Duizenden soldaten van de legendarische 82nd Airborne Division van het Amerikaanse leger staan klaar om op bevel van het naar het Midden-Oosten te vertrekken. Voor het eerst zouden Amerikaanse troepen daarmee effectief op de grond worden ingezet: een ingrijpende escalatie met grote militaire risico’s en een teken aan de wand dat de oorlog niet loopt zoals gepland. Een portret van een van de bekendste eenheden van het Amerikaanse leger.
Trump wil razendsnelle 82nd Airborne Division inzetten in Iran: kunnen eerste 'boots on the ground' het verschil maken?
Lukas Lecluyse
Gepubliceerd:
16 december 1944. Beschut door het slechte weer en de hevige sneeuwval start het Duitse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog met een grootschalige verrassingsaanval in de Ardennen, later het Ardennenoffensief gedoopt.
Het plan is om in enkele dagen door te breken tot Antwerpen, de geallieerde troepen te verrassen en op te splitsen, om zo de westerse geallieerden tot onderhandelingen te dwingen.
Wat een strategisch keerpunt moest worden in de oorlog tegen de geallieerden, draait echter uit op een zware nederlaag. Het Duitse leger krijgt onder meer te kampen met bevoorradingsproblemen, maar stuit ook op onverwachte tegenstand van onder meer de 82nd Airborne Division, die hielp om de Duitse opmars een halt toe te roepen.
Snelle inzetbaarheid
De grote sterkte van de 82nd Airborne Division is haar snelle inzetbaarheid. De VS claimt dat deze militairen binnen 18 uur kunnen worden ingezet, overal ter wereld.
Dat was ook tijdens de bewuste operatie in de Tweede Wereldoorlog het geval. Op 17 december 1944 kreeg de divisie het bevel zich gereed te maken, amper een dag later trokken ze richting ons land om de Duitse opmars te blokkeren.
Normaal gesproken duurt het mobiliseren van een leger weken. Denk maar aan de maandenlange opbouw van Amerikaanse troepen in het Midden-Oosten, als voorbereiding op de Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran. Voor de 82nd Airborne Division is dat niet het geval: zij kunnen al binnen enkele uren ingezet worden.
Daarom worden ze ook weleens het 'ambulancebroertje' van het genoemd: hun koffers moeten altijd gepakt zijn.
Binnen de 18 uur kan de 82nd Airborne Division overal ter wereld ingezet worden
Om die paraatheid te garanderen, werken ze met een roterend systeem. Een brigade krijgt de IRF-status (immediate response force, de troepenmacht voor onmiddellijke inzetbaarheid) voor een bepaalde periode.
Die militairen zetten hun persoonlijke leven dan echt een tijdje volledig stop en mogen de militaire basis nauwelijks af. Hun uitrusting, wapens en vliegtuigen zijn klaar om zo snel mogelijk te vertrekken.
Allen Amerikaan
Op het uniform van de 82nd Airborne Division pronkt altijd een badge met 'AA' erop. Dat staat voor 'All American', of 'Door en door Amerikaans', een slogan die ze al meekregen bij de oprichting als infanteriedivisie in 1917, tijdens de Eerste Wereldoorlog. Ze kregen die naam omdat de divisie bestond uit militairen uit alle (destijds 48) staten. De omschakeling naar een luchtdivisie gebeurde tijdens Wereldoorlog II, in 1942.
Toch kregen ze niet veel later ook nog een minder heroïsche geuzennaam: 'the devils in baggy pants' of 'de duivels in wijde broeken'. Het was een Duitse nazi-officier die hen zo noemde in zijn dagboek, omdat ze in gekke, wijde broeken schijnbaar uit het niets opdoken en meedogenloos vochten.
Dat ze zo schijnbaar uit het niets opduiken, heeft alles te maken met die manier waarop deze militairen ingezet worden.
Ze vliegen, vaak 's nachts, met grote transportvliegtuigen boven vijandelijk gebied, en springen dan met parachutes naar beneden. Ze deden dat trouwens niet enkel in de Tweede Wereldoorlog, maar ook in latere conflicten als Korea, Vietnam, Golfoorlogen, Irak en Afghanistan.
