Een half jaar nadat het baggerbedrijf Jan De Nul een nieuw mangrovewoud aanplantte op een kunstmatig eiland voor de kust van Ecuador, blijken de zaailingen het goed te doen. Dat meldt het baggerbedrijf zelf, dat voor de monitoring van de resultaten samenwerkt met lokale verenigingen en een universiteit. Het bedrijf maakt zich sterk dat het concept klaar is om ook in andere regio's en op grotere schaal toegepast te worden.
Vlaams mangrovebos voor kust van Ecuador groeit "spectaculair snel", zegt initiatiefnemer Jan De Nul
Vincent Merckx
Gepubliceerd:
In 2 golven, in november vorig jaar en februari van dit jaar, plantte Jan De Nul alles samen 12.000 bomen en 21.500 zaailingen van mangroves voor de kust van Ecuador. Het deed dat op een kunstmatig eiland van 50 hectare dat het had aangelegd met baggerspecie. Die specie, bestaande uit zand en slib, kwam uit het kanaal dat naar de haven van Guayaquil leidt.
Bij het natuurherstelproject AquaForest zijn verder ook de universiteiten VUB en Universiteit Antwerpen betrokken. Het ontving ook 2,5 miljoen euro aan Vlaamse subsidies.
AquaForest moet uiteindelijk leiden tot een nieuw mangrovebos dat de lokale gemeenschap en de biodiversiteit een duwtje in de rug geeft. Mangroves beschermen de kust tegen erosie en overstromingen, filteren water en bieden een thuis voor planten en dieren. Maar in Ecuador hebben de mangroves al decennialang sterk te lijden onder ontbossing en stadsuitbreiding.
30.000 gezonde boompjes
Het baggerbedrijf laat de vorderingen van de zaailingen opvolgen door de ngo Fundación Calisur. De ESPOL-universiteit van Guayaquil en de natuurorganisatie Aves Y Conservación monitoren dan weer het dierenbestand op het eiland.
Uit die opvolging blijkt nu dat het goed gaat met het project. De mangrove groeit "spectaculair snel", zegt Jan De Nul. Een half jaar na het planten telde Fundación Calisur 30.000 groeiende boompjes. Daarmee heeft zo'n 90 procent van de boompjes en zaailingen het overleefd. De groei zou ook 3 keer zo snel gaan als andere mangroveprojecten in de regio.
Verder werden er op het eiland 20 vogelsoorten geteld en nog eens 20 verschillende soorten ongewervelden.
De Ecuadoriaanse universiteit ESPOL noemt het eiland "een open leeromgeving voor onze studenten". "AquaForest is eigenlijk een levend laboratorium waar je kunt zien hoe een nieuw ecosysteem zich ontwikkelt en vormt", zegt Andrea Reyes, coördinator van het monitoringsprogramma.
De lokale vrouwenvereniging Asopromanglar looft het project dan weer omdat het voor werkgelegenheid zorgt. Zo werd de lokale bevolking ingeschakeld om een tijdelijke beschermende wand aan te leggen van bamboe, en zouden er in de toekomst mogelijkheden zijn voor krabbenvisserij en ecotoerisme.
Opschalen
De volgende maanden wordt het AquaForest verder opgevolgd, en worden de mangroves waar nodig beschermd of hersteld. Uiteindelijk moet het een bos worden dat volledig op zichzelf kan staan, los van menselijke inmenging.
Dit AquaForest is een prototype. "We hebben er veel eigen middelen in geïnvesteerd: R&D (onderzoek en ontwikkeling, red.), samenwerking met lokale stakeholders, inzetten van schepen en materiaal...", zo klinkt het bij Jan De Nul.
De baggeraar hoopt in een volgende fase over de hele wereld gelijkaardige, grotere mangrovebossen uit te rollen. Er zou al interesse zijn vanuit het Midden-Oosten, Zuid-Amerika en Zuidoost-Azië.
