Luchtvaartmaatschappijen die naar Cuba vliegen, kunnen vanaf vandaag niet meer bijtanken op het eiland, omdat er geen kerosine meer is. Het is opnieuw een gevolg van de Amerikaanse blokkade van olie-export vanuit Venezuela naar Cuba, die het eiland steeds meer in een wurggreep houdt. Sommige luchtvaartmaatschappijen schorten hun vluchten daarom op, andere lassen een tussenstop in de regio in.
Geen kerosine meer door Amerikaanse sancties: vliegen naar Cuba kan nog, er bijtanken niet meer
Freek Willems
Gepubliceerd:
Samenvatting:
Luchtvaartmaatschappijen kunnen vanaf vandaag niet meer bijtanken in Cuba, omdat er geen kerosine meer is door een Amerikaans olie-embargo.
Sommige maatschappijen, zoals Air Canada, schorten hun vluchten op; anderen maken een tussenstop in de regio om te tanken.
De brandstofcrisis raakt het dagelijkse leven en de economie in Cuba hard: openbaar vervoer ligt stil, er zijn stroomonderbrekingen en het toerisme krijgt een nieuwe klap.
De Cubaanse overheid heeft alle luchtvaartmaatschappijen die naar het eiland in de Caraïben vliegen, zondagavond duidelijk gemaakt dat ze vanaf 10 februari om middernacht Cubaanse tijd (6 uur 's morgens onze tijd) niet meer zullen kunnen bijtanken op het eiland. En dat al zeker tot 11 maart.
Cuba heeft al sinds midden december geen ruwe olie of afgewerkte olieproducten ontvangen. De Amerikaanse regering besloot toen om de export van olie vanuit Venezuela naar Cuba te blokkeren. Een harde klap voor het eiland, want Venezuela was tot dan Cuba's grootste olieleverancier.
Eind januari ondertekende president Trump bovendien een presidentieel besluit waardoor de VS kan invoeren op producten uit landen die nog olie verkopen aan Cuba. Dat leidde ertoe dat ook de olie uit Mexico opdroogde. Aangezien de VS de belangrijkste handelspartner is van Mexico, gaf de Mexicaanse regering toe aan de Amerikaanse druk.
Waarom blokkeert de VS de olie-export naar Cuba?
De Verenigde Staten beschouwen Cuba als een "uitzonderlijke bedreiging" voor de Amerikaanse nationale veiligheid. De Amerikaanse regering is ook van mening dat Cuba steun verleent "aan tal van vijandige landen, transnationale terroristische groeperingen en kwaadwillige actoren die zich tegen de VS keren".
De VS blokkeert niet alleen de olie-export vanuit Venezuela, ze hanteert ook al meer dan 60 jaar een handelsembargo tegen het communistische eiland. De bedoeling daarvan was het communistische regime op de knieën te krijgen, maar dat is in al die decennia niet gelukt.
Met het olie-embargo lijkt Trump de druk nu nog meer te willen opvoeren. Maar of een regimewisseling zijn uiteindelijke doel is, is niet zo duidelijk.
De gevolgen van het olie-embargo laten zich steeds meer voelen. Alle openbaar vervoer tussen de provincies en hoofdstad Havana is stilgevallen. En ook in de hoofdstad zelf zijn de straten leeg. Naar je werk raken met het openbaar vervoer lukt er niet meer. En dan zijn er ook nog de stroomonderbrekingen.
En nu is er dus ook geen kerosine meer. Sommige luchtvaartmaatschappijen, zoals de Spaanse nationale maatschappij Iberia en de Spaanse lagekostenmaatschappij Air Europa, blijven voorlopig naar Cuba vliegen. Maar bijtanken doen ze voortaan in Santo Domingo, op de Dominicaanse Republiek. Rechtstreekse vluchten vanuit België en Nederland zijn er op dit moment niet.
Air Canada daarentegen schort voorlopig alle vluchten op. De maatschappij stuurt enkel nog lege vliegtuigen om gestrande toeristen op te halen. Een maatregel die zeker zijn effect zal hebben, want de meeste toeristen op Cuba komen momenteel uit Canada, gevolgd door Rusland en de Verenigde Staten.
Toerisme en economie storten in
Een nieuwe klap dus voor de toeristische sector, die het al jaren slecht doet. Sinds de coronacrisis is die nooit echt hersteld. Het aantal toeristen is de voorbije 6 jaar van pakweg 5 miljoen teruggelopen naar ongeveer 1,5 miljoen. Ook dat is onder meer een gevolg van strengere sancties die Trump invoerde (in zijn eerste en tweede ambtstermijn).
Toerisme is van vitaal belang voor de Cubaanse economie en dus verkeert ook die al jaren in een diepe crisis. De groei neemt af, de prijzen stijgen en er is een tekort aan basismiddelen zoals voedsel en medicijnen.
Om aan de brandstofcrisis het hoofd te kunnen bieden, rolde de Cubaanse overheid vorige week een noodplan uit. Brandstof wordt gerantsoeneerd, de werkweek werd naar 4 dagen teruggebracht, thuis werken wordt aangemoedigd (al is dat moeilijk zonder internet), in ziekenhuizen worden dringende ingrepen uitgesteld en sommige hotels blijven gesloten.
Leven van dag tot dag
Het is een patroon dat de voorbije decennia wel vaker is voorgekomen op Cuba. Met speciale maatregelen probeert de Cubaanse overheid de ene na de andere crisis te overleven. "De meeste Cubanen leven al jaren van dag tot dag. Ze kunnen best wel iets aan", getuigt de Belg Tim Van Hecke, die jarenlang op Cuba woonde en er nu ook is.
Hij merkt dat de situatie er nu "dag na dag een beetje schrijnender" wordt. "Alles komt hier zachtjes aan tot een stop en de mensen maken zich ernstige zorgen over wat de toekomst zal brengen. Binnen een aantal dagen zal er geen bevoorrading van brandstof meer zijn. En dan weet je dat de rest zal volgen."
De Mexicaanse presidente Claudia Sheinbaum mag dan wel geplooid zijn voor de Amerikaanse druk, ze benadrukt dat de Amerikaanse sancties "onrechtvaardig" zijn. "Je kan het eens zijn met het regime in Cuba of niet, maar de mensen zouden nooit mogen worden getroffen." Ook Rusland beschuldigt de Amerikaanse regering ervan dat ze Cuba wil "verstikken".
