Juf Tessa (35) over haar ontslag bij Basisschool Balder: "Spijt dat ik leerlingen niet meer heb kunnen zeggen dat ik hen zo graag had"

Tessa Boesmans uit Aalst is 3 schooljaren geleden als zij-instromer uit de jeugdzorg in het middelbaar onderwijs gestart als leerkracht in Brussel. De multiculturele stad trekt haar aan omdat ze daar ook actief was in de jeugdhulp en ze de uitdaging van een grootstad graag wil aangaan. 

Het middelbaar moet na 2 schooljaren plaatsmaken voor het lager onderwijs. "Die leeftijd ligt me meer en de lagere school biedt meer mogelijkheden: je mag alle vakken geven", vertelt ze over haar beslissing. Gedreven solliciteert ze voor een positie als leerkracht in het 6e leerjaar bij basisschool Balder. 

Nog voor het schooljaar 2024-2025 start, wordt Tessa als nieuwe juf met haar neus op de feiten gedrukt. Tijdens de eerste personeelsvergadering krijgt ze een duidelijke boodschap van de andere leerkrachten. "Je weet toch waar je aan begint? Niemand houdt het vol in die klas, het zijn verschrikkelijke leerlingen."

"De directeur en collega's gaven me op voorhand de waarschuwing dat het om een moeilijke klas ging die extra aandacht nodig zou hebben."

Als dat haar nog niet genoeg ontmoedigt, staat haar nog een praktische uitdaging te wachten: haar klaslokaal is de zolderkamer. Een plek zonder bureaus, stoelen of schoolbord. "De laatste dagen van de vakantie stond ik daar te zeulen met meubels en kasten. Ik ben echt gestart met niks", blikt ze terug. 

Toch doet ze haar best de eerste schooldag positief te starten, zo is te zien in de documentaire 'Basisschool Balder' op VRT CANVAS. "Door mijn achtergrond in de jeugdzorg heb ik tools die me leren alle vooroordelen en informatie los te koppelen. Toch was het een moeilijke start: de kinderen begonnen me onmiddellijk uit te dagen." 

Elke schooldag die daarop volgt, verloopt met vallen en opstaan. Zeker omdat de leerlingen 3 jaar leerachterstand hebben voor wiskunde en taal. "Die hebben we op 3 maanden voor bepaalde vakken wel kunnen wegwerken. Goed, maar dat zorgde wel voor tijdgebrek voor zaken die ook aandacht moesten krijgen." 

Wat Tessa ook mist, is een vorm van waardering. "Ik zag die leerlingen doodgraag, ik heb altijd mijn uiterste best willen doen voor hen. Toch was er veel teleurstelling bij mij. Ik gaf zo veel en kreeg zo weinig terug. Als leerkracht moet je niets terugkrijgen, maar toch. Waardering kreeg ik enkel van de directie en totaal niet van de leerlingen. Zij beseften dat niet." 

Het getrek en gesleur bezorgt Tessa veel stress. In december 2024 beslist ze daarom om haar ontslag in te dienen. In de documentaire waar Tessa gevolgd wordt, zegt ze nooit duidelijk waarom ze die beslissing genomen heeft.

"Ik dacht eigenlijk nooit aan stoppen. Toch zorgde de stress ervoor dat ik niet anders kon, aangezien die een trigger is voor mijn auto-immuunziekte. Daar kwam nog eens bij dat ik - na lang proberen - eindelijk voor een tweede keer zwanger werd."

"Toen daar complicaties opdoken door de stress, heb ik moeten beslissen om mijn gezondheid en mijn ongeboren kind op de eerste plaats te zetten", vertelt Tessa moedig. 

Het gevolg: Tessa neemt ontslag. Zo kan ze onbeperkt haar rust nemen én kan de school een nieuwe leerkracht zoeken. "Want de kinderen hebben helemaal niets te maken met mijn ontslag. Voor hen was ik met plezier doorgegaan." 

Het spijt haar dan ook dat ze dat nooit persoonlijk tegen de kinderen heeft kunnen zeggen. "Ik wil dat ze weten dat ik hen één voor één tof vond. Als geheel in de klas was dat soms heftig, maar ik zag die kinderen doodgraag. Ik ben nooit vertrokken door hen." 

Nu, een schooljaar later, heeft basisschool Balder een vaste leerkracht in het 6e leerjaar en heeft Tessa een nieuwe klas gevonden om les aan te geven in het 6e leerjaar van de hoofdstedelijke Basisschool Leidstar in Laken. 

In de eerste week van het schooljaar al, ziet ze nu nog duidelijker waarom het in basisschool Balder soms vierkant draaide. "In Laken zijn er voldoende hulpopvoeders. Ik heb nu een middagpauze. Ik krijg ondersteuning bij mijn werk. In mijn klaslokaal was alles praktisch in orde. Ik heb een zorgleerkracht die speciaal instaat voor het 5e en 6e leerjaar", somt ze op. 

Tessa wil wel benadrukken dat ze nog steeds gelooft in Balder. Het probleem ligt volgens haar bij GO! Scholengroep Brussel. Voor hun 42 kleuter- en lagere scholen samen hebben ze op dit moment een tekort van 54 voltijdse leerkrachten. 

"Dat tekort moeten ze aanpakken, desnoods met vrijwilligers. De leerkrachten hebben nood aan meer ondersteuning. Het kan niet dat er op de enorme hoop van taken van leerkrachten nóg meer taken komen als er opnieuw personeel uitvalt. Het is onvermijdelijk dat leerkrachten eronderdoor gaan." 

Vooral in Brussel moet de situatie volgens haar herbekeken worden. "Want ik raad elke leerkracht aan om in Brussel te werken. Kinderen in Brussel zijn even dankbaar als kinderen in Limburg of Oost-Vlaanderen. Ze moeten gewoon de kans en ruimte krijgen, én een leerkracht." 

Tessa hoopt dat 'Basisschool Balder' aan de regering toont dat Brussel extra aandacht nodig heeft. "In Vlaanderen heb je van de 17 kinderen in je klas misschien eentje met een problematiek. Kijk naar mijn 17 kinderen in Balder: alle 17 hebben ze te maken met armoede, drugs, vechtscheidingen of leerstoornissen." 

In haar school in Laken is er voldoende ondersteuning van CLB en externe leerondersteuning, ook niet altijd even evident. Maar het stopt niet bij enkel uitdagingen tijdens de les.

"Minister van Onderwijs Demir zou eens moeten zien waar wij onze prioriteiten soms moeten leggen. Wij kunnen niet altijd focussen op alles goed in smartschool zetten, wij moeten ook zorgen dat die kinderen met lege brooddozen eten krijgen en zich veilig voelen".

"Ik kan nog 100 andere dingen bedenken, maar het is vooral belangrijk dat elk kind recht heeft op goed onderwijs, mét een leerkracht. Kleur, afkomst, religie, woonplaats: het zou allemaal niet mogen uitmaken. Een kind is een kind", sluit Tessa af.