Wat als je vader je vader niet blijkt te zijn?

De Nederlandse journalist Cas Reijnders heeft een leuk idee: een DNA-test laten doen. Hij heeft donker haar en houdt van espresso, dus misschien heeft hij wel Italiaanse voorouders?

Maar de uitslag slaat in als een bom. Niet alleen blijken die Italiaanse roots er niet te zijn, hij ontdekt ook dat zijn vader niet zijn vader is. En dat hij nog een halfzus heeft.

Een straf verhaal, en dat is al meteen een eerste goede reden om te luisteren.

Een verhaal dat over jezelf gaat, is altijd een goede basis voor een podcast. In dit geval kan het natuurlijk niet persoonlijker: Reijnders ontdekt dat zijn hele identiteit plots op losse schroeven staat.

Waar de meeste mensen daar eerst even heel hard van zouden moeten bekomen, neemt Reijnders meteen zijn opnametoestel erbij en begint hij te registreren wat dat allemaal in beweging zet.

Zo maak je mee hoe ook zijn zussen een DNA-test laten afnemen, waaruit blijkt dat ook zijn jongste zus een andere vader heeft.

Je hoort hoe ze samen met hun ouders gaan praten. Wisten zij al die tijd al dat hun 2 jongste kinderen biologisch van iemand anders afstammen? Nee, zo blijkt.

De oudste zus is op natuurlijke manier verwekt, maar voor de 2 jongste kinderen was er hulp nodig van een fertiliteitskliniek. Daar moet iets verkeerd zijn gelopen.

Reijnders gaat op zoek naar de fertiliteitsarts die zijn ouders heeft geholpen. Maakte die per ongeluk een fout en gebruikte hij het verkeerde zaad? Of was het een bewuste keuze, omdat hij zag dat het zaad van zijn vader niet goed genoeg was?

Zo belanden we in de wereld van de donorschandalen, die de voorbije jaren zowel in Nederland als in ons land veel ophef hebben veroorzaakt. 

Spermadonoren die zich bij verschillende klinieken aanboden, waardoor ze veel meer nakomelingen kregen dan wettelijk toegelaten was. Fertiliteitsklinieken die bewust hun donoren vaker inzetten dan ze mochten. Of zelfs artsen zoals de Nederlander Jan Karbaat, die hun eigen zaad gebruikten, en niet dat van de wensvaders.

Ook de arts bij wie Reijnders' ouders aanklopten, blijkt zijn eigen zaad te hebben gebruikt. Is hij dan zelf ook een van de kinderen van die dokter?

Door het gesprek dat Reijnders voert met 'zijn' fertiliteitsarts, en door de duiding die redacteur Kim Bos daarbij geeft, krijg je veel context bij dat verhaal.

Het was inderdaad het Wilde Westen, waar zowat alles kon, ook al mocht het niet. En nu steeds meer mensen ontdekken wat er destijds is gebeurd, veroorzaakt dat stevige schokgolven. "Ik voel me verkracht", zegt een vrouw die een drieling kreeg van het zaad van haar gynaecoloog.

Maar tegelijk zeggen die artsen dat ze het ook maar deden om mensen te helpen die nergens anders terecht konden met hun kinderwens. Lesbische koppels bijvoorbeeld, die jarenlang geweerd werden uit christelijke ziekenhuizen. Helemaal zwart-wit is dit verhaal niet.

De familie Reijnders gaat al bij al nuchter met het nieuws om. "Dit verandert niets", is de reactie. Maar is dat wel zo? 

Zijn zus wil weten wie haar zaaddonor (een beter woord dan biologische vader) is en neemt al snel contact met hem op. Voor Reijnders voelt dat vreemd, alsof ze daarmee hun vader verraadt. Zelf twijfelt hij of hij zijn zaaddonor ooit wil leren kennen.

Tegelijk dringen zich allerlei vragen op. In hoeverre lijken hij en zijn zus op hun zaaddonoren? En ziet zijn toekomst er anders uit, nu hij weet dat hij geen DNA deelt met zijn vader? Bovendien blijken ze allebei nog halfbroers en -zussen te hebben. Wat hebben ze met hen gemeen?

Ook al hebben ze zich dus voorgenomen dat er niks zou veranderen, toch staan hun levens en die van hun ouders op hun kop.

Als je het nieuws over de donorschandalen de voorbije jaren wat gevolgd hebt, dan wist je dat ze een grote impact hadden op veel mensenlevens. Door naar 'Koekoekskind' te luisteren, voel je ook hoe dat is.