"Ik was altijd bang voor het moment dat hij zou opduiken", vertelt Ingrid Vermeiren in de laatste aflevering van 'En nu is ze dood.' Ze werd neergeschoten door haar ex-partner. "Ik had een gat in mijn lever, mijn ribben waren kapot, ik had een gat in mijn long. Het was 1 krater." Aan de moordpoging ging 1,5 jaar stalking vooraf.
"Gat in mijn lever, ribben kapot, gat in mijn long": Ingrid werd 1,5 jaar gestalkt en uiteindelijk neergeschoten door haar ex-partner
Eerst even dit:
Heb je een vraag over geweld, misbruik of mishandeling? Dan kan je terecht bij de hulplijn 1712. Voor een gesprek kan je ook terecht bij Tele-Onthaal op het nummer 106 of via www.tele-onthaal.be. Jongeren kunnen terecht bij Awel op telefoonnummer 102, of via chat op awel.be.
Het stond - zacht gezegd - in de sterren geschreven dat het verhaal van Ingrid dramatisch zou aflopen. In de laatste aflevering van 'En nu is ze dood.' getuigen zijzelf en haar dochters. Want, ze heeft haar moordpoging overleefd en kan en wil het navertellen.
Ze leerde haar ex-partner kennen via een datingsite. Het klikte goed en het koppel ging samenwonen. Maar doorheen de relatie merkte ze wel "vreemde dingen" op, vertelt ze. "Bij het minste dat er was, kreeg ik de stiltebehandeling. Dat kon dagen of weken duren." De aanleiding kon ook heel banaal zijn, zegt ze. "Als hij terugkwam van de kapper en ik zei: 'Amai, uw haar is kort', was zijn ego al gekrenkt. Toen heb ik beslist: dit kan niet meer voor mij."
De relatie wordt beëindigd en ze gaan elk hun eigen weg. Of dat is toch wat Vermeiren denkt. Want een jaar na de breuk krijgt ze plots opnieuw berichten.
Trackers en verontrustende facebookposts
De berichten betekenen meteen het begin van haar nachtmerrie. Zo vindt ze 2 trackers in haar auto, deelt haar ex dreigende berichten op Facebook en op de koop toe wordt het verhaal geminimaliseerd door de politie. "Ik heb daar gezegd: 'Ik vrees echt voor mijn leven'. Ik vond dat ik dat moest doen, dat ze wisten hoe erg mijn angst was."
Ik heb tegen de politie gezegd: 'Ik vrees echt voor mijn leven'
Ingrid Vermeiren
Zij en haar dochters nemen tal van 'voorzorgsmaatregelen': er worden camera's bij haar thuis en in haar auto geïnstalleerd, en een paar weken lang slaapt Vermeiren niet thuis, maar bij haar dochters.
"Zo heb ik 14 dagen rondgetrokken, maar dat kan je ook niet volhouden. Dat is een doodsangst, ik was altijd bang voor het moment dat hij zou opduiken. Na 14 dagen was ik het beu en ging ik weer thuis slapen."
Op 10 seconden zou ik vanuit mijn bed op straat staan
Ingrid Vermeiren
Dat doet ze effectief, maar ook daar is ze geen moment meer gerust. "In mijn bed legde ik een grote pop met blond haar. Ik sliep dan aan de andere kant van het huis, in een andere kamer. Daar was een raam, waarlangs ik naar buiten kon. De buren hadden mij ook de code van hun huis gegeven. Voor de ramen had ik potjes met glas gezet, dat ik zou horen als die zouden opengaan. Op 10 seconden zou ik vanuit mijn bed op straat staan."
Wat is de mentale impact bij slachtoffers van stalking?
De mentale impact bij slachtoffers van een langdurige stalking is gigantisch, zegt dr. criminoloog Anne Groenen. "Je hebt geen leven meer, dat is desastreus." Een ouder onderzoek uit Nederland stelt dat vrouwen die maandenlang gestalkt worden, maar waar er geen doodsbedreigingen geweest zijn, dezelfde gevolgen ervaren als slachtoffers die een vliegtuigkaping of een verkrachting meemaakten.
"24/24 zit uw lichaam in een verhoogde alertheid. Je kan niet meer logisch nadenken. Bij de meeste slachtoffers blijft dat een impact hebben."
Wat ook heel typerend is, zo zegt ze, is dat slachtoffers de schuld bij zichzelf blijven leggen. "Ze kunnen niet loslaten: wat heb ik fout gedaan? Waar heb ik een verkeerd signaal gegeven? Ze blijven zichzelf verwijten wat er gebeurd is en blijven zoeken."
Weinig vertrouwen in politie
Omdat ze niet geloofd wordt door de politie, neemt Ingrid uiteindelijk een advocaat onder de arm, die een klacht met burgerlijkepartijstelling indient.
Dat mondt uiteindelijk uit in een veroordeling. In september 2023 krijgt haar ex 18 maanden cel en een boete van 1.200 euro, voor belaging. Een "gevaarlijk moment", voelen Vermeiren en haar dochters aan. "Hij liep nog vrij rond (in afwachting van de beroepstermijn, red.), we weten niet waar of in welke toestand."
2 weken na het vonnis: dader slaat toe
Hun angst wordt helaas realiteit. 2 weken na het vonnis slaat hij toe.
"Het was een vrijdag. Ik had met James afgesproken dat ik naar zijn appartement kwam. Ik rij naar een parking, stap uit, en uit een auto stapt hij uit. Dus ineens staat die voor mij." Een "raar moment", herinnert Vermeiren zich. "Uw hersenen beginnen te registreren: hij, een geweer, dit is mijn einde."
Ik weet nog dat ik dacht: 'Ik bloed dood op straat, ik ben alleen'
Ingrid Vermeiren
"Hij moet heel snel geschoten hebben, in mijn keel en mijn schouder. Ik heb hard gegild, ben verder gelopen en weer op de grond gevallen. Hij is dan boven mij komen staan, en heeft vanop 30 centimeter in mijn zij, in mijn lever geschoten. Hij is weggegaan en ik weet nog dat ik dacht: 'Ik bloed dood op straat, ik ben alleen'."
Ze kruipt door het oog van de naald, haar dochters worden voorbereid op het ergste, maar ze overleeft het. "Er zat een gat in mijn lever, mijn ribben waren kapot, er zat een gat in mijn long. Dat was 1 krater. Ze kregen de bloedingen ook niet onder controle."
Haar lichaam zat vol hagel, en tot de dag van vandaag kan ze er nog voelen. "Ik denk dat zijn ideale scenario was om samen met mij te sterven. Uit 'liefde'."
Ik denk dat zijn ideale scenario was om samen met mij te sterven
Ingrid Vermeiren
Haar ex-partner zit intussen in de cel, hij kreeg een celstraf van 20 jaar en een terbeschikkingstelling van 15 jaar. "Ik ben gerust", besluit Vermeiren. "Hij is uit de maatschappij geplukt en letterlijk in de cel gesmeten. Hij is weg uit mijn leven en kan mij niks meer doen."
Haar dochters denken daar toch anders over: "Ik zit met 1 vraag: is het nu eindelijk gedaan? Want als die man vrijkomt... het is niet gedaan", denken zij.






