Sommige delen, zoals vloermatten, werden integraal meegenomen.

Over de precieze resultaten van de tests wordt maandag meer uitleg gegeven door de onderzoeksrechter en de betrokken speurders.

De laatste getuigen van vandaag zijn 2 inspecteurs van de federale gerechtelijke politie. Zij waren ten tijde van het onderzoek leden van het CSI-team van de FGP Oost-Vlaanderen. 

Ze komen onder meer uitleg geven over hun sporenonderzoek in het appartement waar Romy W. en Dave De Kock woonden in Sint-Gillis-Waas. Ze tonen op het grote scherm in de assisenzaal een virtuele rondleiding van het gebouw.

Daarna geven ze een overzicht van alles wat aangetroffen werd in het appartement: lege flessen alcohol, etensresten, medicatie, speelgoed, schriftjes, seksattributen, enzovoort.

Ze gingen ook op zoek naar biologische sporen (zoals bloed, speeksel of sperma) met een forensische lichtbron. Op een aantal plekken leverde dat mogelijke sporen op.

VRT NWS is in de regel terughoudend met het geven van namen en herkenbare beelden van beschuldigden. Het gaat hier echter over zeer zwaarwichtige feiten met een grote maatschappelijke impact. Dave De Kock is bovendien al eerder veroordeeld en het staat vast dat hij een lange celstraf zal krijgen.

Medebeschuldigde Romy W. gaat voor vrijspraak. Voor haar is het onzeker wat de afloop zal zijn. Daarom geven we haar volledige naam niet en tonen we haar onherkenbaar. In de assisenzaal maken we beide beschuldigden onherkenbaar op vraag van het hof, in afwachting van de uitspraak.