Jelle Denturck (Dressed Like Boys): "Waarom zouden 3 mensen die van elkaar houden niet kunnen trouwen?"

Denturck is bij het brede publiek vooral bekend als muzikant. Hij brak eerder door met de band DIRK., en bracht vorig jaar zijn debuutalbum uit onder de naam Dressed Like Boys. In dat soloproject staat zijn persoonlijke zoektocht naar zijn identiteit als homoman centraal.

In 'Touché' toont hij zich ook als scherpe filosoof.

Een recente reis naar de Verenigde Staten confronteerde Denturck met hoe precair queerrechten kunnen zijn. Hij trok naar New York, onder meer om Stonewall te bezoeken. Die plek geldt als een belangrijk historisch symbool voor de LGBTQ+-beweging: in 1969 kwamen bezoekers van de Stonewall Inn, een bar in New York, in opstand tegen politiegeweld. Die protesten worden gezien als het begin van de moderne homorechtenbeweging.

Toch voelde Denturck zich genoodzaakt om dat doel te verzwijgen aan de Amerikaanse grens.

Sinds Amerikaans president Trump aan de macht is hebben de autoriteiten meer bevoegdheden om reizigers te controleren. "Als ze op je smartphone beelden zien die als 'te queer' worden beschouwd, kunnen ze je de toegang tot het land ontzeggen", vertelt hij.

Uit voorzorg liet hij uiterlijke kenmerken van zijn identiteit achterwege. "Ik heb mijn oorbellen en ringen uitgedaan en gezegd dat ik kunst ging bekijken."

Die situatie verrast hem niet. "Doorheen de geschiedenis zie je dat minderheden de kanaries in de koolmijn zijn. Zij worden als eersten geviseerd wanneer samenlevingen verharden."

Hij wijst op de rol van polarisering en sociale media, maar ook op politieke retoriek. "Wanneer mensen bang zijn voor hun toekomst, worden bepaalde groepen aangewezen als zondebok. Dat zie je vandaag opnieuw gebeuren."

Ook in België ziet Denturck signalen van toenemende vijandigheid. "Wanneer mijn geliefden en ik door Gent wandelen, worden we weer vaker nageroepen," zegt hij. Volgens hem past dat in een bredere maatschappelijke verharding.

Geliefden. Meervoud dus. Hij is al bijna 10 jaar samen met zijn partner Nand. Sinds vorig jaar maakt ook Julian deel uit van hun relatie.

Toen Denturck en Nand elkaar leerden kennen, was Nand net uit de kast gekomen. "Het voelde niet juist om iemand die net zichzelf had mogen worden, meteen opnieuw vast te leggen in een exclusief keurslijf", legt Denturck uit. De afspraak was eenvoudig: mocht er ooit iemand anders op hun pad komen, dan zou dat bespreekbaar zijn.

Dat gebeurde ook. "We zijn met ons drieën verliefd geworden, op een heel gelijkmatige manier", zegt hij. "Dat voelt als de lotto winnen."

Diezelfde logica trekt Denturck door naar hoe hij naar het leven kijkt. Het klassieke burgerlijke traject - vaste job, huis, gezin - is voor hem geen vanzelfsprekende keuze.

Hij stelt vragen bij hoe maatschappijen zijn georganiseerd: het strikte onderscheid tussen werk en vrije tijd, het idee van jarenlang werken om korte periodes te 'ontsnappen' via vakantie, en de beperkte ruimte voor alternatieve levensvormen.

Volgens Denturck zouden samenlevingen meer perspectief moeten bieden aan mensen die hun leven anders willen inrichten. "Waarom zouden drie mensen die van elkaar houden niet met elkaar mogen trouwen?" vraagt hij zich af. "Wie heeft beslist dat dat niet kan?"

Denturck landt op een fundamentele vraag: waarom nemen we zoveel regels en overtuigingen als vanzelfsprekend aan? Hij verwijst daarbij naar filosoof Jean-Jacques Rousseau, die schreef: 'De mens wordt vrij geboren, maar overal ligt hij in ketenen.' 

"We zijn bijzonder goed in het opleggen van regels aan onszelf, zonder ze nog in vraag te stellen. Ik vind dat we dat vaker mogen doen."