"We hoeven niet dezelfde taal te spreken om samen te dansen": zo was de 1e show van Pommelien Thijs in Wallonië

Pommelien Thijs heeft met haar passage in Ronquières in 1 klap dubbele festivalgeschiedenis geschreven in België. Ze is in de schaduw van het iconische hellend vlak de eerste Nederlandstalige act ooit op het Waalse festival in het gelijknamige dorp. 3 dagen lang komen er telkens 25.000 bezoekers op af.

Daarnaast heeft Thijs voor het eerst met haar Nederlandstalige repertoire opgetreden over de taalgrens: iets wat weinig Vlaamse popartiesten haar hebben voorgedaan.

Ze werd enkele maanden geleden in The New York Times omschreven als 'popster in de helft van haar land'. Die stempel probeert ze nu voorzichtig van zich af te schudden.

"Ik was zo onder de indruk van haar show op Pukkelpop vorig jaar dat we haar hebben geboekt. Hoog tijd dat het Waalse publiek haar live ontdekt", zo verklaart Jean-François Guillin, een van de festivalorganisatoren, haar plek op de affiche in Ronquières aan VRT NWS. 

In alle eerlijkheid: er is nog werk aan de naamsbekendheid van Thijs ten zuiden van de taalgrens. Een klein uur voor de show doen we een steekproef bij een 10-tal Franstalige bezoekers. We vragen zonder context: "kent u de volgende act: Pommelien Thijs?"

Bij de meerderheid doet haar naam geen belletje rinkelen. 2 mensen linken haar aan de reeks 'Knokke-off' die ze gezien hebben. 2 Franstalige festivalgangers die haar kennen, hebben via hun job een link met Vlaanderen.

"Ik ben leerkracht Frans en mijn collega die Nederlands geeft, heeft me aangeraden om te komen kijken", vertelt Aline.

"Ik werk op Brussels Airport, en mijn Nederlandstalige collega’s kunnen niet zwijgen over Pommelien", aldus Hassen. "Hoog tijd dat ik kan meepraten. Ik heb geen idee welke muziek ze maakt, maar ik laat me verrassen."

De nieuwsgierigheid naar Thijs is ook voelbaar op de festivalcamping, vertellen de Nederlandstalige zussen Elisabeth (25) en Charlotte (22).

"Haar muziek was de voorbije dagen al te horen in de playlist die daar wordt afgespeeld. Sommige mensen kwamen ons vragen wie ze was. Ofwel kennen ze haar niet, of ze weten enkel dat het 'die blonde zangeres uit Vlaanderen is' die lijkt op Angèle. Ze maakt mensen in elk geval nieuwsgierig."

Om zieltjes te winnen moet Pommelien Thijs dezelfde pittige omstandigheden trotseren als tijdens haar tropische show op Pukkelpop vorig jaar: een stralende zomerzon recht in haar gezicht.

Een totale overrompeling wordt het trouwens niet voor haar historische passage in Ronquières. Aansluitend op de Franse komische rapact Fatal Bazooka is het tijdslot van Thijs (18.50u-19.50u) duidelijk voor veel festivalgangers etenstijd.

Goedlachs laat de blonde zangeres – met kort kapsel en volledig in zwarte outfit met grote riemen als blikvanger – het niet aan haar hart komen. Naar goede gewoonte raast ze als een tornado over het podium, de catwalk en haar decortrap.

Daarnaast blijft haar zang overeind. 'Ik moet gaan' zet meteen de toon als openingsnummer. De hoge uithaal in 'Meisjes van honing' bezorgt zelfs bij bijna 30 graden even kippenvel.

Vol enthousiasme spreekt ze het publiek breed glimlachend toe. "Ik heb al op veel plekken mogen spelen, maar deze eerste show in Franstalig België is heel speciaal voor mij. Bedankt om erbij te zijn. Zoals jullie horen heb ik een accent in het Frans. Dat is ok, want ik ben nu eenmaal une flamande", zegt ze in het Frans.

Op haar talrijke Franstalige bindteksten heeft Thijs duidelijk geoefend: ze rollen er tussen de nummers door vlotjes uit. Tijdens haar nummers spoort ze iedereen ook deels in het Frans aan om te klappen of de handen in de lucht te steken ('les mains dans l’air'). Geslaagd charmeoffensief, dat haar Franstalige collega Angèle ook omgekeerd toepast in Vlaanderen.

Wat betreft de meezingmomenten: daarmee loopt het nog minder vlot. Hoewel de visuals aan het begin van de show zowel in het Frans als het Nederlands worden getoond, gebeurt dat met de songteksten daarna niet meer.

