"Groenland moet deel van VS uitmaken": maak kennis met Stephen Miller (40), "brein van Donald Trump" die leeft voor controverse

"Niemand gaat militair de strijd aangaan met de Verenigde Staten over de toekomst van Groenland. Het moet deel uitmaken van de VS. We leven in een wereld die wordt beheerst door kracht, die wordt beheerst door geweld, die wordt beheerst door macht. Dit zijn de rotsvaste regels die de wereld sinds het begin der tijden domineren."

Het zijn woorden van Stephen Miller, plaatsvervangend stafchef van Donald Trump, architect van diens strenge migratiebeleid en volgens sommigen "het brein" van de president, die leeft voor de controverse. Ooit begon hij als de speechschrijver van Trump, intussen is hij een van de meest invloedrijke figuren binnen de regering.

Miller is in 1985 geboren in Santa Monica, in de kuststaat Californië. Daar groeit hij op in een Joodse, progressieve familie. Een progressieve ideologie houdt Miller echter niet over aan zijn opvoeding. Op jonge leeftijd leest hij het boek 'Guns, Crime, and Freedom', geschreven door Wayne LaPierre, de voormalige CEO van de wapenlobby NRA. Het is een vroege start van een carrière in conservatieve politiek.

Al op de middelbare school verschijnt de jonge Miller bij conservatieve podcasthosts. Hij hekelt het "liberale beleid" van zijn school en behaalt ook enkele successen. Zo besluit de school om 2 dagen per week de 'Pledge of Allegiance' opnieuw in te voeren. Daarbij zweren leerlingen aan het begin van de dag trouw aan de Amerikaanse vlag met een vaderlandlievend gedicht . 

Miller studeert uiteindelijk politieke wetenschappen aan Duke University, in de staat North Carolina. Ook aan zijn alma mater is hij niet bang om zijn visie op de wereld te delen. Hij kreeg een eigen opiniepagina in de schoolkrant, met de titel 'Miller Time' (vrij te vertalen als 'tijd voor Millers mening').

In zijn stukken is hij niet bang om te provoceren of polariseren. In 2006 breekt bijvoorbeeld een schandaal los op de campus van Duke. Een zwarte vrouw beweert dat ze als stripper was ingehuurd voor een feestje van het lacrosse-team en dat enkele spelers haar hadden verkracht.

Miller kruipt meteen in zijn pen om de 3 verdachten te verdedigen. "Progressieve stemmen beweren dat de lacrosse-spelers een voorkeursbehandeling krijgen omdat ze blank zijn. In werkelijkheid heeft hun huidskleur tot iets helemaal anders geleid: een heksenjacht." De zaak tegen de spelers is uiteindelijk ingetrokken.

Het is geen verrassing dat Miller na zijn schooltijd een job in Washington D.C. kiest. Hij gaat als persverantwoordlijke aan de slag bij politica Michele Bachmann (Minnesota) en dient later onder afgevaardigde John Shadegg (Arizona). In 2009 gaat hij voor senator Jeff Sessions (Alabama) werken. Daar begint hij zich steeds meer te profileren op vlak van migratie en vraagt hij Sessions om bij dat thema een hardere lijn aan te nemen.

Bij de presidentsverkiezingen van 2016 sluit Miller zich al snel aan bij team-Trump. Hij schrijft de speeches van de Republikeinse kandidaat en stapt tijdens de campagne enkele keren het podium op om Trump te introduceren. Na de overwinning tegen Hillary Clinton mag Miller starten als beleidsadviseur binnen de regering.

Ook in die functie ligt de focus op migratie. Miller is een grote voorstander van het "nultolerantie"-beleid dat de regering-Trump I voert. Ook het beleid om migranten aan de grens te scheiden van hun kinderen is voor hem geen probleem. De internationale gemeenschap is echter geschokt. Trump ondertekent in 2018 door de interne en externe druk toch een presidentieel besluit om het scheiden van families te stoppen.

Miller toonde zich ook voorstander van de controversiële 'muslim ban', het inreisverbod voor burgers uit verschillende moslimlanden dat Trump in 2017 invoerde. Onder meer Iran, Syrië, Libië en Jemen behoorden tot die landen. Ook vorig jaar heeft Trump zo'n (uitgebreider) inreisverbod ingesteld.

Tijdens Trumps eerste termijn is Miller echter niet de luidste stem aan tafel. Hij is voorstander van een meer radicaal beleid, maar houdt zich meer op de achtergrond binnen een regering die soms chaotisch werkt. Er zijn in die periode ook heel wat wissels van ministers en posten. Miller moet dus geregeld de duimen leggen tegen meer gematigde stemmen binnen het regeringsteam.

Hij onderscheidt zich wel door zijn aanhoudende trouw aan de president. Ook na de nederlaag bij de verkiezingen en de bestorming van het Capitool op 6 januari 2021 - wanneer velen het schip zien zinken - blijft Miller aan de zijde van Trump staan. Hij sticht de advocatengroep America First Legal en spant meer dan 100 rechtszaken aan tegen "woke beleidsmaatregelen" doorheen het land. Het ultieme doel? Het MAGA-gedachtegoed levendig houden.

Zijn trouw heeft geloond: nu de tweede termijn van Trump bezig is, is het opnieuw 'Miller Time'. Als binnenlandse veiligheidsadviseur en plaatsvervangende stafchef heeft hij het oor van de president. Zijn invloed is zo groot dat Kevin McCarthy, de voormalige voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, Miller "het brein van Trump" noemde.

En nu de gematigde stemmen grotendeels zijn verdwenen, kan Miller zijn radicalere migratieplannen zonder schroom op tafel gooien. Het is zijn idee om de Alien Enemies Act uit 1798 te gebruiken om mensen zonder papieren te deporteren. Op zijn aansporen herbekijkt het Witte Huis ook het 'habeas corpus', het recht van migranten om voor een rechter te komen om hun aanhouding aan te vechten. Zo wordt Miller "de architect van het deportatiebeleid" onder de nieuwe regering-Trump.

Zijn ideologie maakt Miller niet bepaald populair bij progressieve denkers. Zelfs binnen zijn eigen familie klinkt kritiek. In 2018 noemde zijn oom David S. Glosser (de broer van zijn moeder) Miller een "immigratie-hypocriet". Hij verwijst naar de roots van Miller, die in Wit-Rusland liggen. De voorouders van zijn moeder zouden naar Amerika zijn gevlucht om de jodenhaat en pogroms in Oost-Europa te ontvluchten.