Bavo en Lien* investeerden 200.000 euro in een luxeresort dat 4 jaar later nog niet gebouwd is: "Was deel van ons pensioen"

"Toen we jaren geleden naar Kaapverdië gingen, was die luchthaven zo groot als onze living hier", vertelt Lien*. "Er waren geen dutyfree-winkels, niets. Dat was charmant. We leerden een taxichauffeur kennen en elke keer dat we teruggingen naar Kaapverdië lieten we hem dat weten. Dan stond die daar, hé."

Lien en Bavo* zijn fans van Kaapverdië, de eilandengroep voor de kust van Senegal. Samen investeren ze er jaren geleden in een nieuw luxueus resort: Serena Bay. "We hadden reclame gezien en zijn zo in contact gekomen met een verkoper", zegt Lien.

Het project in Kaapverdië wordt gebouwd door een bouwpromotor uit Nieuwpoort, samen met een Belgische zakenpartner die in Kaapverdië woont. 4 jaar geleden wordt op een plechtige opening de eerste steen gelegd van het miljoenenproject.

"Dit was het plan, in het begin dan toch", zegt Bavo, terwijl hij een grote affiche over de tafel uitspreidt. Daarop zijn de plannen van het resort te zien. "Al die grond was van hen: er zouden verschillende blokken van een resort op komen, villa's, honderden huizen op het strand, 3 grote torens."

"Het was een mooie investering. In het contract wordt een jaarlijks rendement van 3 procent beloofd, en zodra het hotel er staat 5 procent", legt Bavo uit. In plaats van te lenen bij de bank, betaalt de bouwpromotor dus een soort 'rente' aan zijn investeerders. Wanneer het hotel opengaat, zouden ze een deel van de opbrengsten krijgen.

De afgelopen jaren worden meerdere pogingen gedaan om het project te lanceren. "De ene keer zou het pietje zijn die het bouwt, daarna weer patje. De bouwwijze verandert elke keer. Het enige wat er nu staat, is een karkas dat jaren geleden is neergezet. Dat staat daar in weer en wind, in het zout van de zilte lucht van Kaapverdië", zegt Lien.

Onze redactie ontdekt dat er dit jaar in februari beslag is gelegd op de gronden van het project in Kaapverdië, door een conflict met een aannemer die nog 2 miljoen euro wil van de Belgische promotoren. Maar daarvan zijn Bavo en Lien niet op de hoogte. "Nee, dat hebben ze ons niet verteld."

Ook andere investeerders blijken niet op de hoogte te zijn wanneer we hen opbellen. In totaal spreekt onze redactie met 15 investeerders. "Daar is nooit over gesproken", zegt een ander koppel. Ook 2 investeerders die een contract tekenen na de beslaglegging, worden niet op de hoogte gebracht van de beslaglegging wanneer ze hun contract ondertekenen.

We spreken een aantal Kaapverdianen die in de buurt van het project wonen. "Oh, Serena Bay, ja, dat ken ik. Hier op het eiland staan nog 3 of 4 andere zulke projecten die niet afgewerkt zijn", vertelt José*. Hij wil liever niet met z’n echte naam getuigen, "want hier kent iedereen elkaar".

José is gids en organiseert excursies op Sal, het eiland waar het project moet komen. "Dit soort projecten, all-inclusive resorts en dergelijke, zijn belangrijk voor de werkgelegenheid. Maar intussen stijgen de prijzen wel voor de lokale bevolking. Dat is vooral een probleem voor huisvesting."

"Dit eiland is volledig afhankelijk van toerisme", zegt ook de lokale surfschool, die heel wat toeristen ontvangt. "Maar dat toerisme moet wel duurzaam zijn." Ook José wijst op het afval, de inname van natuurgebieden en de impact op het waterleven die de toeristische boom op Sal met zich meebrengt.

"Het geld dat in de grote hotels wordt uitgegeven, vloeit natuurlijk naar het buitenland, van waar de investeerders zijn", zegt de gids. "En dat buitenlandse geld is welkom, maar hoe houden we het leefbaar voor de locals in de toekomst?"

Dat buitenlandse geld komt onder andere van Lien en Bavo. Zij krijgen meermaals de vraag om extra te investeren, telkens naar een Portugese rekening. "Bij de start van de werken bijvoorbeeld", zegt Bavo.

Hij haalt er een brief bij van een Belgische architect, die verklaart dat de werken in Kaapverdië gestart zijn. "Maar behalve dat karkas is er dus niets gebouwd. Het deel waarin wij investeerden, staat er helemaal niet."

Later krijgen Lien en Bavo de boodschap dat ze moeten bijbetalen omdat hetgeen ze kochten overgenomen wordt door Corendon, een grote touroperator. Die toont effectief interesse om het hotel uit te baten. Het koppel zou moeten overstappen op een duurder deel van het project. Uiteindelijk haakt Corendon af.

"Toen hebben we gezegd: we willen eerst resultaat zien. Laat nu maar eerst eens zien dat er iets komt. En nu zijn we weer jaren verder: nog steeds staat er niks", sneert Bavo. Over de vragen om bij te betalen zegt de bouwpromotor enkel dat er "het afgelopen jaar geen verzoeken zijn gedaan voor aanvullende betalingen".

De meeste investeerders die we spreken, zijn kapitaalkrachtig. "Nee, het is geen financiële aderlating voor mij als het er niet komt", zegt een van hen. "Soms vraag ik me af: komt dat nog wel goed? Maar ja, het is voor mij maar een van mijn vele projecten", klinkt het elders.

Bij andere investeerders is de kwestie gevoeliger. "Wat ik in Kaapverdië heb geïnvesteerd, is een deel van de erfenis van mijn ouders. Het is dus wel een spijtig verhaal als het er niet zou komen, maar het is niet op leven en dood", vertelt een investeerder.

Voor Bavo en Lien was het geld dat ze in Kaapverdië investeerden "een belangrijk deel van hun pensioen". "Natuurlijk maken we ons zorgen", geeft Bavo toe. "Het enige waar ik me aan vasthoud, is dat we elk jaar nog die 3 procent krijgen", zegt Lien. "Waar ze dat vandaan halen, weet ik niet. Maar als dat stopt..."

"Dan is het hek van de dam. Dan zullen ze mij leren kennen. Dan rijd ik naar Nieuwpoort om mijn geld terug te halen", zegt Bavo. "Dat is jaren werk", zegt ook Lien. "Het is niet dat we niet kunnen overleven als het er niet komt, dat niet. Maar het gaat om rechtvaardigheid", zegt ze.