“Ik ben blij als ik de bommen hoor”, schrijft een Iraanse vrouw uit Teheran. Door de nationaal opgelegde internetblokkade krijgt de buitenwereld maar weinig nieuws over de situatie in Iran. VRT NWS ontving uitzonderlijk berichten van een jonge Iraanse vrouw vanuit het afgesloten land. “Als ik niks hoor, word ik ongerust. Dan ben ik bang dat ze ons in de steek laten”, klinkt het.
“Kijk alsjeblieft niet weg, we worden hier gegijzeld”: VRT NWS ontvangt wanhopige berichten uit Iran
Inass Mouhamou
Gepubliceerd:
“Amira* is online, ze antwoordt op berichten”, luidt een tekstbericht. “Wat zijn de vragen? Geef ze door”, de urgentie is voelbaar in de onvoltooide woorden in de berichten.
We chatten met een tussenpersoon die onze redactie in contact kon brengen met Amira, een jonge vrouw uit Teheran.
Sinds de Israëlisch-Amerikaanse aanvallen van zaterdag heeft het regime het land opnieuw in digitale duisternis gehuld met een nationale internetblokkade en staat het hele land op zwart voor de buitenwereld.
Shutdowns zijn een beproefde methode van het regime om mensenrechtenschendingen te verbergen, maar ook om de organisatie van het verzet binnen de samenleving te dwarsbomen.
In zo'n periodes lukt het Iraniërs af en toe om door die virtuele muur heen te breken en contact te leggen met de buitenwereld. Wanneer en voor hoelang dat mogelijk is, is heel onvoorspelbaar. Soms gebeurt het pas laat op de avond, zoals nu.
Blijdschap door bommen
In een andere chat, met een telefoonnummer uit Iran, verschijnen onze vragen plots in Farsi. En dan volgen de antwoorden. Kort en vluchtig. “Ik ben blij, maar ik heb heel veel stress”, schrijft Amira.
“Ik ben blij als ik de bommen hoor. Als ik niks hoor, word ik ongerust. Dan ben ik bang dat ze ons in de steek laten”, schrijft ze.
Dat de opperste leider ayatollah Ali Khamenei is gedood bij de Israëlisch-Amerikaanse aanvallen van afgelopen weekend, betekent nog niet dat het theocratische regime van de Islamitische Republiek is gevallen. En dat beseft Amira maar al te goed.
De klootzakken hebben Dushka's. Iedereen die op straat komt, is een doelwit
Amira, jonge vrouw uit Teheran
Iedereen blijft sinds zaterdag zoveel mogelijk binnen, vertelt Amira. Niet door de bommen, maar door de aanwezigheid op straat van regime-aanhangers en leden van de Basij, een gewelddadige, door het regime gesteunde militie die ingezet wordt om protesten hardhandig de kop in te drukken.
“Ze zijn met heel veel. En de klootzakken hebben Dushka's (zwaar machinegeweer uit het Sovjet-tijdperk)”, schrijft Amira. “‘s Nachts rijden ze rond op motoren en schreeuwen ze religieuze kreten door de straten. Trouwens, ze hebben het bevel gekregen om “vrij te vuren”. Iedereen die op straat komt, is een doelwit.”
7 minuten
Wat voel je nu, vragen we Amira. “Hoop, maar ook veel angst. Dus kijk alsjeblieft niet weg, we worden hier gegijzeld.”
Hoe kijk je naar de toekomst, vragen we haar tot slot. “Het is moeilijk om me een toekomst voor te stellen. Maar voor nu is het mooi.”
“Verwijder de berichten”, leest een volgend bericht. “Verwijder ze”, herhaalt Amira nog eens.
En dan wordt het stil. Geen bewegende bolletjes meer. Geen nieuwe berichten. Alle berichten in de chat worden meteen verwijderd, zodat er geen spoor meer is van onze vragen en Amira’s antwoorden.
In de andere chat stuurt de tussenpersoon: “Haar verbinding is weggevallen.” 7 minuten, dat is hoelang Amira uiteindelijk online was.
*Amira is een schuilnaam, haar echte naam is bekend bij onze redactie.
