Raul (9) lag maandenlang in sporttas in het water, gefolterd door moeder en stiefvader: assisenproces vandaag gestart

Het is 11 april 2023, iets voor 3 uur 's nachts, wanneer 2 onbekende mannen aankloppen bij het politiecommissariaat in Gent. De 2 zijn die nacht van Duitsland naar België gereden na verontrustende berichten over hun 9-jarige neefje Raul.

De familie van het jongetje vraagt al maanden waar hij is, tot Rauls stiefvader plots een bericht stuurt naar zijn grootouders. Hun kleinkind is dood, dus ze moeten niet langer naar hem blijven vragen, klinkt het.

Aan die kille boodschap gaat een verhaal van extreme gruwel vooraf, dat uiteindelijk zal leiden tot de dood van Raul. Het jongetje wordt op 13 april 2023 gevonden in het water aan het Houtdok in Gent. Zijn lichaam zit in een sporttas die verzwaard is met stenen.

De laatste maanden van zijn leven leeft Raul samen met zijn 4 jaar oudere zus, zijn moeder en haar partner in de Afrikalaan in Gent. Moeder Maria M. en haar vriend Nicusor C. huren er sinds juni 2022 een pand van een vleesbedrijf waar ze allebei werken.

Raul en zijn zus komen pas een paar maanden later, in september 2022, in België aan. Tot dan hebben ze bij hun grootouders in Roemenië gewoond, waar ze naar verluidt gelukkig waren. Raul was volgens de familie in Roemenië een heel actief kind. Hij was lief, gehoorzaam en had er veel vriendjes.

In België is het anders. De kinderen worden naar school gestuurd, maar dat loopt niet vlot. Het 13-jarige meisje is veel afwezig. Wanneer een leerlingenbegeleider bij Maria aandringt dat haar dochter toch naar school moet, antwoordt ze dat hij hen met rust moet laten. Verschillende huisbezoeken van de school draaien op niets uit.

Raul wordt door zijn leerkrachten omschreven als een kind met uitersten. Het ene moment komt hij om knuffels vragen, het andere moment wordt hij plots agressief. Volgens de school is dat echter uit frustratie, omdat hij niet kan communiceren. Raul spreekt of verstaat geen Nederlands.

De leerkrachten merken ook op dat hij steeds dezelfde kleren draagt. Vreemd, vinden ze, want de school geeft kleertjes mee. Omdat ze bezorgd zijn over zijn thuissituatie, komt er een gesprek tussen het CLB, de moeder en haar vriend, en Raul zelf. Na dat gesprek wordt het jongetje thuisgehouden.

Maar wat zich daar afspeelt, tart alle verbeelding. Thuis wordt Raul dagelijks geslagen met allerlei voorwerpen: een riem, een houten lepel, een thermosfles, slippers... Soms tot bloedens toe. Hij wordt regelmatig onder een veel te hete douche gezet, om vervolgens met een tuinslang buiten op een binnenkoer met koud water te worden afgespoeld.

Soms moet hij naakt op de grond of op het ijzeren raster van zijn bed slapen en krijgt hij geen eten of drinken. Hij wordt ook gedwongen urenlang met zijn knieën in rijstkorrels te zitten, de handen omhoog. Een prop toiletpapier in zijn mond moet ervoor zorgen dat niemand hem hoort schreeuwen.

Uit de getuigenissen komen gruwelijke taferelen naar boven. De meest mensonterende voorbeelden laten we in dit artikel bewust achterwege. Maar het staat vast: de horror die Raul in de laatste momenten van zijn leven heeft moeten doorstaan, is niet te bevatten.

Wanneer Raul op 30 december 2022 een laatste keer op bezoek is bij zijn familie in Roemenië, is hij veranderd, zegt zijn grootmoeder. De ooit speelse, actieve jongen is nog maar een schim van zichzelf en durft amper te bewegen in het bijzijn van zijn stiefvader Nicusor. Hij spreekt zijn moeder meestal aan bij haar voornaam. 

Een maand later, op 31 januari 2023, is Raul dood. Nicusor, Maria en de dochter leven intussen verder in Gent. Een collega van Maria zegt dat ze zich in die periode onvriendelijk gedraagt "alsof ze slaaptekort had". Wanneer hij naar Raul vraagt, antwoordt Maria dat hij terug in Roemenië is.

Wanneer Maria op 11 april 2023 wordt opgepakt nadat bezorgde familieleden naar de politie zijn gestapt, legt ze de verantwoordelijkheid meteen bij stiefvader Nicusor. Hij is onlangs ontslagen bij het vleesbedrijf omdat hij te veel afwezig is en thuis zit met de kinderen.

