Hoe beleefde de regionale redactie in Limburg de verdwijning van An en Eefje 30 jaar geleden? "Een jaar van voortdurende ongerustheid"

Dirk Reynders startte in 1986 als journalist op de regionale redactie van Radio 2 in Limburg. Toen de Limburgse An en Eefje 30 jaar geleden verdwenen, op 23 augustus 1995, was hij er eindredacteur. Pas een jaar later werd duidelijk dat ze door seriemoordenaar Marc Dutroux ontvoerd en vermoord werden.

"In de loop van je carrière beleef je verschillende piekmomenten die je nadien niet meer vergeet en waar je nog regelmatig met gemengde gevoelens eens met collega's over praat", vertelt hij. "In Limburg had je op sociaal-economisch vlak de sluiting van de mijnen en van Ford Genk, maar natuurlijk ook de affaires rond Ronald Janssen en Marc Dutroux."

Dirk herinnert zich de verdwijning van de 2 tieners uit Hasselt nog goed. "We waren aan het werk op de redactie. Ik weet nog dat het een vrij drukke dag was, ook al was het zomer. Zo was er ook een treinongeval gebeurd."

"Toen kwam plots een bericht binnen over die onrustwekkende verdwijning via persagentschap Belga", vertelt hij. "In Hasselt werd daar meteen ongerust op gereageerd, zowel door familie en vrienden als door de politie en het stadsbestuur, herinner ik me."

"We hebben toen uiteraard meteen contact opgenomen met onze collega's in West-Vlaanderen om te horen hoe er aan de kust gereageerd werd." De meisjes waren daar namelijk op reis aan zee met een theatergroep op het moment van hun verdwijning.

"De journalisten in die provincie bevonden zich natuurlijk veel dichter bij de politie en het gerecht ter plaatse. Zij merkten dat de reactie daar toch anders was. Aan de kust gebeurt in de zomer natuurlijk van alles, van jongeren die ervandoor gaan tot meisjes die een vriendje vinden."

"De onderzoekers zijn dan toch het spoor van de meisjes beginnen te volgen. Die gingen op de avond van hun verdwijning naar een hypnoseshow van Rasti Rostelli in Blankenberge. Ze werden ook betrokken bij die show, dus er was een theorie over dat de meisjes daardoor enorm in de war geraakt waren", legt Dirk uit. "Maar aan een ontvoering durfde niemand op dat moment denken."

Pas in september 1996 werden de lichamen van An en Eefje teruggevonden in de Waalse gemeente Jumet. "Daar was een jaar van voortdurende ongerustheid aan voorafgegaan, waarin we steeds contact hebben gehouden met de ouders van An en Eefje." Zo vertelde journalist Gert Gommé al hoe hij toen iedere dag opnieuw postvatte aan het huis van de vader van An.

"We hadden natuurlijk respect voor hun privacy en rust, maar anderzijds vonden zij het ook goed dat de media-aandacht voor de zaak bleef hebben", zegt Dirk.

"De manier waarop destijds is gereageerd, kan je je op dit ogenblik niet meer voorstellen", vertelt Dirk nog. "Nu zou het meteen alle hens aan dek zijn en zou men acties opstarten. Destijds werd er enorm veel getreuzeld."

"In die periode van onzekerheid hebben de ouders zelf veel ondernomen, samen met vrijwilligers. Het ging dan bijvoorbeeld om zoekacties en het verspreiden van affiches."

"We zaten in het Dutrouxtijdperk, maar wisten het toen nog niet. Pas daarna heeft de hele affaire een grote maatschappelijke verandering teweeggebracht."