Christiane (92) sloot 3 maanden geleden met tegenzin haar winkeltje: "Elke dag komt iemand binnen voor een babbel"

Sinds begin dit jaar is het kruidenierswinkeltje van Christiane na 50 jaar gesloten. Intussen hebben de conservenblikken plaatsgemaakt voor bloemen en kaartjes voor haar 92e verjaardag. "Ik had nooit durven denken dat ik zo oud zou worden."

"Hoe mijn leven nu is na de sluiting van mijn winkeltje? Ik moet er nog wat aan wennen", zegt ze. "Nu staan er wel veel kaarten en mooie bloemen, zelfs van de burgemeester! Dat is mooi en onverwacht."

Christiane bleef wonen in de ruimte achter haar winkeltje in haar ouderlijk huis, dat ooit een boerderijtje was. "De mensen zijn mij niet vergeten. De winkel is wel gesloten, maar ik laat nog steeds mijn deur open. Elke dag komt er eens iemand binnen voor een babbel. Ik ben niet alleen. De buren zorgen het meest voor mij."

Buurvrouw Ginette Louwyck (72) komt elke dag langs om bij te springen. "Alles wat nodig is", zegt ze daarover. Tegelijk krijgt ze ook veel andere bezoekers. "De mensen komen soms van ver voor een bezoekje aan Christiane", zegt Ginette. "Zij blijft heel belangrijk voor onze buurt en ik blijf langskomen om haar te helpen."

Ze is blij dat ze nog zoveel hulp krijgt. "Dankzij hun hulp kan ik blijven wonen in het huis waar ik geboren ben. Ik woon liever hier dan in een rusthuis. Goeie buren hebben, dat is veel hoor. Wat je mij nog mag wensen? Een goede gezondheid, zodat ik hier zo lang mogelijk kan blijven wonen. Ik zou graag nog een beetje willen leven. We moeten het pakken zoals het komt, zoals ze zeggen."