Dubbel zoveel aanhoudingen in zijn eerste jaar, maar hij wordt ook bedreigd op hoogste niveau: wie is de Brusselse procureur Julien Moinil?

Het was een kort persbericht op 8 januari van vorig jaar. "Op donderdag 9 januari 2025 om 11 uur zal de nieuwe procureur des Konings van Brussel, de heer Julien Moinil, de eed afleggen voor het hof van beroep van Brussel, in aanwezigheid van de minister van Justitie. Daarmee is zijn indiensttreding effectief."

Het belangrijkste en grootste parket van dit land zit dan al 4 jaar zonder volwaardig benoemde procureur des konings. Moinil heeft als procureur een persoonlijkheid én een visie, en beide laten zich voelen.

Julien Moinil studeerde rechten, eerst aan de universiteit van Namen (de kandidaturen, tegenwoordig de bachelors), later (de licenties, tegenwoordig de masters) aan de katholieke universiteit van Louvain (UCL). Hij studeerde telkens af met grote onderscheiding. 

Als advocaat-stagiair gaat hij in september 2008 in Brussel aan de slag bij het bekende internationale kantoor Stibbe. Hij houdt zich bezig met complexe dossiers van witteboordcriminaliteit, denk bv. aan fraude.

Hij combineert zijn job als advocaat met een academische functie. Moinil werkt als wetenschappelijk assistent aan de UCL waar hij zich toespitst op het strafrecht. Zijn belangstelling voor die materie blijkt ook uit het feit dat hij een jaar later lid wordt van de commissie van toezicht in de gevangenis van Sint-Gillis. 

Na 2 jaar in de advocatuur stapt hij al over naar het openbaar ministerie. Hij begint te werken als substituut op het parket van Brussel. Hij zal er zich bezighouden met jeugddossiers en zogenoemde ecofindossiers, dossiers van economische en financiële criminaliteit. Na 5 jaar verhuist hij naar het parket van Bergen, waar hij zich toelegt op de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit. 

In 2018 stapt hij over naar het federaal parket. Het was toenmalig federaal procureur Frédéric Van Leeuw die hem overhaalde die stap te zetten. Bij het federaal parket zal hij ruim 6 jaar werken op de sectie georganiseerde criminaliteit. Hij behandelt dossiers van wapenhandel, drugs, corruptie, fraude en witwassen. Onder meer het omvangrijke omkopingsdossier Qatargate wordt op het federaal parket door hem geleid, maar ook het dossier van de omstreden verkoop van Anderlecht aan zakenman Marc Coucke en het Encro dossier, een afsplitsing van het grote SKY-ECC-onderzoek.  

Deze ervaring levert hem een pak internationale contacten op maar helaas ook een pak vijanden. Moinil wordt vanuit criminele hoek geregeld ernstig bedreigd. Eerder verbleef hij noodgedwongen tijdelijk in een safehouse.   

Begin 2025 werd hij dan benoemd tot procureur van het parket in Brussel, de plek dus waar hij ook als magistraat startte. Het gaat om een mandaat van 5 jaar dat één keer verlengd kan worden.  

In de periode 2020-2024 zetelde Julien Moinil ook nog in de Hoge Raad voor Justitie. Daar is hij lid van de Franstalige benoemings- en aanwijzingscommissie. Het feit dat hij voor deze functie verkozen is door zijn collega’s, wijst ook op de steun die hij geniet in eigen kringen. 

Bij de eedaflegging sprak toenmalig minister van Justitie Paul Van Tigchelt (Anders) over Moinil als "iemand die zijn sporen verdiend heeft in de strijd tegen de georganiseerde criminaliteit. Een hardwerkende magistraat. Voluntaristisch. Ik denk dat hij de man is die het parket van Brussel nodig heeft."

De voorzitster van het Brussels hof van beroep, Laurence Massart, drukte zich bij de eedaflegging veel poëtischer uit over de nieuwe Brusselse procureur. Zij sprak verwijzend naar het lange wachten op deze benoeming (vrij vertaald) over "een vallende ster die we niet meer verwacht hadden". "Een haast verblindend wit licht in de donkerte van een verlaten parket."

