Stadion van KV Mechelen is voor het eerst het decor van Trappenloop tegen Parkinson

De deelnemers beklommen niet alleen de tribunes van het stadion, maar kregen ook toegang tot plaatsen die op wedstrijddagen normaal gesloten blijven. Het parcours liep onder meer door de spelerstunnel, de kleedkamers, de perszaal en de fitnessruimte. "Dat is uniek", zegt Ivo de Bisschop, voorzitter van Stop Parkinson. 

Met het evenement wil de organisatie geld inzamelen voor wetenschappelijk onderzoek naar de ziekte van Parkinson. "De opbrengst gaat naar onderzoek om de aanpak van de ziekte naar een hoger niveau te tillen", zegt De Bisschop. "Vandaag is er geen oplossing op korte termijn. Ik spreek dan over 10 tot 15 jaar om de ziekte te stoppen of te stabiliseren."

De voorlopige opbrengst bedraagt 28.000 euro. Daarvan werd 14.000 euro ingezameld door deelnemers, teams en sympathisanten.

Volgens de organisatie leven in België officieel ruim 65.000 mensen met de ziekte, maar het eigenlijke aantal zou wellicht nog een pak groter zijn door onderdiagnose en schaamte.

"Je moet dat aantal vermenigvuldigen met 5 of 10, want er zijn heel wat mensen die de ziekte nog niet zelf hebben opgemerkt of nog niet naar de neuroloog zijn geweest", zegt De Bisschop. Hij verwacht een verdubbeling van het aantal patiënten in de komende 20 jaar.

Voormalig KV Mechelen-speler Piet den Boer, voorzitter van liefdadigheidsorganisatie Foundation Mechelen, is ambassadeur. "Nu ben ik heel trots dat het hier in het stadion van KV Mechelen plaatsvindt, dankzij de medewerking van de club. Het is een warm en mooi gebeuren", zegt hij.

Voor deelnemer Bart Mees speelde vooral het goede doel mee. "Niet dat we iemand in de vriendenkring of familie hebben met Parkinson, maar ik vind gewoon dat aan ziektes niet genoeg aandacht kan worden besteed", zegt hij.

Als KV Mechelen-supporter vond Bart het ook een unieke kans om plaatsen te zien waar hij normaal niet komt, zoals de kleedkamer.

Ook Eddy Hendericks nam deel. Hij kreeg de diagnose van Parkinson 5 jaar geleden. "Het is een speciale ervaring. De ziekte evolueert, dat gaat gestaag. Het is emotioneel", vertelt hij. "Mijn neuroloog zegt dat ik een van haar betere patiënten ben, zo niet een van de beste."

"Op zich mag ik dus nog niet klagen, maar je weet wat er komt of wat er komen gaat. Dat is soms moeilijk."

Sinds zijn diagnose is hij gestopt met lopen, in de plaats wandelt hij veel en speelt hij squash. "De dag dat men het pilletje gaat uitvinden dat de ziekte echt onder controle krijgt, zeg ik: chapeau", vertelt Eddy nog.