De belastingvoordelen voor koppels door het huwelijksquotiënt kosten de begroting jaarlijks 320 miljoen euro. Dat zegt arbeidseconoom Stijn Baert (UGent), die stelt dat een deel van de inactieve bevolking net door dat quotiënt weinig financieel voordeel heeft om te gaan werken. Hij pleit ervoor het af te schaffen of om mensen meer deeltijds aan het werk te krijgen.
Huwelijksquotiënt kost begroting jaarlijks 320 miljoen euro: "Veel stemmen gaan op om systeem te herbekijken"
België is het 3e land in Europa met het grootste aantal inactieve mensen. Dat zijn mensen die in de leeftijdscategorie zitten om te kunnen werken, maar geen job hebben en er ook niet naar op zoek zijn. Denk aan langdurig zieken of huismoeders en -vaders.
De voerde een onderzoek uit en vroeg aan die "inactieven" waarom ze thuisblijven. Uit 15 procent van de antwoorden bleek dat het financieel weinig oplevert om te gaan werken. Een van de redenen daarvoor is het huwelijksquotiënt. Dat zegt arbeidseconoom Stijn Baert.
Arbeidseconoom Stijn Baert pleit voor afschaffing 'huwelijksquotiënt': "Kost elk jaar 320 miljoen euro"
"Het huwelijksquotiënt is een verdeling van jouw inkomsten en die van je partner, wanneer je gehuwd bent of wettelijk samenwoont", legt hij uit in De Wereld Vandaag op Radio 1. "Als je partner veel minder verdient, neemt die een stuk van jouw inkomsten voor zijn of haar rekening in de belastingbrief. Zo betaal je samen minder belastingen."
"Belastingkorting" kost begroting 320 miljoen euro
Het is dus een belastingvoordeel voor koppels, maar volgens Baert toch vooral niet meer van deze tijd. "Een paar decennia geleden was gehuwd zijn de norm. Je had een kostwinner en iemand die zorgtaken op zich nam. Nu zijn er meer alleenstaanden en gaan er veel stemmen op om toch eens te kijken naar dat quotiënt."
De regering-De Wever is ook van plan om het systeem van het huwelijksquotiënt aan te passen. "Maar zoals bij bijna alle hervormingen draait men een beetje aan de bestaande knopjes. Men gaat heel traag naar een halvering, niet naar een afschaffing."
Toch zou een afschaffing een verschil kunnen maken, zegt Baert. "Een paar jaar geleden heeft de Hoge Raad voor Financiën berekend dat het quotiënt de overheid 253 miljoen euro kost. Als je daarbij de inflatie berekent die er sindsdien is geweest, kost het de begroting jaarlijks ongeveer 320 miljoen euro."
Volgens Baert zou je met dat geld de werkende mensen die in armoede leven, kunnen stimuleren om aan de slag te blijven. Of je kan het ongelijkheidsgevoel tussen singles en koppels verminderen. "Uit onderzoek blijkt dan ook dat singles zich benadeeld voelen en vinden dat ze te veel belastingen moeten betalen."
Meer mensen op arbeidsmarkt
Een afschaffing van het huwelijksquotiënt heeft ook voordelen voor de . "De Hoge Raad voor Financiën heeft ingeschat dat bij een afschaffing het percentage van vrouwen op de arbeidsmarkt met 1,6 procent zou stijgen."
"Dat lijkt een klein percentage, maar als je dat vergelijkt met de honderdduizenden vrouwen en mannen die er zijn, gaat het om belangrijke aantallen. Hoe trager je de hervorming doorvoert, hoe minder groot het effect."
Baert beseft ook dat dit een "maatschappelijk beladen discussie" is en dat koppels rekenen op het huwelijksquotiënt om bepaalde taken in het gezin te verdelen. "Ik heb op mijn Instagram veel berichten gelezen die het onfatsoenlijk vinden om te pleiten om dit af te schaffen."
In Nederland en Scandinavische landen zijn er veel meer mensen die deeltijds werken
Stijn Baert
Daarom pleit de arbeidseconoom voor een ander systeem. "In Nederland en Scandinavische landen zijn er veel meer mensen die deeltijds werken. Wij zitten met veel inactieve mensen en als je die groep kunt verleiden om met 2 partners minstens deeltijds te werken, heb je plots meer actieve mensen."
Het gaat Baert dan ook niet om de mensen die niet werken een schuldgevoel aan te praten. "Het gaat om het menu aantrekkelijker te maken waaruit zij kunnen kiezen. En wie voor werken kiest, kan op die manier de welvaartsstaat verduurzamen."
