Nona Van Braeckel over ex die stiekem naaktbeelden van haar maakte: "De schaamte hoort niet bij mij te liggen"

Van Braeckel ontdekte de beelden in een verborgen mapje op de gsm van haar toenmalige vriend. Sommige waren al gemaakt in de eerste maand van hun relatie, de meest recente amper een week voor ze de beelden ontdekte.

"Mijn hart zakte echt wel wat verdiepingen naar beneden. Ik had heel veel stress", vertelt Van Braeckel. "Dat is zo kwetsbaar. Je bent aan het slapen. Dat is jouw lichaam dat ineens op beeld staat."

Ze wist meteen dat ze de relatie niet kon voortzetten. "Ik ging naar het toilet, keek naar mezelf in de spiegel en dacht: 'Ik kan niet bij deze jongen blijven, hoe graag ik hem ook zie'. Hij is echt wel over mijn grenzen heen gegaan."

De ontdekking bracht niet alleen verdriet en teleurstelling met zich mee, maar ook schaamte en angst. Van Braeckel vreesde dat de beelden verspreid zouden worden. In paniek verwijderde ze ze van de gsm van haar ex, maar de onzekerheid bleef. "Later besefte ik: misschien zwerven die ergens op het internet. Of heeft hij ze doorgestuurd of ergens anders opgeslagen. Dat is iets waar ik soms nog steeds mee zit."

Ze vroeg haar ex of hij de beelden met anderen had gedeeld. Hij ontkende dat, maar zekerheid heeft ze daar niet over. "Voor mij blijft het heel mijn leven een vraag of die beelden ergens terecht zijn gekomen of naar boven zullen komen."

Toen ze hem met de beelden confronteerde, reageerde hij emotioneel. Daardoor voelde Van Braeckel zich op dat moment bijna genoodzaakt om hem op te beuren. "Ik dacht: het was sterker dan hijzelf. Omdat ik hem betrapt had, was hij zo emotioneel dat ik hem bijna moest troosten op dat moment."

Pas toen ze haar verhaal vertelde aan haar leidinggevende, begon ze de situatie anders te bekijken. Die reageerde verontwaardigd en wees haar erop dat wat haar ex had gedaan strafbaar was. "Toen besefte ik: ik ben het slachtoffer, niet hij. Ik ben een zorgzaam en lief persoon, ik vind het moeilijk om kwaad te zijn. Pas toen een andere persoon in mijn plaats kwaad was, besefte ik: dit is er los over."

Ook de reacties van vrienden hielpen haar om de verantwoordelijkheid niet langer bij zichzelf te leggen. "Die schaamte hoort niet bij mij te liggen."

Ze slaagde erin om opnieuw vertrouwen in mannen op te bouwen. Ze kreeg een fijne relatie en leerde ook mannelijke vrienden kennen die verontwaardigd reageerden op wat haar was overkomen. Hun reacties hielpen haar om de ervaring een plaats te geven.

"Ik denk dat het mijn kwaadheid wat heeft kunnen verzachten. Ik leerde: 'Dit gaat niet altijd gebeuren'. Weer naast een man durven slapen was in het begin moeilijk, maar ik had geluk dat ik dat bij een veilig persoon kon doen."

Van Braeckel benadrukt dat de ex over wie ze in de podcast vertelt niet Jasper Donkers is, bekend als dj Omdat Het Kan. Met hem had ze een relatie tot begin deze zomer. "De opnames in de podcast gaan absoluut niet over hem of zouden ook niet over hem kunnen gaan. Het heeft geen zin om te gaan zoeken wie het is, want je gaat het niet vinden."

Dat verhalen over seksueel grensoverschrijdend gedrag steeds vaker in de media opduiken, roept bij Van Braeckel gemengde gevoelens op. Ze vindt het erg dat zulke situaties zo vaak voorkomen, maar tegelijk helpen de verhalen haar om zich minder alleen te voelen.

"Het deed mij ergens deugd om andere mensen hun verhaal te horen, maar het stelt het mij ook wel heel erg teleur dat het zo wijdverspreid is en dat het iedereen kan overkomen."

Ze wijst ook op reacties die de verantwoordelijkheid bij slachtoffers leggen, bijvoorbeeld dat iemand maar een pyjama had moeten dragen of beter had moeten opletten met wie die omgaat. "Dat houdt een dader niet tegen. Niemand zag het aankomen. Dat zijn heel normale mensen in onze maatschappij. Of zo oogt het toch."

Met haar verhaal wil Van Braeckel vooral anderen steunen die iets gelijkaardigs hebben meegemaakt. Toen ze verhalen hoorde van mensen die hetzelfde hadden ervaren, besefte ze dat ze openlijk over haar ervaring wilde praten.

"Via via kwamen verhalen tot bij mij van andere mensen die iets soortgelijk hadden meegemaakt. 'Ik moet dat toch eens durven vertellen', dacht ik toen, 'die schaamte eens en voor altijd van mij afduwen'. Dat dit mij is overkomen, verandert niks aan wie ik ben, aan mijn intimiteit of aan mijn waarde."

Sinds haar verhaal naar buiten kwam, kreeg ze al berichten van mensen die eveneens worstelen met de gevolgen van zulke ervaringen. Sommigen lieten haar weten dat het hen hielp om te horen dat ze niet alleen zijn en zich niet hoeven te schamen.

"Ik denk dat ik dat probeer te bereiken, om die schaamte van bij ons weg te duwen en bij daders te leggen. Want dat is waar ze thuishoren."