Vader uit Pajottegem krijgt 7 jaar cel voor doodknijpen van premature baby

De baby van amper vier weken werd eind oktober 2024 in kritieke toestand overgebracht naar het ziekenhuis. Ondanks een neurochirurgische ingreep, kwam hij te overlijden. Artsen vermoedden dat het kind stierf aan het shakenbabysyndroom, waarna er een gerechtelijk onderzoek werd geopend. De vader werd opgepakt en aangehouden, de moeder werd vrijgelaten onder voorwaarden. 

Op het proces voor de correctionele rechtbank werd de vader omschreven als onhandig, bruut, lomp en als een man met weinig geduld. Hij verklaarde dat hij gefrustreerd was door het gehuil van zijn pasgeborene en had in de loop van het onderzoek al laten optekenen dat hij ‘wel eens hard kon knijpen in zijn frustratie’.

Het autopsierapport van de baby toonde aan dat er wekenlang hardhandig met het kind was omgegaan, met ernstige verwondingen tot gevolg zoals kneuzingen, hersenvliesbloedingen en rib- en schedelfracturen. De zuigeling stierf volgens de wetsarts aan de directe gevolgen van een hersen-schedeltrauma.

Naast de vader stond ook de moeder van de baby terecht, op verdenking van schuldig verzuim. Ondanks de vordering tot vrijspraak door het parket, werd de vrouw veroordeeld tot 20 maanden cel met uitstel onder voorwaarden. De rechtbank hield onder meer rekening met het feit dat de baby prematuur was geboren met een gewicht van amper 1,8 kilogram en het ziekenhuis beide ouders op het hart had gedrukt dat hij bijzondere zorg en aandacht nodig had. Het onderzoek toonde echter aan dat het jongetje in de vier weken dat hij leefde vooral immense pijnen had gekend.

De vader kreeg uiteindelijk 7 jaar cel voor opzettelijke slagen en verwondingen met de dood tot gevolg. "Een effectieve straf van 7 jaar is de enige manier om hem te confronteren met de zwaarwichtigheid van de feiten", sprak de rechter. "De beklaagde is niet bereid om zich professioneel te laten helpen voor zijn problemen. Daarnaast heeft de straf ook de bescherming van de maatschappij als doel. Beide beklaagden hebben namelijk nog een tweede kind."

Advocaat Saskia Kerkhofs, die optreedt als voogd ad hoc voor het broertje van de baby, reageert teleurgesteld op het feit dat de rechtbank de feiten niet herkwalificeerde naar doodslag en foltering. "Ik heb daar uitvoerig voor gepleit, omdat de zaak dan voor het hof van assisen zou moeten worden behandeld", zegt ze.

"Ik heb mij niet uit te spreken over de strafmaat, want daar gaat het ook helemaal niet over. Niemand is gebaat bij het feit dat die mensen lang in de cel zitten. Zij blijven de ouders van het slachtoffertje en zijn broertje. Maar voor een assisenhof zouden ze een week lang geconfronteerd zijn geweest met het onderzoek en hadden ze dagenlang moeten aanhoren wat de impact van hun daden was geweest. Dan hadden ze er misschien lessen uit kunnen trekken. Naar rechtvaardigheid toe zou dat absoluut een meerwaarde zijn geweest."