Veerboot, pendelbus of trein: is Linkeroever een eiland geworden nu premetrotunnel dicht is?

Een grijze dag in Antwerpen, met boven Linkeroever een tint die net iets zwaarder en somberder oogt. Gisteren is de premetrotunnel tussen de 2 Scheldeoevers officieel dichtgegaan, en dat blijft hij minstens 11 maanden lang. 

Bij Dagbladhandel Mus zijn die 11 lange maanden al langer dan vandaag hét gespreksonderwerp. "Linkeroever geraakt hier wel door, manneke", zegt de 90-jarige Frans Thomas, die net de straat is overgestoken om zijn gazet te komen ophalen.

Want ze hebben op Linkeroever al wel wat meer mobiliteitsmiserie meegemaakt, vertelt Frans. "Toen de Konijnenpijp dicht moest, was iedereen ook al in paniek, maar we passen ons wel aan." De Waaslandtunnel was bijna een half jaar gesloten voor renovatiewerken.

Problemen met de liften in de fietserstunnel, kapotte roltrappen in de Sint-Annatunnel, verkeershinder door concerten van Ed Sheeran... Op het vlak van mobiliteit zitten de Linkeroevenaars geregeld met de handen in het haar.

Na een tijdje raak je het gewend, klinkt het bij de klanten van de krantenwinkel. "Je kan er gif op innemen: over een maand klaagt niemand hier nog over de sluiting van de tunnel", besluit Frans. 

Zo denkt ook Els Mus van de dagbladhandel erover, terwijl ze de ene na de andere klant aan het helpen is. "Toch is en wordt het nog heel moeilijk voor onze inwoners die minder goed ter been zijn. En dat zijn er nogal wat hier in de buurt."

En daar wringt voor bijna iedereen het schoentje: wat als je met je rollator of in een rolstoel naar 't Stad moet? "Geraak maar eens aan de veerboot of aan het treinstation als je niet meer goed kan wandelen", zegt Nancy Lhair. "En de pendelbus naar het Operaplein, die doet er belachelijk lang over. Dat is niet te doen."

Dichterbij de bushalte aan het Van Eedenplein, waar die pendelbus vertrekt, hebben de klanten bij bakker Pain D'or en Slagerij De Boever het bijna elke dag over de "miserie met de tunnel". "Het is een ramp", is Conny Snels fel. "Ik denk dat ik de komende maanden niet meer naar Antwerpen ga. Het trekt op niks."

Bij de slagerij zijn er al klanten afgehaakt die vroeger vanuit Borgerhout kwamen. "Die mensen nemen de bus niet om tot hier te geraken", vertelt Stijn De Boever van achter zijn toog. "Gisteren was 1 van mijn werknemers 2 uur te laat omdat ze eerst haar zoon moest gaan afzetten op Linkeroever en er ontzettend lang over heeft gedaan om over en weer te geraken."

Ida Bergmans, die net enkele schijven beenham besteld heeft, neemt enkel nog de veerboot. "De bus doet er veel te lang over. Met de boot en vervolgens de tram geraak ik perfect op tijd aan de academie van Mortsel."

Bij bakkerij Den Bezekoek is de moed van sommigen al ver weggezakt, na amper anderhalve dag zonder trams. "Ik geraak niet meer op rechteroever na het werk voordat ik mijn zoon van school moet gaan halen", vertelt Sahar Ahmadzadah. "En vanaf september start ik met een apothekersopleiding, maar ik vrees nu al dat ik nooit op tijd in de les zal geraken."

Leon De Martelaere stapt net buiten met een lang wit gesneden, en hij laat zich niet gek maken door alle negatieve reacties. "Ik woon hier al 76 jaar en ga nog overal naartoe. Ik heb gisteren met mijn vrouw de veerboot en de pendelbus getest. Het resultaat? Alles werkte perfect en verliep zeer vlot!"

Leon botst op een goede vriend en legt hem in geuren en kleuren uit hoe hij overal kan geraken. Maar wat hij er niet bij zegt: voor iemand die minder mobiel is, gaat het misschien toch allemaal wat minder vlot.

Aan het onthaal van het dienstencentrum Linkeroever, in de schaduw van de Chicagoblok, zucht Patricia de Grave even als het opnieuw over de premetrotunnel gaat. "Ik beantwoord hier alle vragen over de alternatieven, en dat zijn er heel veel."

Het treinstation op Linkeroever en ook de aanlegsteiger voor de veerboot, blijken een probleem voor de ouderen met een rollator. "En als we het dan toch over dat treinstation hebben", zegt Patricia. "Niemand weet het zijn, het staat nergens duidelijk aangegeven."

In de cafetaria zitten 3 vrouwen en 1 man aan een tafeltje. "Wij komen hier elke dinsdag samen voor onze geheugentraining", vertelt de man die alle breinbrekers voor het clubje opstelt. "Linkeroever is een eiland geworden, de alternatieven zijn voor veel van ons geen oplossing."

Toch zullen ze het de komende 11 maanden met die alternatieven moeten doen. "En wie weet duurt het nog een heel stuk langer", klinkt het eensgezind bij het geheugentrainingsclubje.