"Ik wou wel bellen, maar niet met eigen telefoon": 3 beschuldigden brengen elk hun eigen versie over dood David Polfliet

De 3 beschuldigden moesten vandaag voor het Gentse hof van assisen uitleggen wat hen bezielde om David Polfliet op 5 maart 2021 naar een park te lokken en daar te doden. 

Vorige week vrijdag werden ze al ondervraagd over hun jeugd, en hoe en waar het is misgelopen, vandaag gaat het echt over de feiten zelf. 

Als eerste wordt K.B. ondervraagd. Met veel aarzeling en twijfel vertelt hij hoe hij de middag van 5 maart telefoon kreeg van L.N. met de vraag of hij "meeging, om een pedofiel waar hij mee aan het sturen was een lesje te leren". 

Een paar dagen eerder hadden ze al eens hetzelfde gedaan: een man gelokt naar een veld in Kieldrecht, en hem daar vernederd, gefilmd en bestolen. 

Ook nu was dat het plan, vertelt K.B. "De bedoeling was om hem te vernederen en belachelijk te maken. (...) Ik vond dat toen rechtvaardig om zelf voor rechter te spelen."

K.B. vertelt hoe hij donkere kleren aantrok, een soort bivakmuts meenam en een mes tussen zijn broek stak. Samen met L.N. reed hij eerst tot in Vrasene om vervolgens de bus tot Beveren te nemen. Daar ontmoetten ze R.P., vertelt hij.

Afspraken over wat het drietal van plan was, werden er volgens hem "niet echt" gemaakt. "We zouden terug een video maken, L. zou naar David komen en wij zouden dan tevoorschijn komen. We wilden hem bang maken, hem op de knieën krijgen. (...) We hadden het die week al eens gedaan en wisten wat te verwachten."

Om iets voor 22 uur komt Polfliet toe in het park. Volgens K.B. stapte hij uit zijn auto en liep hij op L.N. af. "Ik zat toen samen met R.P. achter de struiken. Ze hebben elkaar dan ontmoet en ik zag dat David L. vastgreep. Dan zijn we tevoorschijn gekomen en is het gevecht begonnen."

"Hij heeft zich niet laten doen en ging in de verdediging", klinkt het nog. Dat is een andere versie dan wat hij tot nu toe verteld heeft, namelijk dat David wegliep, merkt de voorzitter op. "Ja", geeft K.B. toe: "Hij liep weg en ik heb hem proberen vloeren."

Het is een constante tijdens de ondervraging: K.B. weet verschillende zaken niet meer of aarzelt om te antwoorden. 

Over zijn verdere aandeel vertelt hij nog: "David is in het rond beginnen slaan. Hij greep mijn jas vast. Dan heb ik mijn mes genomen en heb ik hem 2 of 3 keer met de achterkant van mijn mes op zijn hoofd geslagen. Hij heeft mij losgelaten en mijn jas was gescheurd, dus mijn spullen vielen op de grond."

"Op een bepaald moment riep hij: 'Mijn been is eraf'. Ik ben dan in paniek geraakt, ik zag overal bloed en ik wist niet vanwaar dat kwam. Ik zag ook bloed bij zijn neus en mond, hij maakte een geluid alsof hij aan het stikken was."

Of hij wist dat David Polfliet ging sterven, wil de voorzitter nog weten. "Dat had ik waarschijnlijk wel in mijn hoofd."

Een ambulance is er nooit gebeld, hoewel K.B. beweert dat ze dat wel alledrie geroepen hebben. "Ik wou wel bellen, maar niet met mijn eigen telefoon. Ik was in shock, ik was in paniek." L. nam volgens hem de telefoon van Polfliet, liep ermee naar de straat, maar gooide die daar kapot. 

Uiteindelijk vluchtte het drietal weg, waarop er tussen K.B. en R.P. een discussie ontspon over wie David Polfliet neergestoken heeft. "Ik wist dat ik het niet gedaan had, ik had niet gestoken, ik heb het mes nooit omgedraaid."

Uiteindelijk gaf hij zich 2 dagen na de feiten aan bij de politie, onder druk van zijn ouders. "Dit was totaal niet de bedoeling", besluit K.B. "Het was totaal niet de bedoeling dat er iemand gewond zou geraken. Dit is uit de hand gelopen." 

Na een korte pauze is het de beurt aan L.N. Hij is diegene die een vals account maakte op Grindr, naar eigen zeggen om "pedofielen te lokken". Onder de naam Levy begon hij op 5 maart naar David Polfliet sms'en te sturen, maar opmerkelijk: hij had al telefonisch afgesproken met K.B. om hem te lokken nog vóór hij met Polfliet begon te sturen.

