Stiefvader van Raul was volgens ex-vrouw ook gewelddadig tegenover haar en hun 2 kinderen

Op dag 4 van het proces kwamen 2 agenten van de lokale politie van Gent het moraliteitsverslag toelichten van de 2 beschuldigden, Maria M. en Nicusor C., de moeder en stiefvader van Raul die terechtstaan voor foltering met de dood tot gevolg.

De 9-jarige Raul werd 3 jaar geleden gevonden in het Houtdok in Gent, in een sporttas. In de laatste momenten was hij zwaar mishandeld, maar de moeder en stiefvader schuiven de verantwoordelijkheid af.

De agenten waren de laatste getuigen voor de pleidooien van start gaan deze namiddag. In het moraliteitsverslag worden de levensloop en de persoonlijkheid van de beschuldigden geschetst aan de hand van de verklaringen van vrienden, familieleden en collega's.

In het verslag over stiefvader Nicusor valt de vernietigende verklaring van zijn ex-vrouw op. Zij vertelt dat hij ook tegen haar en hun 2 kinderen gewelddadig was. En dat al vanaf jonge leeftijd. "Hij gaf niet om zijn kinderen, hij beledigde hen constant en zorgde niet voor hen."

De ex-vrouw, met wie hij in Italië verbleef, omschrijft Nicusor als agressief en egoïstisch. Hij dronk veel, ging om met criminelen en pleegde zelf diefstallen, zegt ze. Hij zou ook verschillende buitenechtelijke relaties hebben gehad.

Nadat de vrouw met de kinderen gevlucht was, zocht hij geen contact meer. Hij stuurde ook geen geld voor de kinderen. 

Beide beschuldigden groeiden op in bijzonder moeilijke omstandigheden, zo komt aan bod in het verslag. Het gaat over armoede, geweld en drankmisbruik. 

Het gezin waarin Maria opgroeide, telde 12 kinderen. Haar vader had nooit een vaste job en de drijfveer voor het grote gezin zou het kindergeld geweest zijn. Nicusor verbleef lange periodes in een tehuis en bij zijn grootouders. 

De eigen familieleden van Maria omschrijven haar als lui en onbeschoft. Zowel zij als Nicusor zouden verslaafd geweest zijn aan gokken.

De Roemeense familieleden van de beschuldigden die waren opgeroepen om te getuigen, zijn zelf niet naar Gent gekomen. Wel aanwezig was de baas van het vleesverwerkend bedrijf waarvoor Maria en Nicusor werkten nadat ze in 2022 naar België waren gekomen.

De man vertelt dat het personeel in shock was toen het nieuws over de dood van Raul bekendraakte. "Ik had dit niet verwacht", zegt hij. "Ik wil dat ze levenslang krijgen, zulke mensen, ik heb ook kinderen."

"Ik heb maanden niet kunnen slapen, mijn kinderen ook niet. Ze waren bang om ’s nachts te gaan slapen na wat er gebeurd was."

De werkgever legt uit dat het bedrijf panden huurt voor werknemers die naar België komen, dus ook voor Maria en Nicusor. Dat het om een krot ging, zoals eerder op het proces aan bod kwam, spreekt hij tegen. "Onze huizen zijn allemaal in goede staat."

Wel geeft hij toe dat het niet de bedoeling was om er met 4 personen te wonen. "We hebben hen gezegd om de kinderen pas naar hier te brengen als er een groter huis was. Ze hebben dat toch gedaan. We dachten dat ze op vakantie waren vanuit Roemenië."

De baas van het bedrijf heeft Raul 2 keer gezien, vertelt hij, waarvan 1 keer op oudejaarsavond, toen hij de kinderen vuurwerk en snoep gaf. Raul zag er toen gelukkig uit, zegt hij. Het was vooral zijn zus die op hem lette, klinkt het ook.

Op de werkprestaties van de beschuldigden heeft hij geen commentaar. "Er waren geen problemen."

Eerder deze voormiddag getuigen de 2 gevangenisdirecteurs over het gedrag van Nicusor en Maria. Beiden zijn eerder onopvallende gedetineerden die onder de radar blijven, luidt het, met weinig tot geen tuchtproblemen.

Stiefvader Nicusor krijgt in de gevangenis een bijzonder veiligheidsregime, vertelt de directeur van de gevangenis in Dendermonde, vanwege de mediagevoeligheid van de feiten. Zo zit hij alleen op cel. Hij is verschillende keren bedreigd door medegevangenen, maar het bleef bij verbale dreigementen. 

"Hij is een introvert persoon die weinig vragen stelt. De communicatie is moeilijk, omdat hij geen Nederlands spreekt en maar beperkt Engels. We hebben een paar keer advies gegeven om Nederlands te volgen en hij vroeg er aanvankelijk ook naar, maar ik heb geen informatie dat hij zich ingeschreven heeft."

De gevangenisdirecteur van de vrouwenafdeling in Gent vertelt dat Maria zich sereen gedraagt in de gevangenis. "Ze komt soms kinderlijk en speels over, maar ik denk dat dat een beetje een masker is, in één-op-ééngesprekken komt het verdriet naar boven."

Haar minderjarige dochter kwam haar in het begin af en toe bezoeken, maar vond dat na een tijd te zwaar. Dat was een zware tegenslag, vertelt de directeur. Ze werkt nu in de bezoekerszaal, een vertrouwensjob die gedetineerden alleen krijgen als ze zich bewezen hebben. 

Het openbaar ministerie confronteert de directeur met afluistertaps waarin ze de gevangenis "een hotel" zou hebben genoemd en medegevangenen "hoeren". De directeur antwoordt dat haar diensten die houding niet hebben vastgesteld.

Advocaat Anthony Mallego van de moeder wijst erop dat zijn cliënte al 3 jaar in detentie zit. "Dan vallen de maskers af." De directeur beaamt dat en bevestigt ook als Mallego zegt dat Maria een temperament heeft, maar zich niet agressief toont.