Voormalig federaal procureur en huidig procureur-generaal van Brussel, Frédéric Van Leeuw, zocht zijn inspiratie in de autosport. Hij omschreef Moinil als "de Max Verstappen van de rechterlijke macht". "Toen je aankwam, heb ik je de bijnaam 'Flash McQueen' gegeven, de man die arrogant kan overkomen omdat hij het altijd beter wil doen, die soms flirt met de grenzen van het racecircuit zonder ooit uit de bocht te gaan." 

Anderen voegen er nog aan toe dat Moinil "van aanpakken weet", soms op het impulsieve af. Zelf spreekt hij over zijn "onrustige aard". Nagenoeg iedereen is het erover eens dat Moinil de juiste man op de juiste plaats is.

In een interview met de kranten van Mediahuis zegt hij: "Ik ben niet links, niet rechts, ik ben logisch. En ik probeer aan te kaarten wat er moet gebeuren om Brussel echt magnifiek te maken. Laat mij werken en alles komt goed. Al is dat tegen 16 euro per uur."

Het blijft in die zin opmerkelijk dat Moinil het federaal parket, waar men over meer middelen beschikt, verlaat voor het Brussels parket. Financieel gaat hij er zelfs op achteruit en bovendien komt hij op een stoel te zitten die, we schreven het al, 4 jaar lang niet volwaardig bezet werd. Moinil omschreef de situatie op het terrein als "rampzalig". 

In hetzelfde interview zegt hij: "Het is mijn strijd, mijn roeping, ja. Ik ben een optimist en een idealist. Weliswaar een teleurgestelde. Geef me de nodige middelen en ik kan de grote criminele fenomenen aanpakken. De gewapende overvallen, de schietpartijen met doden: dat is niet te tolereren."

Aan werk is er geen gebrek voor de nieuwe procureur in Brussel. Op het moment van zijn benoeming, begin januari 2025, likt de hoofdstad nog haar wonden van de her en der flink uit de hand gelopen oudejaarsavond. En er volgt al meteen kritiek op het beperkte aantal arrestaties. Twee weken later wordt een 14-jarige extreemrechtse jongere opgepakt voor het beramen van een aanslag op een moskee. 

Erg mediatiek is dan weer, eind januari, de arrestatie van voetballer Radja Nainggolan. Hij wordt verdacht van betrokkenheid bij internationale drugshandel. Door de advocaten van deze verdachte wordt gesuggereerd dat de arrestatie van hun cliënt door het Brusselse parket wordt gebruikt om zich te profileren. 

Of dat laatste klopt, is nog maar de vraag, maar duidelijk is wel dat de Brusselse procureur het belang van communicatie erkent. Hij houdt scherp toezicht op wat er aan de pers officieel wordt meegedeeld en bewaakt zo niet alleen de nieuwsflow, maar ook het imago.  

In de eerste maand na zijn benoeming spreekt de Brusselse procureur zich ook uit tegen een fusie van de politiezones in Brussel. "Het is nu het moment niet", zo zegt hij, "om zich met zo’n complexe hervorming bezig te houden. Er zijn andere prioriteiten."

Nauwelijks een half jaar later zal de federale regering beslissen om de 6 politiezones in de hoofdstad te fuseren. Het zal inderdaad een complexe hervorming worden, daarover is iedereen het eens, maar nu er eindelijk een Brusselse regering is, zal Moinil zich er wel mee gaan moeten bezighouden. 

Wat Moinil bedoelde met die andere prioriteiten, zei hij niet luidop. Maar iedereen weet dat de hoofdstad kampt met tal van problemen. Wanneer er begin februari een schietpartij is aan het metrostation Clemenceau, wordt dat nog eens pijnlijk duidelijk. Veiligheidscamera’s registreren hoe 2 jongeren met automatische wapens schieten op rivalen. Het zijn hallucinante beelden die niet bepaald positief bijdragen aan de reputatie van Brussel als Europese hoofdstad.  