AI op het slagveld
Nog steeds staat het springen met parachutes uit vliegtuigen centraal binnen deze eenheid, maar daarnaast worden ook nieuwe technieken steeds belangrijker. Daarom gebruikt de eenheid ook nieuwe technologie, zoals artificiële intelligentie, om haar operaties te ondersteunen.
Ze trainen daarmee in Fort Johnson, in de Amerikaanse staat Louisiana, waar de divisie een volledige stad heeft nagebouwd die de naam Dara Lam kreeg.
De Amerikaanse nieuwssite Axios kon daar een kijkje nemen en beschrijft hoe futuristisch de aanpak van de 82nd Airborne Division eruitziet. Militairen staren met gecamoufleerde gezichten naar computerschermen en bedienen zo autonome voertuigen op het terrein.
Ze gebruiken die militaire AI-voertuigen enerzijds voor bevoorrading. Zo moeten militairen zich na de landing met hun parachute minder blootstellen aan gevaarlijke situaties.
Maar de voertuigen worden ook offensief ingezet: officieren van de Airborne Division zeggen dat ze tot 300 procent dodelijker zijn door het gebruik van dit soort materieel.
Strategische eilanden innemen
De oorlog in Iran is intussen al 4 weken bezig. De schade is enorm, beweert Donald Trump. De marine zou zijn uitgeschakeld, de belangrijkste leiders zijn gedood en de nucleaire capaciteit zou herleid zijn tot as.
Waarom moeten ze dan nog parachutisten inzetten? Welk verschil kunnen die maken? De oorlog is intussen uitgemond in een uitputtingsslag. Hoewel president Trump stelt dat het Iraanse regime "zwaar verzwakt" is, blijft het wel overeind.
Bovendien blijft Iran aanvallen uitvoeren op bondgenoten van de VS, zoals Bahrein. Dat wijst erop dat het conflict verre van beslist is en dat de militaire druk voorlopig geen doorslaggevende doorbraak heeft opgeleverd.
Daar moeten die grondtroepen nu verandering in brengen. Het is niet volledig duidelijk hoeveel militairen van het 82e Trump wil inzetten. Sommige Amerikaanse media spreken van 1.000 militairen, anderen van 3.000. De realiteit zal waarschijnlijk ergens tussenin liggen.
Deze inzet valt bovendien samen met de aankomst van de Tripoli Amphibious Ready Group, een maritieme gevechtsgroep van de Amerikaanse marine. Daardoor loopt het totale aantal troepen op de grond in de regio op tot naar schatting 5.000 tot 10.000 militairen.
Militaire analisten denken dat de divisie waarschijnlijk zal worden ingezet voor de inname van strategische eilanden. Een belangrijk potentieel doelwit is Kharg-eiland, vanwaar Iran ongeveer 90 procent van zijn olie exporteert. De inname hiervan zou de VS enorme extra invloed geven tegenover Teheran
Een ander mogelijk doelwit is Larak-eiland, ook wel de "tolpoort van Hormuz" genoemd, om de blokkade van de te doorbreken
De divisie is immers gespecialiseerd in het overnemen van vijandelijke vliegvelden en andere kritieke infrastructuur. Je dropt ze uit de lucht, ze landen op de luchtmachtbasis, en plots heb je een luchtbrug waar zware transportvliegtuigen kunnen landen. Zo kunnen de eilanden relatief eenvoudig ingenomen worden.
De VS kan op die manier zowel militair als economisch de druk opvoeren op Iran, maar in tegenstelling tot de eerdere luchtoffensieven, betekent de komst van deze paratroepers de inzet van '', wat een aanzienlijke escalatie van het conflict en de diplomatieke druk op Iran zou betekenen.
Toch wijst de mogelijke inzet van elite-grondtroepen erop dat de eerdere luchtoorlog onvoldoende was om het conflict te beslissen.
Volgens critici en analisten begon Donald Trump de oorlog zonder een duidelijk omschreven doel of een uitgewerkte exitstrategie. De inzet van de 82nd Airborne Division wordt door sommigen gezien als een poging om het conflict een nieuwe fase in te duwen, nu de gehoopte snelle overwinning en zijn uitgebleven.
