"Je wordt uitgebuit als een product": ex-Miss België Cilou Annys herkent zich in getuigenis over wantoestanden bij schoonheidswedstrijd 

Er komt kritiek op de organisatie van de schoonheidswedstrijd Miss België. Kenza Ameloot, die de wedstrijd in 2024 won, kaartte gisteren aan dat kandidaten aangespoord worden om stemmen te kopen. Ze wil kandidaten waarschuwen voor die gang van zaken, en voor het leven als Miss België, dat ze zelf als “een nachtmerrie” ervaarde. 

2 winnaressen bevestigen vandaag haar verhaal. “Je ziet alles terugkomen”, zegt een winnares anoniem, “alleen wordt het elk jaar erger.” “Er is een enorme schaduwzijde aan het verhaal, en daar wil ik jonge vrouwen voor waarschuwen”, zegt ook Cilou Annys, die de wedstrijd won in 2010. Ze zag toen al hoe de wedstrijd “om geld draaide”.

Als voorbeeld geeft Annys het systeem dat sponsors, zoals kleding- of juwelenbedrijven, in de jury van de wedstrijd zitten. “Zij bepalen dus mee wie uiteindelijk wint. Kandidaten worden zo aangezet om allerlei zaken aan te kopen. Eigenlijk is dat omkoperij”, zegt de winnares. 

“Ze proberen zo veel mogelijk geld uit je te halen”, zegt de andere winnares. “Dan ging de organisatie tijdens het eten rond bij verschillende kandidaten, met de boodschap: met het aantal stemmen dat je nu hebt, ga je er niet geraken.” 

Stemmen voor de wedstrijd, bijvoorbeeld via sms, zijn betalend. “Stemmen betekent dus geld voor de organisatie. En als je een bepaald aantal stemmen had verzameld, kreeg je een product van een sponsor. Dan kenden de sponsors je beter. Zo hangt alles aan elkaar.”

“De titel zelf is niet te koop”, gelooft de winnares. “Maar kandidaten met geld worden wel langer in de wedstrijd gehouden. Als ze niet worden gekozen door de jury bij de provinciale voorrondes, krijgen ze wel een ‘crown card’ (een rechtstreekse plaatsing, red.) om hen er toch in te houden. Zo kunnen ze alles uit die kandidaten halen. Ze weten perfect wie de rijke meisjes zijn.” 

De organisatie van Miss België werkt bovendien samen met een aantal goede doelen. "Aan mij werd gezegd dat het geld dat ik ingezameld had voor goede doelen, moest uitgeven aan stemmen. Aan het geld voor goede doelen verdient de organisatie natuurlijk niets. Uit stemmen wel", vertelt de winnares anoniem. Ook een finaliste uit 2024 vertelde dat ze dezelfde ervaring had.  

De organisatie zegt dat ze enkel advies geven aan kandidaten, die nooit verplicht zouden zijn om aankopen te doen of stemmen te kopen.

Als winnares werk je een jaar lang voor de organisatie van de schoonheidswedstrijd. In 2024 verdiende Kenza Ameloot daarmee netto 1.200 euro per maand en een onkostenvergoeding van 100 euro. Ze tekende een deeltijds contract, maar werkte naar eigen zeggen meer dan voltijds. 

“Ik had welgeteld 2 dagen per maand rust”, zegt Annys. Ook zij tekende een deeltijds contract, met een lager loon dan Ameloot. “Samen met een kleine commissie voor bijvoorbeeld fotoshoots, hield ik ongeveer 1.200 euro over. Daarvoor moet je hele dag met een grote glimlach rondlopen, het hele land rondrijden en in je eigen onderhoud voorzien.”

Ook delen van haar privéleven werden gecontroleerd door de organisatie, zegt ze. “Zo moest ik mijn sociale media voor 2010 verwijderen, zodat de pers daar niets op zou kunnen terugvinden.”

Annys was 18 jaar toen ze de wedstrijd won. “Pas achteraf besef je hoe absurd dat is”, zegt ze. “Soms begon ik om 5 uur ‘s ochtends te werken en kwam ik om 2 uur ‘s nachts thuis. Die uren waren extreem. Je bent dankbaar dat je Miss België mag zijn, dus blijf je gaan op adrenaline”, zegt ze. 

“Je ziet alleen de positieve kant. Maar het profitariaat en de uitbuiting worden nooit benoemd, uiteraard niet. Dat ene jaar ben je letterlijk een product dat na een jaar opzij gezet wordt. Eigenlijk wordt een stukje van je identiteit afgenomen.”

De organisatie zegt dat winnaressen het contract op voorhand kunnen doornemen en dus weten waar ze aan beginnen. Volgens het contract moeten winnaressen het wachtwoord van hun Instagramaccount afstaan, maar dat zou in de praktijk niet worden gevraagd, zegt organisatrice Darline Devos. 

De organisatie zegt nog dat de planning wordt opgesteld in onderling overleg. “Ieder Miss is in kennis van de draagwijdte van het contract en het Miss-zijn. De Miss mag deze titel dragen voor de rest van haar leven en krijgt een jaar lang kansen.” De organisatie zal het contract nu laten bekijken door een advocaat. 

Beide winnaressen vertellen dat ze inderdaad heel wat levenservaringen opdeden door de wedstrijd. “Voor mij waren dat de internationale reizen, zoals naar Miss Universe in Los Angeles”, zegt Annys. “Miss België word je maar 1 keer. Dus je krijgt te horen dat je dankbaar moet zijn voor de kansen die je krijgt”, zegt ook de andere winnares. 

Maar beide winnaressen vertellen ook welke fysieke en mentale tol dat van hen eiste. “Ik ben op een bepaald moment in slaap gevallen achter het stuur en ingereden op een Mini Cooper die geparkeerd stond. Een black-out, uit pure vermoeidheid. Gelukkig had ik enkel schrammen en was er blikschade”, zegt Annys. “Maar nadat mijn wagen getakeld was, moest ik wel doorrijden naar de volgende opdracht.”

“Moe zijn is geen optie. Ik viel bijna in slaap tijdens shoots", zegt ook de andere winnares. "Dan kreeg ik te horen dat ik wat moest rondspringen, omdat ik er moe uitzag. Maar mettertijd ben je gewoon op.” Ze vertelt dat ze na de wedstrijd een psycholoog moest raadplegen. “Tegen mijn 18-jarige zelf zou ik dan ook zeggen: ga maar iets anders doen. Ik zou nooit meer meedoen aan Miss België.” 

“Ik ben die wedstrijd gestart als een kind en geëindigd als een vrouw. De titel geeft je een opstapje, je wordt snel matuur”, zegt Annys. “Maar dat wil niet zeggen dat je een product mag worden. Vrouwen van die jonge leeftijd moeten vooral begeleid worden.”