Een dag later is er opnieuw een schietpartij. Moinil reageert op de RTBF. "Op amper 2 dagen tijd hebben we 3 afrekeningen gehad: 2 in Anderlecht, 1 in Sint-Joost. Het is totaal onaanvaardbaar."  Moinil kadert de schietincidenten in een territoriumstrijd tussen drugsbendes. Hij maakt meteen ook ondubbelzinnig duidelijk hoe hij hierop wil reageren: met zerotolerantie. "Ik wil een einde maken aan de straffeloosheid, de grootste vijand van een rechtsstaat, en pleit voor meer repressie."

Moinil viseert daarbij ook de gebruikers van drugs die hij vooral wil beboeten. "Verslaafden verdienen hulp, maar wie met zijn chique auto in een woonwijk met scholen, crèches en horeca drugs komt kopen voor recreatief gebruik, mag een boete verwachten", zo zegt hij. 

Door de uitbarsting van het vuurwapengeweld in de hoofdstad - haast elke dag is er in die periode een nieuw schietincident - treedt Moinil meteen na zijn aanstelling op de voorgrond. Hij wordt zo snel hét gezicht van de strijd tegen wat het 'narcoterrorisme' genoemd wordt.

De ambitie van Moinil is niet gering. Dat bleek al uit zijn plan van aanpak dat hij bij zijn sollicitatie voorlegde aan de Hoge Raad voor de Justitie. Amper een maand in dienst brengt hij het in de praktijk. Hij wil op elk crimineel feit een reactie. "Belgen betalen genoeg belastingen, misschien zelfs wel te veel, om een behoorlijk werkende justitie te mogen verwachten." 

In hetzelfde interview hekelt hij ook nog "de hypocrisie" bij de strafuitvoering. "Als een rechter op een gemotiveerde wijze iemand veroordeelt tot een straf van 10 jaar, waarom kan die veroordeelde dan al uit de gevangenis vertrekken met een elektronische enkelband na 3 jaar?"  

Moinil is zich natuurlijk wel bewust van het probleem van de overbevolking in onze gevangenissen. Het is ook een probleem dat er al was voor zijn komst. Maar de cijfers van Haren spreken toch wel boekdelen: medio februari lagen daar 104 mensen op de grond, in absolute getallen telt Haren daarmee de meeste grondslapers van alle Belgische gevangenissen. Als de gevangenis een afspiegeling is van de maatschappij, dan zie je die stelling bevestigd in Haren. 

Maar dat belet Moinil niet te doen wat hij denkt te moeten doen. In de eerste maand alleen al worden er in zijn arrondissement liefst 820 mensen gearresteerd. "Ik wil niet horen dat justitie zijn werk niet doet", zei Moinil in augustus op een persconferentie. "Sinds januari zijn er 6.211 meerderjarigen voorgeleid bij het parket, en zijn er 874 minderjarigen ter beschikking gesteld."

Procureur Moinil voert de druk op, zo veel is duidelijk, en dat doet hij ook via sterke uitspraken. "De totale ontmanteling van drugsbendes, dat is het doel", zo laat hij optekenen. Het is geen geringe ambitie. 

Begin dit jaar werden de jaarcijfers bekendgemaakt. Daaruit blijkt dat in 2025, het eerste Moiniljaar dus, er 2.222 mensen een aanhoudingsbevel kregen. In 2024 waren dat er 1.092, de helft dus. In 2025 werden 10.569 meerderjarigen ter beschikking gesteld van het parket, bijna 3 keer zoveel als in 2024.

Moinil pleit ook openlijk voor een apart gevangenisregime voor kopstukken van criminele organisaties. Daarmee beoogt hij niet alleen een sterkere repressie, zo wil hij ook de wet op de voorwaardelijke vrijlating aangepast zien. Maar hij wil vooral ook komaf trachten te maken met het gegeven dat criminelen hun business verderzetten vanachter de tralies.  

