Waarom zien we vaak dezelfde gezichten van strafpleiters opduiken in mediagenieke zaken? Die vraag beantwoordt het boek 'Van assisen tot vrijspraak', van VRT NWS-journalisten Caroline Van den Berghe en Helen Goedgebeur, over de werking van politie en justitie.
Vorige week focusten we al op 1 verhaal en vraag uit het boek 'Van assisen tot vrijspraak'. Met name dé meest gestelde vraag na het Reuzegom-dossier: welke namen noemen we in de media?
Deze week pikken we er een andere prangende vraag uit: waarom duiken steeds dezelfde advocaten op in strafzaken waar veel media-aandacht voor bestaat?
Waarom zien we steeds dezelfde advocaten?
De Kriva Rochem-zaak of de zaak rond Sanda Dia zijn 2 van de vele mediagenieke zaken die bewijzen dat het geen uitzondering is dat bekende advocaten samentroepen in één grote strafzaak.
Denk aan namen als Walter Van Steenbrugge, Jef Vermassen, Walter Damen, Omar Souidi, Davina Simons, Nina Van Eeckhaut, John Maes... En dan vergeten we er nog vele andere. Uiteraard gaat het dan om die zaken waarvoor wij als media massaal kiezen om ze heel groot uit te spelen.
De eerste kanttekening is dus dat het een ietwat vertekend beeld is dat we hiermee schetsen. Buiten de strafrechtdossiers die wij bij televisie, radio en online veel aandacht geven, bestaan er in de realiteit nog vele andere dossiers – en dus ook andere advocaten.
Het vaakst focussen we op strafzaken zoals drugs- of zedenzaken, waarin de bekende advocatengezichten die we continu zien, ook een zekere specialisatie hebben. Maar er zijn tal van echtscheidingszaken, vennootschapsprocedures, burengeschillen, verkeersinbreuken,... die een hele andere expertise vergen. En die dus andere advocaten op de been brengen.
Advocaten kunnen reclame maken voor zichzelf, zolang de waardigheid van het beroep niet in het gedrang komt
Wat de strafdossiers betreft: het ene werkt het andere natuurlijk in de hand. Wie vaak op televisie komt – en dus eigenlijk een soort publieke figuur is geworden –, maakt ook meer kans om door nieuwe rechtzoekenden of slachtoffers te worden opgebeld met de vraag hen ook te verdedigen.
Hetzelfde geldt onder meer voor verdachten bij drugsdossiers die zich laten inspireren door de verdediging van eerdere drugscriminelen. Het geeft aan velen een vertrouwd gevoel: 'Ze zullen hun job wel goed doen en er veel over weten, als ze zo vaak al door anderen geraadpleegd zijn.'
Vragen over justitie? Boek 'Van assisen tot vrijspraak' beantwoordt ze
Dat advocaten zelf cliënten opbellen, met de vraag hen te mogen verdedigen in een mediagenieke zaak, wordt ook wel gefluisterd. Mogelijk gebeurt dat weleens, maar eigenlijk is het niet toegelaten dat advocaten actief individuele cliënten benaderen.
Denk bijvoorbeeld aan het opzoeken van mensen in de gevangenis. Advocaten kunnen wel reclame maken voor zichzelf via hun website of op sociale media, zoals Instagram en andere kanalen, zolang de waardigheid van het beroep niet in het gedrang komt.
'Van assisen tot vrijspraak' wordt uitgegeven door uitgeverij Pelckmans en ligt vanaf nu in de boekhandel.
