Vader die schutter kon uitschakelen op school in Oregon getuigt: "Lerares die met hem vocht, is echte held"

Terug naar vrijdagmiddag 16 oktober, in de Silver Rail Elementary School in Bend, in de Amerikaanse staat Oregon. Daar loopt rond 13 uur een tiener met een groot geweer richting de basisschool.

De 36-jarige Kaylub Giamanco, een lokale timmerman wiens dochter daar ook op school zit, passeert er toevallig op het moment dat hij op weg naar huis is om te gaan lunchen. 

Amper 100 meter voor hem op de weg, ziet hij de jongeman op een rode pick-uptruck schieten en nadien ook op een tuinman die er het gras aan het maaien is. Vervolgens klimt de schutter over het hek voor de school. 

"Ik voelde de paniek in mijn brein", vertelt hij bij de lokale zender OPB. "Ik zei: 'Nee nee nee nee'. Ik heb mijn pistool uit de auto genomen, het magazijn erin gestoken, het pistool geladen en ben naar de parking gereden. Ik zag hem recht naar de school wandelen. Ik was volledig in paniek, want daar zijn kinderen en baby's."

"Ik heb daarop de hulpdiensten gebeld en gezegd: 'Sorry, ik moet naar binnen, want er gaan mensen sterven'." Wanneer hij naar de school loopt, probeert hij buiten het zicht van de schutter te blijven. Die heeft intussen op de deuren geschoten om binnen te raken.

Giamanco is vastbesloten hem te volgen. "Ik zei tegen mezelf: dit zal wellicht het laatste zijn dat ik zal doen." Hij kruipt tot bij de schooldeuren en kan binnensluipen door het stukgeschoten raam. 

Op handen en knieën laadt hij zijn pistool voor de zekerheid nog eens. In een van de eerste klassen aan de linkerkant ziet hij de schutter door het raam, in een worsteling met een lerares. Dat is zijn kans, weet Giamanco. "Ik wist dat hij niet wist dat ik daar was. Dus ik trok de deur open, stapte naar binnen en ik schoot."

De schutter valt op de grond en de lerares vlucht het gebouw uit. "Ze dacht dat ik een tweede schutter was. Ik kon de angst in haar ogen zien. Dat deed pijn. Ondertussen probeerde de schutter naar zijn wapen te grijpen. Daarop heb ik nog 2 keer op hem geschoten."

Achteraf vertelde de politie dat de leerkracht die in gevecht was met de schutter, haar telefoon naar hem had gegooid en hem had getackeld om zijn geweer af te pakken. "Het is vrijwel zeker dat zij meer bloedvergieten heeft voorkomen", luidde de conclusie. 

Giamanco is het daar roerend mee eens. "Zonder haar en dat kleine moment van vertraging zou ik recht tegenover de schutter zijn komen te staan en dan zouden we misschien allebei gestorven zijn. Ik zou haar naam willen kennen en haar graag een knuffel willen geven. Want dat is een échte held: jezelf zonder wapen tussen je baby's en een vuurwapen zetten."

Nadat de politie gearriveerd is, kan Giamanco zijn vrouw en zijn moeder bellen. "Ik zei tegen mijn moeder: 'Ik denk dat ik net iemand heb moeten doden die wellicht nog maar een kind was, omdat hij de school van mijn dochter is binnengegaan met een geweer.' Dan ben ik ingestort."

"Het voelt oprecht alsof ik daar moest zijn", blikt hij nu terug. "En ik weet niet wat er gebeurd zou zijn als ik daar niet was."

En toch voelt hij zich schuldig. De 16-jarige schutter, die achteraf geïdentificeerd werd als een oud-leerling van een van de klassen voor buitengewoon onderwijs van de school, wist tijdens zijn korte raid 3 kinderen van 5, 8 en 11 jaar en een leerkracht te vermoorden. 

"Ik wil echt met de families van de slachtoffers spreken. Ik wil met hen huilen en hen vasthouden. Ik wil me verontschuldigen dat ik hun kinderen niet heb kunnen redden. Dat is momenteel het moeilijkste voor mij."

Giamanco zegt dat het hele voorval hem in elk geval heeft doen beseffen dat hij iets kan betekenen voor de wereld. "Ik heb me altijd klein gevoeld. Ik ben maar een timmerman uit Bend, Oregon. Ik was niemand."

"Maar nu voelt het noodzakelijk om naar buiten te komen. Ik wil geld ophalen voor de veiligheid van scholen, in het hele land, om te beginnen in mijn eigen dorp. Ik heb het gevoel: als ik dan toch een stem krijg, dan zal ik die gebruiken."