Miss België Kenza Ameloot waarschuwt deelnemers voor schoonheidswedstrijd: "Droomjob werd nachtmerrie"

Ruim een jaar geleden, eind februari 2024, vloeien er tranen van geluk op het podium in Plopsaland De Panne. Kenza Ameloot (21) uit Sint-Amandsberg bij Gent wordt verkozen tot winnares van Miss België, nog steeds de meest bekende schoonheidswedstrijd van het land. 

Een jaar later is die ervaring bij Ameloot helemaal veranderd. “Je wint iets waar je een jaar lang voor hebt gewerkt”, zegt ze nu. “Het is wel uitgedraaid op iets dat meer lijkt op een soort van nachtmerrie.” 

“Je hebt hoge verwachtingen over de dingen die je zal mogen doen. Uiteindelijk gaat het toch meer om geld”, zag ze achter de schermen. “Het was een werkplaats die voor mij eigenlijk onmenselijk was.” 

Als winnares werkte Ameloot het afgelopen jaar voor de organisatie van Miss België, zoals elke winnares dat doet. Ze tekent daarvoor een deeltijds arbeidscontract. “In de praktijk werk je meer dan voltijds, zeker de eerste maanden”, zegt de winnares. 

Nog voor de finale tekenen alle finalisten een arbeidscontract dat pas van kracht wordt als ze effectief de wedstrijd winnen. "We kregen een paar minuten om dat te bekijken, terwijl de organisatie bovendien voor je neus staat", zegt Ameloot. Ze tekent het contract dan ook zonder het goed door te lezen. “Dom en mijn eigen dikke schuld”, zegt ze daar nu zelf over. 

Als vergoeding krijgt Miss België een loon van 1.200 euro netto per maand, en een onkostenvergoeding van 100 euro. “Daarnaast kreeg je 10 procent van de opbrengst voor deelname aan fotoshoots en evenementen”, zegt de winnares.

“De verloning was voor mij nog niet het belangrijkste”, zegt Ameloot. Hoe wordt ingegrepen op haar privacy wél. “Waarom moet ik mijn wachtwoorden van mijn persoonlijke sociale media bijvoorbeeld afgeven? Is dat allemaal wel legaal?” 

Volgens advocate arbeidsrecht Yousra Belakhdar zijn verschillende onderdelen van het contract van de winnares van Miss België in strijd met de wetgeving rond arbeid en privacy. 

“Er staan clausules in die het volledige privéleven van Miss België overnemen”, ziet de advocate. “Zo wordt bepaald welke kledij en make-up ze mag dragen, niet enkel on the job, maar ook wanneer ze naar de supermarkt of naar de bakker gaat. Dat is uiteraard buiten proportie en in strijd met de wetgeving.” 

“Er wordt van Miss België ook verwacht dat zij 7 op 7 beschikbaar zou zijn. Tegelijk heeft zij een deeltijdse arbeidsovereenkomst, wat volledig in strijd is met de arbeidsduurwetgeving”, zegt Belakhdar nog.  

In het contract staat dat de winnares "geen negatieve zaken mag vertellen over het comité (de organisatie van de wedstrijd, red.), ook niet na haar jaar als Miss". Schending van dat contract kan leiden tot een schadevergoeding van 12.500 euro. 

Toch wil Ameloot haar verhaal doen, zodat jonge meisjes weten waaraan ze beginnen als ze aan de wedstrijd deelnemen, zegt ze. Ook dit jaar zijn zo'n 150 tot 200 jonge vrouwen kandidaat voor de kroon van Miss België. 

“Zij contacteren mij uiteraard met vragen, over hoe ze beter kunnen scoren in de wedstrijd”, zegt ze. “Dan voel ik me mee verantwoordelijk, want mijn gezicht staat op die posters. Ik geef hen zo een beeld waardoor zij hetzelfde willen doen. Dan is het ook aan mij om me duidelijk uit te spreken”, vindt Ameloot. 

Zo ziet de winnares hoe kandidaten tijdens de wedstrijd aangespoord worden om extra geld te investeren.  “Dan zegt de organisatie: je staat nu op de 13e plaats in de tussentijdse rangschikking, zo ga je er niet geraken. Investeer nog 1.000 euro meer en dan sta je op de 11e plaats.” 

De organisatie van de wedstrijd heeft sponsors, zoals merken van kledij en juwelen. Die bedrijven zitten ook in de jury die bepaalt wie uiteindelijk wint. "Dat heeft het effect dat kandidaten denken dat ze veel geld moeten uitgeven in die winkels, om te bewijzen dat ze graag Miss België willen worden." 

Daarnaast moeten de kandidaten voortdurend op zoek naar financiering. Want wie wil stemmen op een kandidaat, betaalt ook geld, bijvoorbeeld via stemmen per sms. Kandidates kloppen dan ook aan bij bedrijven, eigen sponsors, hun ouders of betalen met hun spaargeld.

“Dat zijn soms meisjes van 17 jaar die heel hun spaarpotje gebruiken, soms ook uit niet zo’n goede thuissituatie”, weet Ameloot. “Als je die mensen dan viseert om nog meer centjes uit te halen, dan vind ik dat afschuwelijk en dan voel ik mij medeplichtig als ik mijn mond houd.”

