"Patat, ineens zegt onze hoofdact af": Rock Werchter-baas Schueremans blikt met ons terug op 50e verjaardag van 'zijn' festival

"De klimaatverandering hebben we zeker meegemaakt afgelopen weekend", begint Schueremans. "Woensdag was het nog bloedheet, met zelfs een code oranje voor hitte. En zondag was weer een regendag. Daartussen hadden we 3 'bierdagen', zoals we dat zelf noemen. Dat zijn dagen met ideaal festivalweer, waarop veel bier geconsumeerd wordt." 

Uiteraard houdt de organisatie het weer in de gaten. Op de voorspelde regen was vlot geanticipeerd: "Er passeren 88.000 festivalgangers op ons terrein. Dus we hebben weer gaten geboord in de grond. Als het dan regent, kan het water meteen weg. Ook het zand lag al klaar. Dat hebben we vannacht uitgestrooid op plekken waar het altijd meteen natter wordt en waar water blijft staan." 

Al merkt hij op dat festivalgangers vaak niet zo inzitten met het weer: "Wij organiseren ons festival als bezorgde ouders, maar de jeugd gaat er toch altijd vol voor. Degenen die enkel op zondag langskwamen, waren goed voorzien met regenkledij en poncho's." 

Dankzij de line-up zijn dit jaar heel wat jongeren samen met hun ouders aanwezig op het festival. De een komt voor Olivia Rodrigo, de ander voor Pommelien Thijs. En de ouders, die kennen de muziek vaak enkel door hun kinderen. 

Schueremans is blij om te zien dat een nieuwe generatie hun weg vindt naar de festivalweide: "We organiseren dit festival niet voor onszelf, we willen brengen wat er leeft bij jonge mensen. Dat is onze ambitie ook, want het gaat niet meer over wat wij goed vinden, wel wat de volgende generaties goed vinden." 

En daarmee hoopt hij zaadjes te hebben geplant, zodat het voortbestaan van 'zijn' festival ook de komende 50 jaar verzekerd is. "Het is moeilijk om aan de top te geraken, nog moeilijker om er te blijven. Rock Werchter is intussen meer dan een merk, het is cultureel erfgoed van de Lage Landen. We zullen de komende 50 jaar hard blijven gaan. Dat kan, mag en zal niet mislopen." 

Hoewel donderdag meestal de meest stresserende dag is, probeert Schueremans dan toch wat concerten mee te pikken. Tegen vrijdag gaat de stress wat liggen, vertelt hij, maar hij kan ook minder genieten van de artiesten. "Verschillende mensen en andere festivals komen dan langs, ik geef hen dan rondleidingen." 

De vrijdag van deze editie liep net wat anders, want headliner Sam Fender annuleerde zijn concert door gezondheidsproblemen. "Patat, ineens zegt onze hoofdact af", legt Schueremans uit. "Dat is heel stresserend." 

"Je kijkt eerst naar welke groepen waar spelen dit weekend, want die vallen al af. Dan bel je naar een stuk of 8 agents of artiesten om te zien wat er mogelijk is. We hebben ook overlegd met andere festivals die Sam als hoofdact hadden, maar bij ons was het allemaal iets dringender: Sam zou de volgende dag al optreden."

Exit Sam Fender, enter Nothing but Thieves en Yungblud. Die eerste stonden eigenlijk al op de planning voor volgend jaar: "Nood breekt wet. Het is ook zo fijn dat je hen niet meer hoeft te overtuigen dat het hier goed is, want ze weten dat al. Beide groepen hadden hier al verschillende keren op het podium gestaan." 

Als de nieuwe puzzel dan even perfect in elkaar valt, wordt het een verhaal van kippenvel. "Je ziet die acts er dan vol voor gaan. Zowel Nothing but Thieves als Yungblud hebben alles gegeven, de weide vol energie gepompt. Op dat moment voel ik mij ook maar 18 jaar. Die kracht die achter de artiesten zit, en de interactie met het publiek, dat is magisch." 

Of Sam Fender volgend jaar alsnog zijn opwachting maakt op de weide, daar denkt Schueremans nog even over na. "We waren ontgoocheld. Ik denk dat de man zich wat beter moet organiseren, maar het blijft een fantastische artiest. We zien wel." 

Of Rock Werchter volgend jaar nog in Werchter doorgaat? "Absoluut", stelt Schueremans gerust. "'That little place in Belgium' dat op de bandmerchandise tussen wereldsteden als Parijs, New York en Londen staat, we kunnen dat niet veranderen."

Toch zijn er wat problemen met de locatie. "We beginnen in mei met de opbouw, en eind juli zijn we weer weg. In die periode hebben we een vergunning voor slechts 7 evenementdagen. We zouden meer kunnen en willen doen, maar dat mag niet." 

In die periode gaan wel Werchter Classic, Rock Werchter en Werchter Boutique door, maar die evenementen smaken naar meer. Een stadion vormt dan een alternatief: "We hebben het Koning Boudewijnstadion, maar dat is niet meer geschikt voor grote concerten. Bovendien spelen de Rode Duivels er tot begin juli. Het zou fijn zijn mocht er elders een nieuw stadion gebouwd worden, waar ook wij andere evenementen kunnen organiseren."

"Maar laat het duidelijk zijn: Rock Werchter blijft plaatsvinden in Werchter, het kleine dorpje in Vlaams-Brabant waar de Demer en de Dijle samenkomen", benadrukt hij. 

"Dit is mijn levenswerk, en daar ben ik heel erg blij mee. Zijn er mooiere dingen in het leven dan mensen verenigen met muziek?"

Morgen en overmorgen heeft Schueremans naar eigen zeggen last van zijn postnatale depressie. "De festivalbaby is dan geboren. Dan volgen 2 dagen rust en beginnen we weer te denken aan de volgende editie." 

Zelf wil hij nog zo'n 2 tot 5 jaar doorgaan. "Zolang ik er zin in heb, zolang ik iets van het team kan leren en zij iets van mij, dan blijf ik gaan. Het is een verhaal van samen sterk, maar de dag dat ik stop staat er een team klaar. En dat gaat even goed zijn. Misschien zelfs nog veel beter, want we proberen elke dag van elke editie te leren." 

Een artiest is maar zo goed als zijn laatste show, een festival zo goed als zijn laatste editie, weet Schueremans. "Rock Werchter 2025 was fantastisch. Dat is een makkelijk woord, maar er zat zoveel muziek, vreugde en passie in. Dan kan ik niet anders dan een content mens zijn", besluit hij.