Trots, ergernis en piekverkoop van morning-afterpil: zo beleven de buren van Rock Werchter 50 jaar festival

De 1e jaren van Rock Werchter verliepen relatief rustig, veel veranderde pas toen het festival verhuisde van de Chirolokalen aan de Nieuwebaan, naar de Haachtsesteenweg in Werchter. Plots werd ook het hele dorp betrokken bij het gebeuren en veranderden de straten in het centrum van Werchter in een festivaldorp. Cafés als Oud Werchter beleefden er hoogdagen en heel wat inwoners raakten zelfs niet tot op de wei. 

"Het was hier gezellig in de straten rond Café Oud Werchter", vertelt een van de inwoners. "Ik ben nooit op de weide geraakt, ik ging feesten in het dorp. Alle zelfstandigen hadden toen een standje voor de deur en wij liepen van het ene naar het andere. Het was toen heel plezant in het dorp." 

Maar intussen is er veel veranderd: in het dorp zelf is nog amper iets te beleven. Alles vindt intussen plaats langs de Haachtsesteenweg, al is dat de voorbije jaren ook sterk verminderd. Heel wat drank- en eetstandjes op weg naar de festivalingang zijn intussen ook al verdwenen.  

Wie alles van het begin meemaakte, is buurtbewoner Raf Van Rompuy van Elektrozaak Bries: "Ik was 4 toen het hier begon, op mijn 14e mocht ik na veel zagen voor de allereerste keer gaan, dat was in 1985, 40 jaar geleden. De voorbije jaren heb ik veel zien veranderen. Van 1 dag naar 4 dagen, meer groepen en veel professioneler georganiseerd. We zijn vergroeid met het festival en kunnen niet meer zonder, we zijn het zo gewend. Ook de verenigingen hier kunnen niet zonder. Van een mogelijke verhuis waar Herman Schueremans soms naar verwijst, willen we dan ook niets horen. Rock Werchter is de trots van ons dorp."

Maar daar is buurtbewoner Wim De Jongh het niet helemaal mee eens. Vooraleer het festival naar de Haachtsesteenweg trok, genoot Wim van een idyllisch uitzicht op de weides. "Nu wordt dat jaarlijks verstoord door de opbouw van enkele podia", klinkt het bij Wim, die een actiecomité oprichtte.

"Ik heb het festival groot zien worden en dat groot worden is niet zonder vallen en opgestaan gebeurd. Er was een actiecomité nodig om het een beetje in goede banen te leiden. Want in het begin kwamen de festivalgangers hier gewoon in de tuin hun behoeftes doen. Er was niets van afscherming en wat er buiten het terrein gebeurde, interesseerde Schueremans ook niet."

Na vele jaren actie is er voor de buurtbewoners veel veranderd. "Er zijn nadarhekken geplaatst en er zijn verzoenende tickets voor wie nabij woont", zegt De Jongh. "Maar daar maak ik geen gebruik van. Ik trek naar zee tijdens het festival. Want de muziek is de voorbije jaren ook enorm veranderd. Nu is het 'boenk-boenk-muziek', zo veel mogelijk bassen en van de muziek van vroeger blijft er nog maar weinig over."

Voor Wim mag het festival gerust vertrekken. "Herman Schueremans haalt in de krant vaak genoeg aan dat hij nog steeds nadenkt over een mogelijke verhuis van het festival naar een andere locatie. Wel, van mij mag hij vertrekken. Maar intussen weten we allemaal dat dat woorden zijn om van de gemeente Rotselaar het een of ander gedaan te krijgen."

Wie het festival liever ziet blijven, is de lokale apotheek. In Werchter hoor je wel eens dat zij gouden zaakjes doen tijdens het festival. "We zijn tijdens het festival inderdaad open, maar dat we een gigantische omzet draaien op dat moment is ook niet waar", lacht apotheker Phaedra D’hoore. 

"Heel wat festivalgangers kloppen hier aan nadat ze werden doorverwezen door de dokter op de weide. Ze hebben dan voorschriften bij voor bijvoorbeeld antibiotica of oogzalfjes. Festivalgangers die zonder voorschrift binnenkomen, kopen vooral Dafalgan voor de katers, blarenpleisters en alcoholgel, onze top 3. En ja, ook de morning-afterpil wordt tijdens het festival meer verkocht dan anders."

En ook Daniel Serré en Karine Luyckx van frituur De Brug beleefden goede tijden aan het festival. "40 jaar geleden, tijdens Rock Werchter, hebben we onze zaak voor het eerst geopend", klinkt het bij beiden. "Dat was een bewust gekozen datum. We hadden daarvoor nog nooit een frituur gehad en die 1e festivaldag in 1986 was voor ons een goede proef. Zelfs de organisatoren Hedwig en Herman kwamen toen bij ons langs om te vragen hoe het was geweest."

"Het was een chaotische dag", zegt Karine. "We hadden veel te veel aangekocht, maar gelukkig was er ook veel volk. Het was voor herhaling vatbaar." Bijna 40 jaar lang draaide de frituur tijdens Rock Werchter op meer dan volle toeren. "Maar onlangs hebben we beslist om niet meer te openen tijdens het festival", zegt Daniel. "We zijn ook al wat ouder en het werd moeilijker."   

Ook Daniel en Karine zagen het festival tijdens de jaren veranderen. "Vroeger was het een groot volksfeest, met heel wat kraampjes langs de weg. Nu is dat bijna allemaal verdwenen. Het was anders toen, gemoedelijker. Nu is alles gecommercialiseerd."