Maria verklaart dat ze Raul plots halfdood aantrof toen ze terugkwam van haar werk. Volgens haar heeft Nicusor de jongen in een laken gewikkeld en in een sporttas gestopt.

Vervolgens zou hij vertrokken zijn om hem in het water te dumpen. Uit schrik stapte ze niet naar de politie, zo vertelt ze. Ook de 13-jarige dochter legt de schuld bij haar gewelddadige stiefvader.

Wanneer Nicusor 3 dagen later, op 14 april, wordt opgepakt in Nederland, vertelt hij zowat het tegenovergestelde van Maria en de dochter. Zo zou Maria degene zijn geweest die Raul zwaar mishandelde. Nicusor probeerde het jongetje net te helpen, verklaart hij.

Volgens hem zou een laatste schop van Maria tegen het hoofd van Raul tot zijn dood hebben geleid. Maria en haar dochter zouden de sporttas hebben verzwaard met stenen, verklaart hij. Hij zou enkel geholpen hebben met het dragen van de sporttas, maar zou die niet in het water hebben gegooid.

Voor de onderzoekers is het niet gemakkelijk om de waarheid te achterhalen. Door de vele tegenstrijdigheden wordt daarom een confrontatie georganiseerd tussen Nicusor en Maria. Wanneer de 2 op een bepaald moment alleen worden gelaten in het cellencomplex, denken ze vrij te kunnen praten. In werkelijkheid luisteren de speurders mee.

Tijdens het gesprek schuiven ze plots de schuld op de 13-jarige dochter. Zij zou gestart zijn met het mishandelen van haar broertje door hem de keel dicht te knijpen, zeggen ze. En ze zou hem ook geslagen hebben.

In een verhoor met het meisje achteraf blijkt dat ze inderdaad haar aandeel heeft gehad in het mishandelen van haar broertje. Het meisje wordt vervolgens door de jeugdrechter in een jeugdinstelling geplaatst.

Tijdens de reconstructie die later plaatsvindt, leggen mama en stiefvader bekentenissen af: ze hebben de jongen geslagen en hem met te heet water gewassen. De meest ernstige feiten ontkennen ze, de verantwoordelijkheden schuiven ze door.

Maria en Nicusor bekennen wel dat ze samen met de sporttas, waarin Raul zat, naar het Houtdok zijn gegaan. Ook Rauls zus was daarbij. Over wie de tas in het water heeft gegooid, komt geen duidelijkheid.

Ook hoe de jongen precies om het leven is gekomen, is niet duidelijk. Zelfs niet nadat zijn lichaam is onderzocht. Raul heeft lang - maanden - in het water gelegen en het is lastig om een exacte doodsoorzaak te bepalen.

Zijn lichaam is in vergevorderde staat van ontbinding. Wat nog herkenbaar is, zijn zijn Spidermansokjes en zijn joggingbroek van Jurassic World. De onderzoekers concluderen wel dat Raul al dood was voordat hij in het water werd gedumpt.

Een antwoord op waarom ze Raul zo gruwelijk gefolterd hebben, is er tot op vandaag nog niet gekomen. Uit de omgeving van Maria is wel te horen dat Raul niet gewenst was en dat ze een 'haatrelatie' met hem had.

De moeder kent dan ook een woelig leven. Ze was een 1e keer zwanger toen ze 13 was, maar kreeg een miskraam na slagen van haar partner. Een paar jaar later beviel ze van Rauls zus van een man die 35 jaar ouder was dan zij. 4 jaar later kreeg ze Raul, wellicht uit een andere relatie.

Het jongetje was amper 1 maand oud toen Maria hem achterliet bij haar moeder, samen met zijn zus. De grootmoeder was net zelf bevallen van een kind en zou Raul borstvoeding hebben gegeven. Raul en zijn zus zeiden 'mama' tegen hun oma.

Maria zou nooit echt hebben omgekeken naar haar kinderen. Volgens de familie zou ze hen enkel naar België hebben gehaald om een grotere uitkering te krijgen.

Ook Nicusor is geen onbeschreven blad. Hij heeft nog 2 kinderen uit een vorige relatie, maar zijn ex-vrouw verklaart dat ze van hem gevlucht zijn omdat hij het gezin terroriseerde. Ze noemt hem de slechtste persoon op aarde.

Vandaag staan Maria en Nicusor in Gent terecht voor foltering met de dood tot gevolg, zonder oogmerk om te doden. Ze riskeren elk de maximumstraf van 30 jaar opsluiting.

De zus van Raul is burgerlijke partij tegen haar moeder en stiefvader op het proces, maar is niet opgeroepen om te getuigen. De verdediging van de beschuldigden stelde eerder dat ze niet het proces van de dochter wil voeren en dat de 2 volwassenen hun verantwoordelijkheid zullen nemen.