"Eerst dacht ik dat het niet erg zou zijn, tot duidelijk werd dat het om een onrustwekkende verdwijning ging." Dat zegt Petrouchka Vanmeerhaeghe, uitbater van vakantiedorp Marinapark in Westende waar An Marchal en Eefje Lambrecks 30 jaar geleden met hun theatergroep verbleven toen ze vermist geraakten. "Niemand had verwacht dat zoiets kon gebeuren."
"Eerst dacht ik dat het niet erg zou zijn": Petrouchka baat vakantiedorp in Westende uit waar An en Eefje verbleven toen ze verdwenen
Stefaan Struyve
Gepubliceerd:
"Ik hou sinds de ontvoering alle krantenartikels bij van An en Eefje, in een map", zegt Petrouchka Vanmeerhaeghe, uitbater van vakantiedorp Marinapark in Westende. "Ik heb de meisjes er nooit gezien. Het waren hun vrienden die de bungalow hadden geregeld."
Toen An en Eefje na een voorstelling in Blankenberge niet terugkwamen in Westende, spraken hun vrienden Petrouchka aan. "In het begin dacht ik dat het niet erg zou zijn. Het gebeurt nog wel eens dat jongeren na een nachtje stappen niet meteen terugkeren. Hoe meer tijd verstreek, hoe duidelijker het werd dat het een onrustwekkende verdwijning was."
De meisjes hadden de tram genomen en zouden die avond ook zo terugkeren. Maar na de voorstelling hadden ze in Oostende hun laatste aansluiting naar Westende gemist. Ze zijn uiteindelijk nooit op hun bestemming geraakt, want in Oostende zijn ze in een witte bestelwagen meegenomen door Marc Dutroux en zijn kompaan Michel Lelièvre.
Een van de eerste reportages over de verdwijning van An en Eefje
Op 23 augustus 1995 verdwenen An Marchal (17) en Eefje Lambrecks (19) na een hypnoseshow in het casino van Blankenberge. Pas in 1996 bleek dat ze waren ontvoerd door Marc Dutroux, die hen gevangen hield en later begroef in zijn tuin.
An en Eefje waren niet de enige slachtoffers van seriemoordenaar en kindermisbruiker Dutroux. Ook Julie en Mélissa (8) kwamen om. Sabine (12) en Laetitia (14) konden levend bevrijd worden uit het huis van Dutroux.
De zaak schokte België diep en leidde tot massale protesten tegen justitie en politie, met als hoogtepunt de Witte Mars.
Iedereen zocht mee
De ouders van de 2 meisjes kwamen vanuit Hasselt naar Westende en sloegen alarm. Hun ouders en omgeving waren meteen ongerust, omdat het niet in de aard van An en Eefje lag om zomaar weg te blijven na een avondje uit. Ook de politiediensten hadden intussen door dat het om een onrustwekkende verdwijning ging. Er werden toen zoekacties opgezet, onder meer rond het vakantiedorp in Westende.
"De politie had een oproep gedaan om te helpen zoeken", herinnert Petrouchka zich nog. "Veel mensen uit de streek kwamen als vrijwilliger deelnemen aan de zoekacties. Veel Westendenaren, maar ook mensen uit Nieuwpoort en de omgeving, dat viel wel op. Ze zochten in de duinen en in het terrein achter het Marinapark dat toen nog braak lag."
Ongeziene schokgolf
De zoekacties leverden niets op en het zou een jaar duren voordat An en Eefje dood werden teruggevonden. Dutroux had hen meegenomen naar een huis in Marcinelle bij Charleroi. Daar zaten ze opgesloten in een geheime kelder. De meisjes werden er misbruikt en daarna levend begraven.
"Dit is het ergste wat je kunt meemaken, ook voor die ouders is dat onmenselijk. Ik was in shock, maar met mij ook heel België. Niemand had verwacht dat zoiets kon gebeuren. De schrik zat er toen bij iedereen in. "
Een reportage over de zoektocht van vrijwilligers, kort na de verdwijning van An en Eefje
Regionaal nieuws uit Limburg
Gepubliceerd: