Ooit trouwste bondgenoot van Donald Trump, nu bestempeld als "verrader": wie is MAGA-boegbeeld Marjorie Taylor Greene?

"Ik keer terug naar de mensen die ik graag zie en wil opnieuw volop leven. Ondertussen kijk ik uit naar het nieuwe pad voor mij." Met die boodschap neemt het Republikeinse Congreslid Marjorie Taylor Greene afscheid van het Huis van Afgevaardigden in de VS. Greene zit pas sinds 2021 in het Congres, maar in korte tijd slaagde ze erin een duidelijke stempel te drukken op de Amerikaanse politiek. 

Eerst even helemaal terug naar het begin. Taylor Greene is geboren in 1974 in Georgia. Haar vader Robert Taylor was enkele jaren daarvoor verhuisd vanuit het noordelijke Michigan en had een bouwbedrijf geopend in de zuidelijke staat. Ze groeide op in de buitenwijken van de hoofdstad Atlanta.

Taylor Greene volgde bedrijfsmanagement aan de universiteit van Georgia. Daar leerde ze ook haar man Perry Greene kennen, met wie ze in 1995 trouwde. Naar Amerikaanse gewoonte nam ze de achternaam Greene over, maar ze besloot ook de achternaam van haar vader te behouden.

Het koppel kreeg 3 kinderen, maar is ondertussen gescheiden. De eerste aanvraag kwam in 2012, omdat zij een affaire zou hebben gehad met 2 mannen van haar CrossFit-lessen. Ze slaagden er eerst in alles bij te leggen, maar in 2022 ging het koppel toch uit elkaar.

Tot 2016 toonde Taylor Greene nooit bijzondere interesse in de politiek. In 2012 stemde ze niet voor de presidentsverkiezingen en ook in 2014 bleef ze thuis voor de midterms. Toen Donald Trump vanaf 2015 opkwam voor de Republikeinse partij, zag ze naar eigen zeggen iemand die verfrissend, nuchter en vertrouwd overkwam. "Hij was iemand met wie ik me kon identificeren. 'Eindelijk', dacht ik, 'misschien is dit iemand die iets gaat doen aan de dingen die me zo dwarszitten.'"

Taylor Greene probeerde de actualiteit rond de politiek beter te begrijpen en greep daarvoor naar het internet. Op onlinefora kwam ze ook in contact met verschillende complottheorieën, zoals de verhalen van QAnon. Die groep stelt dat de wereldwijde elite een geheim netwerk van kinderhandel voor misbruik heeft opgesteld en dat Trump de strijd tegen die pedofielen leidt. 

Vanaf 2017 begon Taylor Greene ook zelf bijdragen te schrijven voor webblogs, zoals American Truth Seekers. Daarop verschenen verschillende 'fake news'-berichten, onder meer dat de bosbranden van 2018 veroorzaakt zijn door ruimtelasers van de prominente Joodse familie Rothschild.

Taylor Greene schreef een bericht over de 'Clinton Kill List', een complottheorie die Hillary Clinton de schuld geeft voor een aantal "verdachte overlijdens". Ze beweerde ook dat de grootschalige schietpartij in Las Vegas in 2017 (waarbij 58 concertgangers omkwamen, red.) een plan kon zijn om de wapendracht in de VS af te schaffen. 

In 2020 besloot Taylor Greene om deel te nemen aan de verkiezingen voor het Huis van Afgevaardigden. Ze streed om de zetel in het 14e district van Georgia, een van de meest evangelisch christelijke en dieprood Republikeinse delen van de staat. In een gebied waar kiezers moeite hebben met de steeds diversere samenleving en verminderde invloed van de kerk, deed de radicaal-rechtse Taylor Greene het bijzonder goed. Ze haalde liefst 74,6 procent van de stemmen.

Al op de dag van haar eedaflegging trok Taylor Greene de aandacht door een mondmasker te dragen met de boodschap 'Trump Won', een verwijzing naar de meermaals ontkrachte leugen dat Trump de presidentsverkiezingen van 2020 won. De bestorming van het Capitool op 6 januari 2021 minimaliseerde ze geregeld. De president bleef haar idool tijdens haar carrière in het Congres: ze omschreef zichzelf graag als "een trotse Amerikaan: anti-abortus, pro-wapens en pro-Trump".

Taylor Greene voerde een harde vorm van politiek. Op sociale media toonde ze zich voorstander van geweld tegen Democraten, ze twijfelde openlijk aan de verhalen over de aanslagen van 9/11 en ze verspreidde complottheorieën over de schietpartijen op scholen in Parkland en Sandy Hook. De mondmasker- en vaccinatieplicht tijdens de coronapandemie vergeleek ze met de Holocaust, terwijl ze medisch personeel beschreef als "medische bruinhemden" (als verwijzing naar de nazi's).

Dat ze de ongeschreven regels van de politiek in de VS niet volgde, was ook te zien in het Huis van Afgevaardigden. Toen Joe Biden in 2024 zijn 'State of the Union' gaf, onderbrak Taylor Greene hem door 'Say Her Name' te roepen. Daarmee wilde ze opkomen voor Laken Riley, een studente van 22 die in Georgia was vermoord door een Venezolaanse man zonder papieren die haar wilde verkrachten.

Taylor Greene was in korte tijd een belangrijke figuur geworden binnen de MAGA-beweging en had dan ook een goede band met Trump. Ze steunden elkaar openlijk en Taylor Greene werd in 2022 en 2024 met gemak herverkozen. 

Tot de tweede termijn van Trump begin dit jaar begon. Volgens Taylor Greene houdt de president er andere prioriteiten op na dan hij tijdens zijn verkiezingscampagne had beloofd. Hij houdt zich volgens haar te veel bezig met buitenlandse zaken, zoals de oorlog tussen Rusland en Oekraïne.

Tijdens de langste shutdown in de geschiedenis van de VS schaart Taylor Greene zich zelfs aan de kant van de Democraten en waarschuwt ze voor de stijgende kosten voor ziekteverzekeringen. Ze beschuldigt de president van 'America Last' in plaats van 'America First'.

Haar aanhoudende strijd om de 'Epstein Files' openbaar te maken - tegen de zin van de president in - doet de emmer overlopen. Trump vindt haar nu een 'verrader' en trekt zijn steun in. Het aantal doodsbedreigingen aan haar adres stijgt snel, wat haar mee doet besluiten om uit de politiek te stappen. Voorlopig toch.

"Wat haar plannen nu zijn, is niet duidelijk", legt VS-correspondent Thomas De Graeve uit. "Er werd al gefluisterd dat ze eventueel voor een Senaatszetel zou gaan, en nu wordt zelfs gefluisterd dat ze eventueel president wil worden in 2028 en dat dit de reden is waarom ze nu al met de president in de clinch gaat."

"Het kan zeker dat Greene breekt met de president om nu al haar eigen weg te gaan en haar campagne voor te bereiden voor eventueel een andere politieke carrière", besluit De Graeve.