Het eerste bericht van Polfliet: "Wat brengt u hier? X."

Het antwoord van L.N.: "Ik zoek een sugardaddy." 

Maar hoe dat gesprek verlopen is, of wat L.N. over zichzelf vertelde? "Dat kan ik me niet meer herinneren."

Ook hier is het een constante dat L.N. zich weinig details herinnert. Maar ook hier blijft het verhaal: "We wilden een pedofiel lokken, we zouden hem belachelijk maken en filmen en slaan." Waarom hij dacht dat David Polfliet een pedofiel was? "Omdat hij met een minderjarige stuurde."

Afspraken over wat er precies zou gebeuren, waren er niet volgens hem. "We zouden hem op zijn knieën laten zitten en de andere 2 zouden hem bang maken, hem slaan. We zouden een video maken, 50 euro pakken en weggaan."

"Ik wou het slachtoffer niet benaderen, ik durfde niet echt om daar als eerste persoon te staan. Ik had stress, ik was bang om hem alleen te benaderen. Ik was 16 jaar, ik ben niet echt groot en stel dat hij zou doorhebben dat het geen seksdate was. Ik heb toen zonder nadenken aan R.P. voorgesteld om het te doen, maar hij heeft een donkere huidskleur en de foto die ik naar David gestuurd had, was blank. K. wou het ook niet doen, en R.P. heeft toen gezegd dat ik zijn mes mocht hebben."

Dat wilde hij "niet gebruiken", vervolgt L.N. "Ik had een bb gun om hem bang te maken, ik had dat mes niet nodig."

L.N. wilde eigenlijk niet meer, en op een gegeven moment stuurde Polfliet ook dat hij zou weggaan. "Dan was het toch opgelost?", vraagt de voorzitter zich af. "Maar iedereen was er al. Het slachtoffer wilde niet meer dat het doorging, omdat het donker was, maar dat was net onze bedoeling."

Het laatste bericht dat Polfliet stuurde, was om 21.56 uur. Vlak daarna werd hij neergestoken. 

"Toen hij bij mij kwam, wou hij mij een kus geven. Daarop ben ik achteruitgestapt en heb ik mijn bb gun gepakt en gezegd dat hij op zijn knieën moest zitten. Hij had door dat het pistool niet echt was. Hij stapte op mij af en ik denk dat hij mijn wapen wou afpakken of overmeesteren."

Dat is volgens L.N. het moment dat de twee anderen erbij kwamen. "David wilde wegrennen, toen zijn we alle drie achter hem gerend, en hebben we hem proberen tackelen. Hij is gestruikeld, en dan hebben we allemaal geslagen. Ik denk dat ik hem ook geschopt heb."

"Toen K.B. zijn spullen aan het oprapen was, heb ik nog een paar klappen uitgedeeld. Hij wilde mij vastpakken en riep: 'Mijn been is eraf, mijn been is eraf'."

"Ik wist niet wat er gebeurde. David is gevallen, hij probeerde weg te kruipen, op zijn buik."

L.N. heeft op een bepaald moment ook even gefilmd. Waarom, dat weet hij niet meer. "Ik weet niet meer wat mij bezielde. Er was geen reden om dat te filmen. Hij was aan het bloeden, ik was in shock en ik wist niet dat er gestoken was."

Ook hij heeft niet naar de hulpdiensten gebeld. "Tot op de dag van vandaag heb ik nog steeds spijt dat ik niet met mijn telefoon gebeld heb. Ik wist niet wat mij overkwam. Het is nooit mijn bedoeling geweest, ik wist niet wat ik moest doen. Ik wou niet bellen met mijn eigen telefoon, omdat ik niet opgepakt wilde worden."

Uiteindelijk pakte R.P. de gsm van het slachtoffer, gaf die aan L.N., die ermee naar de straat stapte. "Als ik stress heb, ijsbeer ik. Toen erop kwam dat ik 112 ging bellen, heb ik die stukgemaakt." Ook dat was een paniekreactie, stelt hij. 

Eenmaal hij bij zijn thuis was, probeerde hij zijn bebloede schoenen en het mes van K.B. te verbranden, maar dat mislukte. De video stuurde hij door naar een kennis. 

Uiteindelijk gaf ook hij zich na 2 dagen aan. 

