"Een heel grote doorbraak", zo noemt de moeder van de vermoorde Kim en Ken Heyrman het dat er na 32 jaar een nieuw spoor is in de zaak rond haar kinderen. DNA-onderzoek heeft aangetoond dat er een link is met de moord op Tania Van Kerkhoven en met 2 zedendossiers uit de jaren 90. "Nu moeten we het dossier tijd geven."
Moeder van Kim (11) en Ken (8) reageert op nieuw spoor: "Heel grote doorbraak, dit is het begin"
Hanne Decré
Gepubliceerd:
Samenvatting:
Na 32 jaar is er een nieuw spoor in de zaak rond de vermoorde Kim en Ken Heyrman: DNA-onderzoek linkt hun dossier aan de moord op Tania Van Kerkhoven (1993) en 2 verkrachtingen uit de jaren 90.
Het coldcaseteam onderzoekt nu 180 DNA-stalen. Als dat niets oplevert, worden er meer mensen getest om de dader te vinden.
Tinny Mast, moeder van Kim en Ken, noemt het "een heel grote doorbraak" en spreekt vol lof over het onderzoeksteam: "Dit is het begin".
Kim en Ken verdwenen op 4 januari 1994. Ze vertrokken vanuit Borgerhout naar Merksem om te gaan spelen en logeren bij vriendjes. Maar daar kwamen ze nooit aan. Een maand later werd het lichaam van Kim gevonden in het Asiadok. Het lichaam van Ken is nooit gevonden.
Wat er precies gebeurd is, blijft tot vandaag een vraagteken. De dader werd nooit gevat, ondanks uitvoerig onderzoek.
Wél kan zijn DNA-profiel vandaag gelinkt worden aan de moord op de 17-jarige Tania Van Kerkhoven uit Edegem in 1993 en aan 2 verkrachtingen in 1992 en 1993.
Tinny Mast, de moeder van Kim en Ken, is intussen een maand op de hoogte van die doorbraak. “Een opluchting”, noemt ze het in een interview met TV Limburg.
"Eindelijk íets. Meegedeeld door een team waar je in durft geloven. Dit is een hele grote doorbaak. Dit is het begin."
DNA-onderzoek kan jaren duren
Tinny spreekt vol lof over het coldcaseteam dat zich sinds een 4-tal jaar met de zaak van Kim en Ken bezighoudt, en dat het nieuws persoonlijk is komen vertellen.
"Ik ben nog nooit met zoveel beleefdheid en respect behandeld als vandaag."
Dat was in het verleden wel anders. Ze werd destijds meerdere keren ondervraagd en werd enige tijd verdacht.
"De manier waarop ik behandeld werd, was verschrikkelijk. Afschuwelijk. Zij waren ‘de mannen’, ik het huisvrouwtje. Als ik aangaf moe te zijn en naar huis te willen gaan, kreeg ik toegesnauwd ‘dat ik weer naar de media ging’."
De voorbije 32 jaar waren een hel, ik kan het niet anders uitdrukken
Tinny Mast, de moeder van Kim en Ken
Want die media heeft Tinny nooit geschuwd. "Ik ben altijd heel blij geweest met de media-aandacht voor mijn kinderen. Het gaf me kracht om te blijven vechten."
"Anders zou het onderzoek heel snel gesloten zijn geweest." Die kracht kon ze gebruiken. "De voorbije 32 jaar waren een hel, ik kan het niet anders uitdrukken. Je herbeleeft het constant. Het heeft mij gebroken."
Nu is het wachten geblazen. "Het onderzoeksteam zal 180 mensen vragen hun DNA af te staan. Levert dat niets op, dan zullen er nog meer mensen volgen." Idealiter wordt op die manier de dader zelf gevonden.
Mocht het erop lijken dat hij overleden is, dan kan worden teruggegrepen naar overeenkomstig Y-chromosoom via zijn mannelijke familielijn. "Daar valt geen tijd op te plakken", weet Tinny. "Het kan snel gaan, maar evengoed jaren duren."
Advocaat verkrachtingsslachtoffer: "Cliënte leeft in grote angst"
Patricia* werd in 1992 verkracht. De dader werd nooit gevonden, maar er is dus een link tussen haar dossier en de dossiers van Kim en Ken en van Tania Van Kerkhoven.
Meer nog: ze is het enige slachtoffer dat vandaag nog leeft en een dader mogelijk kan herkennen. "En dat zorgt voor een grote angst", zegt haar advocaat Kris Luyckx.
"Ze heeft nog een heel scherp beeld van hem, en is de enige die hem nog kan herkennen. Daar hoopt ze ook wel op."
"Maar tegelijk, als hij nog leeft en ze hem op de hielen zitten, wil ze ook zichzelf en haar gezin beschermen. Ik kan ook niet uitsluiten dat hij wist wie ze was", klinkt het.
Na een bezoek aan haar grootmoeder in het centrum van Antwerpen, nam ze de tram terug naar Linkeroever, waar haar auto geparkeerd stond.
Op de tram merkte ze al dat een man haar indringend aankeek. Toen ze in haar auto zat, werd er plots op het raam gebonkt, waarna een man haar verschillende messteken toediende.
Hij reed met haar naar het Vlietbos, zo'n 1,5 kilometer verderop. Daar verkrachtte hij haar. "Op het einde van de verkrachting, vroeg ik of ik mocht gaan", vertelde Patricia. "Zijn antwoord: 'ge hebt geluk dat ik u niet vermoord'."
Op basis van haar getuigenis kon het parket in oktober ook een robottekening en een verouderde robotfoto verspreiden.
Concreet klinkt het in het opsporingsbericht dat de politie op zoek is naar een man met een witte huidskleur en zwart haar. Op het moment van de feiten was hij tussen de 25 en 30 jaar oud. Hij sprak Nederlands met een Antwerps en/of Waaslands accent.
De man die Patricia zag op de tram, was ook een twintiger met zwart haar en een zwarte snor. Hij was ongeveer 1,78 meter groot.
