Aantal daklozen in Hasselt stijgt naar 328: stad start woonmeldpunt en 'padzoekers' tegen verdere toename

De grootste groep dak- en thuislozen bevindt zich in de leeftijdscategorie van 30 tot 39 jaar, maar ook twintigers en veertigers zijn in grote aantallen vertegenwoordigd. Dat het probleem alle leeftijden treft, blijkt uit het feit dat ook 52 kinderen en jongeren tussen 0 en 19 jaar thuisloos zijn.

Opvallend is vooral de sterke toename van mensen met een onstabiele woonst, zegt Franssens. "Het gaat om sofasurfers (mensen die tijdelijk bij vrienden of familie verblijven), maar ook om krakers en huurders die met een uithuiszetting worden bedreigd.”

"Het klassieke beeld van de dakloze met zware verslavingsproblemen is er nog steeds, maar het profiel is vandaag veel breder. We zien bijvoorbeeld ook alleenstaande moeders en jongvolwassenen. Vaak is het een en-en-verhaal: iemand verliest zijn werk, komt financieel in de problemen en krijgt uiteindelijk geen grip meer op de situatie."

De stad Hasselt wil haar aanpak bijsturen. Waar de focus de voorbije jaren vooral lag op het begeleiden van mensen uit dak- en thuisloosheid, wil het stadsbestuur nu sterker inzetten op preventie. "Dak- en thuisloosheid weegt financieel veel zwaarder op de maatschappij dan we vaak denken", legt Franssens uit. "Uit onderzoek blijkt dat 1 dakloze persoon gemiddeld 41.000 euro per jaar kost."

Een van de nieuwe maatregelen is de oprichting van een woonmeldpunt, in samenwerking met CAW Limburg en sociale woonmaatschappij WIL. "Dat moet een laagdrempelige toegangspoort worden voor zowel huurders als verhuurders die met woonproblemen zitten. Op ons grondgebied dreigen heel wat uithuiszettingen. Als we ook maar 1 gerechtelijke uithuiszetting kunnen voorkomen, dan hebben we 1 dakloze minder."

Daarnaast start de stad 'Padzoekers' op, samen met Integra, CAW Limburg, Reling en Samenpunt. Dat project richt zich op daklozen die hulpverlening mijden. "Dat zijn mensen die vaak zorgmoe zijn", zegt Franssens. "Moe om telkens opnieuw hun verhaal te moeten doen, moe om van het kastje naar de muur gestuurd te worden. Met de padzoekers willen we heel aanklampend werken. Niet loslaten, nabij blijven, stap voor stap."

Volgens Franssens kiest niemand bewust voor dak- of thuisloosheid. "Iedereen wil geholpen worden. Soms heb je gewoon iemand nodig die zegt: wij blijven hier, jij telt voor ons. Dat is exact wat we met deze projecten willen doen."