Verschillende deelnemers van de wedstrijd bevestigen dat ze druk ervaarden om geld te investeren. “Iemand van de organisatie nam me meermaals apart om duidelijk te maken dat ik wat extra geld moest investeren in stemmen op mijn naam", zegt een finaliste die in 2024 deelnam. “We zijn natuurlijk allemaal meisjes met een droom, en ze doen je geloven dat je écht kan winnen."

"Je moet constant sponsors zoeken: voor je flyers, voor affiches, voor een magazine. Het is ook telkens iets nieuws. In de aanloop naar de finale beginnen ze je persoonlijk te bellen, om meer te investeren en zo hoger in de ranking te eindigen", zegt een finaliste die in 2022 deelnam aan de wedstrijd. 

“Je bent er constant mee bezig: kleren kopen, sponsors verzamelen, geld investeren voor je stemmen. Alles bij elkaar, met het geld van mijn sponsors erbij, heb ik afgerond 10.000 euro in mijn deelname gestoken", zegt een andere finaliste die deelnam in 2024. "Ik werd zelfs aangemoedigd om geld dat ik had ingezameld voor goede doelen, te doneren aan de organisatie via die stemmen”, zegt iemand anders.

Die financiële druk stopt bovendien niet altijd na de wedstrijd. "Ook als je als 2e eindigt, moet je het jaar na de wedstrijd nog een deel afstaan van de inkomsten uit modeshows en andere opdrachten", zegt een eerste eredame, die in de finale dus met de 2e plaats ging lopen.

“Terwijl je in dat avontuur zit, besef je niet hoe gebrainwasht je bent door die organisatie”, zegt een kandidate. "Pas achteraf heb je door hoezeer je je laat rollen door dat bedrijf.” 

Dan is er nog een incident waardoor het tot een totale breuk komt tussen Ameloot en de organisatie van de schoonheidswedstrijd. “Ik vind het niet gemakkelijk om daarover te praten, maar het is wel een groot deel van het verhaal”, zegt ze geëmotioneerd. 

“Voor een modeshow in opdracht van Miss België moest ik me omkleden in de backstage. Daar werden foto’s gemaakt voor sociale media, zodat volgers een beeld achter de schermen konden krijgen, een ‘behind the scenes’.” 

Op dat moment vraagt Ameloot nog aan de fotografen om de backstage te verlaten, “om accidenten te vermijden”. “De volgende dag ontplofte mijn gsm: ik kreeg allerhande berichten over een foto die op sociale media was verschenen.” 

Ameloot ziet dat er een foto is verschenen waarop ze te zien is zonder bovenstuk. “Ik stond naakt op sociale media. De wereld zakte weg onder mijn voeten. Ik had een paniekaanval en begon te huilen”, vertelt ze. 

“Op dat moment rekende ik op de organisatie om dat op te lossen”, zegt de winnares. “Hun reactie was toen: slechte publiciteit is ook publiciteit. Ze zouden een advocaat vragen om een boete te eisen. Dat was totaal niet wat ik wilde: het gaat niet om geld, maar om mijn lichaam.” 

"Ik wilde naar huis, maar het comité maakte duidelijk dat dat niet ging. Ik moest die avond nog een prijsoverhandiging doen, ergens in Limburg", herinnert Ameloot zich. "Ik was niet in een mentale toestand om te rijden, maar het contract zegt ook dat, als ik een opdracht weiger, daar een boete tegenover staat."

"Dus ik ben naar daar gereden. Achteraf herinner ik mij die rit niet meer. Ik herinner mij die overhandiging niet. Ik herinner me niet hoe ik ben thuisgeraakt", zegt ze. 

Nadien krijgt Ameloot naar eigen zeggen van de organisatie te horen dat ze moet leren om een 'masker' op te zetten. Pas dagen later wordt duidelijk dat de foto niet verder is verspreid op sociale media. "Intussen kwam van de organisatie allesbehalve een sorry. Toen was het voor mij genoeg geweest." 

Na het incident met de foto besluit Ameloot dat ze wil stoppen als Miss België. “Ik heb toen zelf een advocaat onder de arm genomen om mijn opties te bekijken, omdat ik diep ongelukkig was als Miss België”, vertelt ze. “Die advocaat zei ook dat het contract niet zou standhouden en dat ik dat kon.” 

Ze probeert het idee ook te bespreken met de organisatie van de wedstrijd. “Dat was in Egypte, op de jaarlijkse reis die we maken met kandidaten”, herinnert ze zich. “Iemand van de organisatie ging toen in de deuropening staan en ik kreeg te horen dat ik dat niet kon maken.” 

“Stoppen was een ‘no go’. Ik zou ondankbaar zijn. Ik zou het verpesten voor andere kandidaten. Iemand anders had maar Miss België moeten worden. Zo werd op mijn gevoelens ingespeeld. Uiteindelijk gebeurt het dan niet”, zegt de winnares. 

Of de wedstrijd dan niets positiefs heeft teweeggebracht, geen deuren heeft geopend? “Zeker wel. Door de wedstrijd te winnen, heb ik nu contacten bij goede doelen die ik wil ondersteunen. Dat heb ik aan hen te danken, en daar ben ik ook dankbaar voor”, zegt Ameloot. 

“Dat is maar een deeltje van dat jaar. Het hele jaar heb ik me daar aan proberen vastklampen, maar uiteindelijk ga je er toch aan onderdoor”, zegt de winnares. “Ik zou het dan ook nooit opnieuw doen. Dat zou ik mezelf niet aandoen.”