Van te weinig stoelen en tafels voor het totale aantal leerlingen tot het verhoogde inschrijvingsgeld: het zit de scholieren in Luik hoog. VRT NWS sprak met Benjamin, Lily en Arthur die de ingang van hun school blokkeren. Aan hun zijde protesteert ook leerkracht Simon mee.
Lily, Benjamin en Arthur protesteren in Luik tegen de onderwijsbesparingen: "1 leerkracht voor 35 leerlingen is te weinig"
Lotte Aneca
Gepubliceerd:
Hervormingen in Franstalig onderwijs
De Franstalige Gemeenschapsregering (MR, Les Engagés) werkt sinds haar aantreden 2 jaar geleden een stevig besparingsplan uit. Ook het Franstalig onderwijs ontsnapt niet. Er zijn maatregelen uitgewerkt die de komende jaren in totaal 300 miljoen euro moeten opleveren. Leerkrachten en leerlingen gaan die voelen.
De voorbije maanden is daartegen fel geprotesteerd. Minister van Onderwijs Valéry Glatigny (MR) is kop van Jut, maar week niet af van de plannen. Begin juni werden ze goedgekeurd.
Lily (17): "Voor bepaalde vakken zitten we met 35 leerlingen in 1 klas"
Lily is opgegroeid in Hasselt, maar haar familie verhuisde enkele jaren geleden naar Luik. Sinds vorig jaar gaat ze er ook naar school. Vandaag staat ze samen met haar medeleerlingen en leerkrachten voor de schoolpoorten. "Er zijn nieuwe maatregelen opgesteld door onze minister van Onderwijs Valérie Glatigny () en die willen we veranderen."
"Er zijn veel te weinig leerkrachten", legt Lily uit. "Daarom moeten de leerkrachten soms lessen geven waar ze niet voor gestudeerd hebben. Ze werken ook met verouderd lesmateriaal. We zitten ook met veel te veel in een klas. Voor sommige vakken zitten we samen met 35 leerlingen. Zo kunnen wij niet goed opletten."
"Het abonnement voor de bus kostte vroeger 12 euro per maand, nu gaat dat naar 300 euro. Ook het inschrijvingsgeld is verhoogd van 800 euro naar meer dan 1.000 euro. Studeren moet toegankelijk blijven voor iedereen. Dat is toch een basisrecht?"
"Ik merk wel grote verschillen tussen het Vlaams en het Waals onderwijs. Wij zouden in Vlaanderen wellicht nooit zo sterk actie ondernemen en op straat durven komen."
Benjamin (17): "We krijgen helaas veel negatieve commentaar"
Ook de 17-jarige Benjamin staat deze week met luidsprekers en protestborden voor zijn middelbare school Athenée Royal Couillet-Marcinelle (ARAM). Om meerdere redenen. Ten eerste zijn de gebouwen sterk verouderd. "Er is asbest vastgesteld op de 6e verdieping. Dat is zeer ongezond voor onze longen. Die verdieping is volledig afgesloten. Glatigny snijdt flink in de budgetten van het onderwijs en de openbare diensten."
"We hebben het gevoel dat we niet gehoord worden", gaat hij verder. "Natuurlijk zijn we boos. Daarom organiseren we deze acties. Helaas krijgen we ook veel negatieve commentaar. Mensen onthouden enkel de vernielingen en de brandstichters, terwijl wij hier vreedzaam demonstreren. We maken samen plezier en we organiseren ons zo goed mogelijk."
"We beseffen dat het project echt in beweging komt en dat we er iets groots van kunnen maken. We willen echt een verschil maken."
Arthur (16): "Er zijn te weinig tafels en stoelen"
Aan dezelfde school staat ook de 16-jarige Arthur. Hij kaart nog een ander probleem aan. "De klassen zijn niet aangepast aan het totaal aantal leerlingen en er is te weinig budget om het op orde te zetten. Er zijn te weinig tafels en stoelen. Sommige klassen hebben ook geen verwarming of gordijnen."
"We staan hier ook samen met onze leerkrachten. Zij gaan ons helpen mochten er problemen opduiken. Maar we demonstreren op een vreedzame manier. We roepen slogans en blokkeren de ingang."
Ook bij hem heerst vooral een gevoel van boosheid. "Het heeft ook impact op ons. Het beïnvloedt onze toekomst en misschien wel de toekomst van onze kinderen later."
Leerkracht Simon staat zijn leerlingen bij: "We kunnen hen niet alleen op straat laten"
Simon geeft Nederlandse les en staat samen met zijn leerlingen buiten. "Ik denk dat het belangrijk is dat we samen met hen opkomen. We kunnen hen niet alleen op straat laten. We zijn verantwoordelijk voor de veiligheid van de jongeren. Er zijn daarom geen lessen vandaag."
"De scholen zijn niet dicht", verduidelijkt hij. "Als leerlingen binnen willen zitten, dan kan dat ook. Er zijn leerkrachten voorzien om hen in het schoolgebouw op te vangen."
Simon begrijpt de frustratie bij zijn leerlingen. "Ze zijn hun situatie beu. De gebouwen zijn oud, het lesmateriaal is verouderd. Ze willen hun mening kwijt. We hebben daar begrip voor."
