12 procent van de Vlaamse langdurig werkzoekenden die dit jaar hun uitkering verloren, vond eind maart een job. In voorbije jaren was dat nog 9 procent. Dat blijkt uit een studie van de VDAB die de gevolgen nagaat van de nieuwe wet waarbij mensen nog maar 2 jaar een werkloosheidsuitkering krijgen.
Meer Vlaamse langdurig werkzoekenden vinden een job nu uitkeringen beperkt zijn in de tijd
Stefan Grommen
Gepubliceerd:
De nieuwe wet geldt sinds begin dit jaar. Sindsdien verloren al tienduizenden mensen hun uitkering. Het begon met de groep die al meer dan 20 jaar werkloos was. Dat waren ongeveer 20.000 mensen in heel België.
Op 1 maart verloren 35.000 Belgen die tussen de 8 en 20 jaar werkloos waren hun uitkering. In april kwamen daar de mensen bij die minder dan 8 jaar werkloos waren. Dat is een groep die goed is voor zowat 42.000 Belgen.
De studie van de VDAB keek specifiek naar de groep Vlaamse werkzoekenden die op 30 juni 2025 minstens 2 jaar werkloos was en in de eerste helft van 2026 hun uitkering verloren. Eind maart 2026 bleek 12 procent van die groep weer aan het werk.
Dat is een hele vooruitgang in een groep die ver van de arbeidsmarkt staat. In de periode vóór de beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd was dat maar 9 procent. Een derde meer langdurig werkzoekenden gaat nu dus aan het werk.
Strenger
Van de groep Vlaamse werkzoekenden die vanaf 1 april hun uitkering verloren, is intussen 27 procent opnieuw aan de slag, laat het kabinet-Demir nog weten. Dat is natuurlijk een groep mensen die nog iets dichter bij de arbeidsmarkt staat dan de groepen die eerder hun uitkering verloren.
"We zien dat er alleszins een trigger is om te zoeken naar werk", merkt Joris Philips op, gedelegeerd bestuurder ad interim bij VDAB. "We hebben daarop ook ingespeeld met het actieplan van minister Demir, met specifieke acties voor die groepen. Dat kan mee het effect verklaren voor een verhoogde uitstroom."
De VDAB is al sinds vorige zomer bezig met elke werkzoekende die zijn uitkering dreigde te verliezen in te lichten en uit te nodigen voor een traject naar werk. Wie om medische of welzijnsredenen niet kan werken, wordt naar een zorginstelling begeleid.
Maar voor wie wel kan werken, is de VDAB strenger geworden: wie werkonwillig is, krijgt voortaan maar 2 kansen om in te gaan op het aanbod van de VDAB voordat een uitkering wordt geschorst.
Duurzaam of niet?
Stijn Gryp, nationaal secretaris bij het ACV, vindt de stijgende cijfers "voorzichtig positief". Toch heeft hij nog veel vragen. "Dit zegt niets over een veel grotere groep onzichtbaren. Welk lot ondergaan mensen die na 20 jaar zonder inkomen vielen, van wie we weten dat ze vaak kampen met medische of andere problemen?"
"Er is nog steeds geen goede oplossing voor de werkloze mantelzorgers en de vele mensen in arbeidszorg of in wijkwerken die zinvol werk deden in scholen en kinderdagverblijven. Voor wie werk heeft gevonden, blijkt ook niet of het om duurzaam of kwaliteitsvol werk gaat. Van recht op werk of de garantie op een job met een echte arbeidsovereenkomst is geen sprake voor al die werklozen die een 'ultiem jobaanbod' beloofd werden."
Hij vindt dat de Vlaamse Regering moet blijven inzetten op doorgedreven begeleiding, opleiding en werk op maat van de werkzoekende. "En prioriteit geven aan toeleiding naar sociale economie. Extra plaatsen zijn noodzakelijk, zeker als je weet dat er al zo'n 5.000 werknemers zijn die al een erkenning hebben, maar nog op een plekje wachten."
En werkgevers moeten mee verantwoordelijk worden om de afstand tussen kwetsbare mensen en de arbeidsmarkt te verkleinen, vindt hij. "Dat is een belangrijke hefboom voor werk, die niet ingezet wordt."
