De controverse begon al voor de première: het hoogtepunt van de musical 'Evita' wordt buiten de zaal gezongen. Puristen zijn woedend, maar deze gedurfde keuze maakt de voorstelling juist zo krachtig. En het toont Rachel Zegler als het fenomenale talent dat ze is.
Rachel Zegler schittert in de musical 'Evita' (en ja, die controversiële balkonscène is geniaal)
Het moment: Londen wordt stil
Wanneer het gordijn na de pauze opent, staat hoofdrolspeelster Rachel Zegler niet langer op het podium. In plaats daarvan zien we de Amerikaanse actrice geprojecteerd op een scherm, terwijl ze - gehuld in glitter en blonde pruik - door de gangen van het London Palladium loopt. De camera volgt haar tot op het balkon. Op straat staan bijna 1.000 toeschouwers haar in spanning op te wachten voor het iconische hoogtepunt van de musical 'Evita': 'Don't cry for me Argentina'.
De artistieke keuze van rebel-regisseur Jamie Lloyd (‘Sunset boulevard’) haalde alle Britse kranten. Veel musicalliefhebbers zijn woedend: waarom wordt dat nummer gratis weggegeven aan de massa, terwijl zij een duur kaartje hebben betaald? Maar dit is geen gimmick, integendeel: het is de best gevonden ingreep van de hele voorstelling. 'Evita' gaat over een vrouw gevangen tussen het volk en de schijnwerpers. Deze scène brengt het stuk naar buiten, van het podium naar de mensen. 1.000 mensen die plots stil worden in hartje Londen: het gaf me puur kippenvel.
Waarom deze truc werkt
Toen ik enkele maanden terug tickets kocht voor 'Evita' was er van deze controverse nog geen sprake. Sinds haar vertolking van Maria in Steven Spielbergs 'West side story' ben ik gefascineerd door Zeglers stembereik.
Zegler is niet alleen een getalenteerde zangeres - ze is ook uitgesproken. Als hoofdrolspeelster in de live-action remake van Disney's 'Snow White' uitte ze kritiek op de originele tekenfilm, wat in Hollywood en bij de fans niet goed viel. Ook haar pro-Palestijnse standpunten werden haar niet in dank afgenomen. Dat verklaart wellicht de aanvankelijk lage kaartprijzen voor deze musical. Maar godzijdank, haar talent primeert. Tickets zijn vandaag duur en moeilijk te vinden.
De balkonscène staat haaks op de rest van de musical. Lloyd kiest voor een sobere invulling: geen speciale effecten, geen grootse stunts. Alleen een blauw-wit-goud kleurenpallet, een eenvoudige podiumbrede trap en Zegler als heldin in een leren bh - zonder pruik.
Uitgerekend zij spreekt als Eva Perón de menigte buiten gratis toe, terwijl het betalende publiek binnen toekijkt. Die mensen op straat staan misschien symbool voor de minder gegoede massa van Buenos Aires, die haar man net tot een politieke overwinning hebben geholpen?
Met deze stunt zet Zegler Londen alvast elke avond op zijn kop - ondanks alle haat die ze eerder moest incasseren. Muziek verbindt en ontroert, ook vanuit een dure theaterzetel.
Rachel Zegler is géén Madonna
'Evita' werd in 1976 gecreëerd door componist Andrew Lloyd Webber en tekstschrijver Tim Rice. De musical vertelt het verhaal van Eva Perón, die opklom van arme boerendochter tot geliefde First Lady van Argentinië en icoon van de arbeidersbewegingen. Regisseur Jamie Lloyd heeft die essentie intact gelaten, maar steekt het in een tijdloos en abstract jasje. Het gebrek aan decor, de eenvoudige kostuums en kostuumwissels op het podium dwingen de toeschouwer zich volledig te richten op de performers zelf.
De bijna urban-choreografie zit retestrak en doet de originele rock opera-nummers goed. Maar ook de klassiekere songs werken zonder visuele, historische context. Deze 'Evita' is geen kostuumdrama zoals Alan Parkers verfilming uit 1996. En Rachel Zegler is géén Madonna. Gelukkig.
Zegler kan zingen én acteren. Zelfs gekleed in ondergoed weet ze Evita's tweestrijd te vatten: met overtuigende mimiek, een fenomenale stem en de flair van een hedendaagse latina danser. Handen in de zij, heupen van links naar rechts, priemende ogen. Maar ook het tragische lot van haar personage zet ze krachtig neer, door minutenlang woordeloos naar het publiek te staren. A star is born, zoals ze dan zeggen.
Kortom. Ja, die balkonscène is slimme marketing. Instagram staat er vol van. Maar was het puur een gimmick, dan deed Lloyd het slechts één keer. In plaats daarvan heeft hij het moment logisch geïntegreerd in het verhaal om zo zijn gewaagde adaptatie kracht bij te zetten. Ga je deze zomer naar Londen? Ga het dan zien. Buiten, of binnen. Er zijn nog een paar tickets.
'Evita' speelt nog tot 6 september in The London Palladium .
