Conflict met aannemer maakt leven van Lut tot hel: "Huis dat ik mijn kinderen wilde nalaten, is niet eens herverkoopbaar"

Een kankerbehandeling, een lange periode van invaliditeit en de daaruit voortvloeiende financiële moeilijkheden deden Lut 2 jaar geleden beslissen om haar huis in Landen te verkopen. Met de opbrengst wilde ze kleiner gaan wonen: een simpel huisje dat in orde was en dat minder kosten met zich mee zou brengen. "Ik dacht: als ik dan overlijd, heb ik toch iets moois om na te laten aan mijn kinderen."

Ze vond in Gijzegem, een deelgemeente van Aalst in Oost-Vlaanderen, een - zoals ze het zelf omschrijft - "vervallen kot, maar goed gelegen, in een leuke buurt". Een aannemer, "een vriendelijke man bij wie alles kon en mocht", zou instaan voor de totaalrenovatie om het huis dan aan haar te verkopen. "En het beste van alles: het zou mij maar een kleine 250.000 euro kosten, waar vind je dat nog? Ik mocht zelf mijn materialen kiezen, het was te mooi om waar te zijn."

Lut tekende in 2024 een aankoopbelofte en de werken konden starten. De verbouwing ging traag en moeizaam, "en ik zag wel mankementen, maar ik bleef vriendelijk: ik hoopte vooral dat ze verder zouden doen".

Vorig jaar in mei is de akte voor de aankoop van de woning verleden. "Ik heb die dag mijn doodvonnis getekend", zucht ze nu. "Met wat ik nu weet, ben ik beschaamd dat ik dat huis gekocht heb." 

"Het gerenoveerde huisje bleek een kluwen te zijn van bouwovertredingen en vakonbekwaamheid", vertelt Lut. "Wat er mis mee is? Zowat alles wat je je kunt voorstellen: de vloer is slecht gelegd, de plinten zijn slecht gezet, de ramen zijn fout geplaatst en zijn beschadigd. Het huis is fout geïsoleerd, er zijn vochtproblemen, er is een lek, de verwarmingsketel is verkeerd aangesloten, er is een muur uitgebroken die moest blijven staan, de installatie van de zonnepanelen is afgekeurd…"

De toestand van het huis werd nog duidelijker toen Lut er ging wonen. "Ik was voor het tekenen van de akte nog komen kijken en toen zag je ook al dingen die niet klopten, maar toen dacht ik nog: 'Dat komt nog wel in orde'. Niet dus. Ik ben echt opgelicht."

Een expertiseverslag van een externe architect, dat onze redactie kon inkijken, blijkt al even vernietigend: in het huis zijn volgens hem werken uitgevoerd waarvoor vergunningen nodig waren, maar die nooit zijn aangevraagd. De architect vraagt zich daarin af of de stad dat wel zal goedkeuren.

Aanvankelijk dacht Lut aan bemiddeling, maar door de vele problemen die in het huis opdoken, koos ze er uiteindelijk voor om de aannemer voor de rechter te dagen. "Bemiddeling zou me niets hebben opgeleverd, maar dat betekent ook dat ik hier nog jaren miserie mee heb. Ik had nog een buffer aan spaarcenten van 30.000 euro. Daar ben ik nu al een deel van kwijt aan advocatenkosten."

En zo is het nieuwe leven dat Lut wilde opbouwen in Gijzegem verworden tot "een ware hel". "Ik wilde na de aankoop van mijn huis eindelijk eens op vakantie gaan en beginnen te sparen voor een autootje. Dat gaat nu niet. En datgene wat ik later mijn kinderen wilde nalaten, is momenteel niet eens herverkoopbaar."

"Ik ben op. Dit spookt dag en nacht door mijn hoofd. Ten tijde van mijn kankerbehandeling had ik geen psycholoog nodig, nu heb ik wel hulp moeten zoeken. Ik durf niet eens mensen uit te nodigen in mijn huis, want ik voel mij vuil en marginaal."

Maar tegelijk vindt ze dat ze niet anders kan dan de strijd te voeren. "Maatschappelijk kan ik het niet maken om het hierbij te laten. Die aannemer heeft van niets spijt. Hij is arrogant, gaat gewoon door en maakt wellicht andere slachtoffers."

In dat opzicht vindt ze de plannen voor de oprichting van een ombudsdienst voor bouw- en verbouwgeschillen van minister van Consumentenbescherming Rob Beenders (Vooruit) wel een goed idee. "Mij gaat het nu niet meer helpen. Het is goed dat het er komt. Zo las ik dat een aannemer wel verplicht zal worden om deel te nemen aan een bemiddeling bij de ombudsdienst. Dat is al een hele vooruitgang."