"Ik heb nooit mensen willen doden": woede en verdriet overheersen bij verhoor Paolo Falzone over carnavalsdrama 

Het was iets na 15 uur toen Paolo Falzone in een zwarte leren vest moest rechtstaan voor zijn verhoor. Tot dan had hij voornamelijk naar de grond gekeken, toen de aanklager aan het woord was.

Een langverwacht moment dus voor de honderden slachtoffers en nabestaanden. Een zwaar moment ook, tijdens het verhoor verlaten verschillende aanwezigen de zaal in tranen. Anderen lachen honend met zijn antwoorden. 

Ze geloven dan ook weinig van zijn verhaal. "Ik heb de zaal moeten verlaten toen zijn eerste tranen kwamen. Het was niet mogelijk om te blijven, het was moeilijk. Ik geloof niet dat hij oprecht spijt heeft", klinkt het bij Nicole Greuse, die er die nacht bij was. 

"Ik ben geconfronteerd met iemand die zogezegd spijt heeft, maar volgens mij zijn het geen echte excuses. Ik heb het dossier gelezen, maar het is haast nog erger om hem hier te zien staan", vertelt Nicolas D'Andrea, wiens broer overleed op die fatale nacht.

Het beeld dat geschetst wordt, is dat van een man met een grote liefde voor snelle auto’s, maar met een even grote lak aan de regels.

Want ook voor het drama waren er al tig veroordelingen: omdat hij te snel reed, omdat hij zijn gordel niet droeg, omdat hij een wapen had, omdat hij een rood licht negeerde. En er was nog die overtreding waar iemand 122 km/uur reed, in een zone 50. Zijn moeder is daarvoor veroordeeld, op de enige dag dat ze met de auto reed. 

Volgens verschillende getuigen uit zijn omgeving stond het in de sterren geschreven dat het ooit fout zou lopen. En zo geschiedde, op 20 maart 2022. 

Als de voorzitter het moment van de aanrijding nadert, is de spanning in de zaal bijna voelbaar. 

"Ik heb me als een debiel gedragen. Ik heb enorm veel spijt dat ik dat niet begrepen heb voor het drama, maar pas erna. Wat ging er door mijn hoofd, met de snelheid, met het filmen?"

"Het was compleet onaanvaardbaar", vertelt hij, gevolgd door een lange stilte. 

Want ja, hij kende de rue des Canadiens, wist dat hij er maar 50 mocht rijden, maar scheurde er tegen 174 km/uur door, zijn ogen op zijn gsm en de snelheidsmeter van de auto om een story te maken. 

Op dat moment breekt Falzone: "Het spijt mij. Ik heb geremd, ik heb maximaal geremd. Ik zweer het, ik had nooit kunnen denken dat er iemand zou zijn, ik had het nooit kunnen denken. Ik zweer het. Ik kijk naar iedereen: ik zweer het, ik heb nooit mensen willen doden, nooit van mijn leven. Dat is de waarheid."

Het is meteen de eerste en enige keer dat hij in de zaal kijkt, waar alle blikken op hem gericht zijn. 

Waarom hij dan toch nog meer dan 1 km doorreed? "Ik was in shock, ik was in shock." Hij herhaalt het misschien wel 10 keer. 

Wat vooral bijblijft is de samenhorigheid bij de slachtoffers. In hun woede, verontwaardiging en verdriet. 

Of het nu buiten aan de expohallen is, waar ze elkaar stevig omhelzen, of binnen in de omgebouwde rechtszaal. Daar overheerst vooral een enorme tristesse. Sommige slachtoffers kijken de beschuldigden onafgebroken aan, anderen snikken, begraven hun gezicht in een zakdoek of knijpen in een stressbal. De slachtofferbejegenaars houden intussen nauwlettend in de gaten voor wie het even te veel wordt. 

Het toont hoe Paolo Falzone met zijn zwarte BMW honderden slachtoffers maakte. En dat beseft hij ook, vertelt zijn advocaat. "Hij had niet de intentie om te doden, daar blijven we bij. Wat moeilijk zal zijn, is de blikken te moeten ondergaan van meer dan 200 mensen die wellicht haat voelen tegenover hem, wat te begrijpen is."

Dat is ook letterlijk te voelen. Aan de linkerkant van de zaal zitten alle slachtoffers en nabestaanden, zo’n 400 schatten we hier. Zij zijn de komende weken op zoek naar "gerechtigheid".

Aan de rechterkant, bijna onzichtbaar in een hoek, zitten Falzone en F. Het is ook zijn advocaat niet ontgaan: "Ik heb nog nooit geweten dat de jury zo ver zit, ik denk dat ze hen zelfs niet zien." Nochtans, zo klinkt het, is dat niet onbelangrijk. De komende weken wil hij aantonen dat hij níet opzettelijk is ingereden op de groep carnavalisten en dat de visie van het Openbaar Ministerie dus níet de waarheid is. 

"Hij wil veroordeeld worden, hij wil schuldig bevonden worden, maar alleen voor wat hij gedaan heeft."

Wat ons de eerste dag al meteen bij dé hamvraag brengt: is hij met opzet op de groep ingereden of niet? Het antwoord daarop zullen we over 1,5 maand weten.