Het had qua verstaanbaarheid voor het merendeel van het publiek wellicht geholpen. De Spaanse zangeres Rosalía maakt daar tijdens haar internationale tournee bijvoorbeeld wel werk van.

Er wordt vooral in de voorste regionen meegezongen, waar de trouwste Nederlandstalige fans van Thijs zich verzameld hebben. ("Ik vond al dat hier verdacht veel mensen Nederlands spreken", grapt ze daarover.) Verder naar achteren toe beperkt het publiek zich tot de 'ooh-ooh-oohs'  en geklap. 

Bij de nummers van Thijs met veel beeldspraak zoals het mythische epos 'Cassandra' (in een knappe liveversie) of 'Tegenwoordige tijd', met archiefbeelden van historische gebeurtenissen en kritiek op Trump, is meezingen minder aan de orde.

Een los woord als 'Zilver' in het gelijknamige nummer bekt universeel makkelijker. Idem voor "alles of niks" en grote hit 'Erop of eronder', die zichtbaar bij veel mensen een belletje doet rinkelen.

Aan die taalbarrière koppelt Thijs trouwens een mooie verbindende boodschap. "We hoeven niet dezelfde taal te spreken om samen te dansen. Het is niet erg als jullie mijn teksten niet begrijpen: we maken er sowieso een fijne avond van."

Aanmanen tot een sitdown tijdens het stevige gitaarnummer 'Authentiek' doet Thijs dan ook met succes deels in het Frans.

Onbekend is misschien onbemind, maar Thijs slaagt erin om haar publiek gestaag te doen groeien, zowel in aantal en in enthousiasme.

"Tout Ronquières veut entertainment": ze maakt profetische woorden tijdens haar gelijknamige nummer in het begin van de show waar. Met een (vooraan) luid meegebruld 'Atlas' eindigt Thijs inclusief confetti op een absoluut hoogtepunt.

"Ik begrijp niets van wat ze zingt, maar c'est genial", horen we naast ons bewonderend bij 2 jongemannen. Net voor ons halen enkele (3) meisjes de app Shazam boven, om de titel van 'Ben je klaar' te achterhalen.

"We hadden al een stukje van haar gezien op Rock Werchter en waren benieuwd naar meer. Jammer dat we niet alles begrijpen, maar de sfeer die ze opbouwt is universeel. Leuke muziek en wat een stem!", vertellen Marion, Diane en Julie.

Ook Hassen, die op aanraden van zijn collega's kwam kijken, gaat overtuigd naar huis. "Muzikaal is het niet echt mijn stijl, maar haar energie spreekt me wel. Een leuke ontdekking: ik ga thuis zeker enkele nummers herbeluisteren met de focus op de teksten."

Ter vergelijking: het enthousiasme bij Thijs' trouwste fans in de voorste regionen is nog vele malen groter.  Op de eerste rijen horen we enkele uren voor haar show al enkel Nederlands. We zien veel bordjes met lieve boodschappen. De fans van Thijs komen soms van ver en wachten geduldig in de zon.

Met de tekst '100km voor Pom <3' trekken Nathalie Vervoort en haar dochters Yannis (26) en Nore (11) de aandacht. Ze zijn vanuit Lokeren naar Ronquières afgezakt en staan al om 15 uur op de eerste rij. Beide zussen dragen een t-shirt van Thijs. Yannis heeft zelfs een stukje songtekst getatoeëerd. 

"Ik heb Pommelien al zeker 20 keer live gezien. De afgelopen week zelfs 2 keer, om mijn 26e verjaardag te vieren", vertelt Yannis.

"Ik was erbij op de Lokerse Feesten. Ronquières was niet uitverkocht, dus die kans wou ik niet laten liggen. Ik ben 3 keer naar de AFAS Dome geweest en ik ga nog naar de Roma. Waarom ik fan ben? Voor haar teksten. Die raken me elke keer opnieuw."

Voor Babette (27) uit Halle is Ronquières Festival wel vlakbij. Zij staat met haar mama Marina op de eerste rij.

"Nu ze eens dichtbij optreedt, was het snel beslist om naar hier te komen. Pommelien is pure girl power: haar stem, haar uitstraling, haar nummers: ik kijk naar haar op. "

Het is exact die vrolijkheid die overheerst na de show van Thijs, ook bij mensen voor wie ze een uur geleden nog een nobele onbekende was. Pierrick en Solène, die op aanraden van een Vlaamse vriendin haar concert hebben meegepikt, vatten het goed samen.

"Muziek zou niet over de taal mogen gaan. Het draait rond verbinding en die hebben we gevoeld. Pommelien is gewoon een Belgische. We zijn enorm gecharmeerd door haar."