Hij wil verder kijken dan de straten van Brussel. Hij heeft ook de ambitie de geldstromen achter de drugshandel bloot te leggen. Als specialist in de georganiseerde criminaliteit weet hij als geen ander dat dat de plek is waar narcotrafikanten het gevoeligst zijn.

Moinil stelt 5 magistraten aan die zich voltijds bezighouden met het in beslag nemen van alle goederen (denk aan auto’s of horloges, maar ook cash geld of vastgoed) die illegaal verkregen zijn met de opbrengst van drugshandel. 

Hij liet verstaan dat het zijn doelstelling is in zijn eerste ambtstermijn, in 5 jaar dus tijd, 1 miljard euro aan inbeslagnames te doen. De teller stond begin 2026 op 125 miljoen euro. En in zijn visie moet dat in beslag genomen geld ook terugvloeien naar justitie. Met dat standpunt schaart hij zich achter nationaal drugscommissaris Ine Van Wymersch, overigens een ex-collega van bij het Brusselse jeugdparket. 

"Zijn soms onstuimige alles-of-nietsaanpak deed het systeem weleens op zijn grondvesten daveren", zei Van Wymersch in Bruzz over Moinil. "Hij heeft het zichzelf niet altijd gemakkelijk gemaakt. Maar precies die energie en dat charisma geven de handhavingszijde van de aanpak van de georganiseerde criminaliteit nu de boost die nodig is." 

De Brusselse procureur zei vorige maand bij RTBF dat hij zeer goed weet dat zijn strijd een werk van lange adem is, een kwestie van jaren.

Die strijd wordt overigens ook minder zichtbaar gevoerd. Sinds zijn aantreden is het aantal 'speciale dossiers', dat zijn anticorruptiedossiers, gestegen met 14 procent. Moinil weet waarover hij praat. In 2017, toen hij nog op het parket in Bergen werkte, werd hij zelf benaderd door het criminele milieu met een poging hem te corrumperen, zo zei hij in datzelfde interview. Hij roept op tot waakzaamheid. 

Moinil wil vermijden dat Brussel een mini-Marseille wordt, "ook al zijn we daar niet zo ver van af", zo zegt hij.  Hij start met zijn collega’s uit de Franse havenstad een samenwerking op, net zoals met het Albanese anti-maffiaparket.   

Moinil is zich goed bewust dat hij zich met deze aanpak in criminele middens niet bepaald sympathiek maakt. Eerder had hij al te maken met bedreigingen en bij zijn aantreden als procureur zegt hij: "Men schiet op de politie. Waarom zouden ze ook geen magistraten als doelwit nemen? We moeten dus waakzaam blijven, maar het mag ons niet verhinderen ons werk te doen en de burger te dienen." 

Amper een half jaar later dreigen zijn woorden waarheid te worden. In juli 2025 raakte bekend dat Moinil bedreigd wordt. Dat is al de derde keer in zijn al bij al nog korte carrière als magistraat. De bedreiging wordt deze keer ingeschat op niveau 4, het hoogste niveau.

Moinil is niet de enige in ons land die door criminelen geviseerd wordt. Op dit moment krijgen 174 mensen een of andere vorm van bescherming  (cijfers van februari 2026 red.). Velen blijven daar erg discreet over. Moinil niet. Op sociale media leverde het hem onderstaande steunbetuiging op.

In Brussel leeft het idee dat men eindelijk een procureur heeft die daadkracht toont. In kringen van zowel staande als zetelende magistratuur worden weleens wenkbrauwen gefronst bij de wijze waarop Moinil zich profileert, maar er lijkt wel een consensus te zijn dat de man niet bepaald met zijn duimen zit te draaien en onmiskenbaar ook resultaten boekt.

Een formele bevestiging daarvan kwam er in december vorig jaar. Toen kreeg Moinil de juryprijs van de Belgische afdeling van Transparency International voor "zijn opmerkelijke inspanningen bij de handhaving van de anticorruptiewetgeving en zijn niet-aflatende inzet voor het algemene belang".