Als laatste komt R.P. aan de beurt. Ook hij werd diezelfde vrijdag gecontacteerd, door wie weet hij niet meer precies. Vandaag zegt hij door L.N., in eerdere verklaringen meende hij door K.B. benaderd te zijn.

"Ze belden mij vroeger vaak als ze in de problemen zaten, maar het niet alleen aankonden of zich te zwak voelden”, is zijn uitleg. Ook hij houdt vol dat het plan was om "een pedofiel een lesje te leren, hem op zijn knieën te laten gaan, hem te bedreigen, hem te slaan" . Hoe hij wist dat het om een pedofiel zou gaan? “Dat hadden ze mij verteld en ik geloofde hen."

"Ik heb hen gezegd dat het niet mijn afspraakje was en dat ik alleen zou tussenkomen als er iets gebeurde, als het uit de hand liep", klinkt het vandaag. 

En dat deed het ook. R.P. komt naar Beveren en ontmoet daar de 2 anderen, waarop ze samen naar het park begaven. Daar kwam ook Polfliet om iets voor 22 uur aan. Op dat moment zat R.P. verstopt bij de struiken, net als K.B. had hij een mes bij zich. "Dat had ik altijd bij", klinkt het.

Polfliet en L.N. lopen naar elkaar toe. "Ik zag dat hij naar de kraag van L. greep en een beweging naar zijn kruis maakte. Daarop werd L. boos", zegt R.P. Dat is ook het moment dat hij naar Polfliet toegelopen is.

"Hij schrok, draaide zich om en begon weg te rennen, en wij zijn erachteraan gegaan, om hem te pakken. Hij had mijn vriend vastgepakt. In mijn hoofd is dat slecht, en deed hij een pedofiele actie."

Ook R.P. geeft zijn versie van de feiten. Volgens hem draaide Polfliet zich op een gegeven moment om, pakte hij hem vast en gaf hij een slag op zijn kaak. "Daarna zijn we in gevecht gegaan. We wilden hem op zijn knieën krijgen en sorry laten zeggen."

Hij beschrijft hoe K.B. zijn mes pakte en op het hoofd van het slachtoffer sloeg. Daarna begint zijn verhaal te haperen. "Na K. heb ik mijn mes getrokken", komt er hakkelend uit. "Dan heb ik 1 keer gestoken.” De messteek ging recht door het been van het slachtoffer.

Waarom hij gestoken heeft? "Ik was bang. Het klinkt als 3 tegen 1, maar voor mij lag K. op de grond, en draaide het slachtoffer zich naar mij en L. Op dat ogenblik heb ik gestoken."

Er zijn wel wat inconsequenties in de 3 verhalen. Want volgens de versie die L.B. gaf, zat Polfliet op het moment van de fatale steek op zijn knieën, maar dat spreekt R.P. dus tegen.

Ook over het aantal messteken is er onenigheid. Uit het verslag van de wetsarts blijkt dat Polfliet 2 keer gestoken is. Toch houdt R.P. vol dat hij maar 1 keer stak. “Dan hebben we een probleem he, er moet toch een uitleg zijn voor die 2e steek”, probeert de voorzitter nog. Maar R.P. herhaalt: “Ik heb maar 1 keer gestoken.”

Tijdens zijn verschillende verhoren heeft R.P. ook gelogen, geeft hij toe. “Ik heb dingen gezegd om L.N. slecht te zetten, om hem te koeioneren. Ik dacht er niet aan, ik was kwaad en dom.”

Volgens hemzelf was hij na de feiten ook in shock van wat hij aangericht had. “Ik was het verloren. Ik had niet gedacht dat er zoveel bloed was. Ik heb David omgedraaid, heb hem vastgepakt. Ik hoorde dat hij aan het stikken was. Ik bleef hem zeggen om wakker te blijven en ik heb gevraagd om de politie te bellen.

Dat is, zoals we al de hele dag hoorden, niet gebeurd.

"10 of 15 seconden" na de anderen is ook R.P. weggevlucht. "Het slachtoffer ademde of bewoog niet meer. Ik dacht dat hij dood was en uit paniek ben ik gaan rennen."

De broer van de eerste beschuldigde zette hem af aan de tram, die hij vervolgens terug naar Antwerpen nam. “Onderweg naar huis heb ik het mes in het water gegooid. Ik heb me omgekleed, ben op de zetel gaan liggen en heb de volgende ochtend mijn kleren gewassen.”

De volgende dagen komen de speurders, de experten, psychiaters en de moraliteitsgetuigen nog aan het woord. Een uitspraak wordt in de loop van volgende week verwacht.