Zalmen die blootgesteld worden aan cocaïne in het water waarin ze zwemmen, leggen grotere afstanden af en zijn sneller dan hun nuchtere soortgenoten. Dat blijkt uit een studie die maandag werd gepubliceerd.
De studie legt bloot hoe cocaïne de verplaatsingen van wilde vissen beïnvloedt. Vissen worden ook onder normale omstandigheden aan de drug blootgesteld, want hij komt veel in ons afvalwater voor. Ook in België, zo blijkt uit meetgegevens van Sciensano.
Onderzoekers plaatsten een 100-tal vissen in het Vättermeer in Zweden. Een deel van de zalmen kreeg cocaïne toegediend, een ander deel benzoylecgonine. Dat is een stof die in het menselijk lichaam ontstaat wanneer het cocaïne "verteert", en die zo dus ook in ons afvalwater terechtkomt. De vissen kregen allemaal een gps-tracker zodat de onderzoekers hun locatie konden volgen.
Wat blijkt: vissen onder invloed zwommen bijna 2 keer meer per week, en eindigden zo tot 12 kilometer verder van het beginpunt dan de nuchtere zalmen.
Nog verrassender was dat bij vissen onder invloed van benzoylecgonine, en dus niet cocaïne, het effect het grootst was. De nevenstof heeft zo goed als geen effect op mensen, maar bij vissen is de invloed dus net zeer groot.
Onzichtbaar milieuprobleem
Hoewel de resultaten wijzen op betere zwemprestaties, is dat waarschijnlijk geen goed teken.
"Vissen zijn heel goed aangepast aan hun omgeving. De vuistregel is dat stoffen die hun gedrag veranderen, nefast zijn", aldus toxicoloog James Meador aan The New York Times. Hij noemt de aanwezigheid van drugs, maar ook medicijnen en andere vervuiling in het water "een onzichtbaar milieuprobleem".
