"Standpunt regering over Palestina is bullshit": dit denken Palestijnen Eman in Kortrijk, Azar in Leuven en Mohammed in Antwerpen

De situatie in het Midden-Oosten wordt steeds schrijnender. Het Israëlische leger heeft het offensief in Gaza opgevoerd en elke dag vallen tientallen tot honderden burgerdoden. Op de Westelijke Jordaanoever voert Israël bovendien meer en meer controle uit op de Palestijnen. 

Intussen is er het Franse initiatief om Palestina te erkennen, waar ook België zich achter schaart. De Amerikaanse president Donald Trump stelt dan weer voor dat andere landen Palestijnen opvangen. Een voorstel dat op weinig steun kan rekenen.

Voor de Palestijnen blijft de situatie intussen achteruitgaan en wordt de hongersnood steeds groter. VRT NWS spreekt met enkele Palestijnen in Vlaanderen, die familie of vrienden hebben in Gaza of de Westelijke Jordaanoever. 

Eman Qeblan (32) woont met haar 2 jonge kinderen en ouders in Kortrijk. Haar 3 zussen wonen in Khan Younis, in de Gazastrook. "Er vallen voortdurend raketten uit de lucht, waardoor ze nooit op 1 plaats kunnen blijven", zegt Eman. Voor ons gesprek kon ze nog even met een van haar zussen bellen.

Haar zussen hebben geen woonplaats meer, hun woningen zijn volledig verwoest. "Mijn grote zus heeft wel een tent in een van de grote kampen. Maar mijn andere zus heeft geen geld om een tent te betalen, dus ze leeft samen met haar kinderen op straat." Door de vele bombardementen is ze voortdurend op de vlucht.

"Heel wat mensen die op straat leven, hebben met grote plastic zakken zelfgemaakte tenten opgezet. Daar leeft mijn zus op dit moment met haar kinderen." Op beelden zien we hoe Palestijnen in de Gazastrook een groot kamp hebben opgebouwd met die zelfgemaakte tenten.

Eman woont al 7 jaar in België, haar ouders al minstens 10 jaar. Toch blijven haar zussen in Gaza wonen, hoewel de situatie steeds schrijnender wordt. "Uit liefde voor hun land en omdat ze het recht hebben daar te leven, willen ze er niet weg. Ook al is er geen toekomst meer."

Het is hartverscheurend voor Eman dat ze haar familie weinig tot niet kan helpen. "Mijn ouders en ik proberen wekelijks tientallen euro's over te schrijven naar mijn zussen. Al helpt het niet veel, want ze geraken zeer moeilijk aan eten of drinken."

Dat ze haar zussen niet kan beschermen, valt Eman zwaar. "Ik denk alleen maar aan hen. Ik krijg er veel stress van en het is moeilijk om aan iets anders te denken. We proberen in België visa aan te vragen voor hen, maar zelfs dat lukt niet."

Via een resolutie heeft de federale regering eindelijk een standpunt ingenomen en wil ze - mits enkele voorwaarden - de Palestijnse staat erkennen. "Toch denk ik niet dat de erkenning van Palestina het conflict zal beëindigen", aldus Eman. "De Israëlische bezetting zal alleen maar meer burgerslachtoffers veroorzaken, net als een etnische zuivering."

Het plan van Trump om elders Palestijnen op te vangen, kan er bij Eman niet in. "Waarom is er geen andere plaats voor de Israëli's? De Palestijnen hebben geen alternatief land en hun voorouders woonden al veel langer op het grondgebied. Hiermee steunen de Amerikanen de oprichting van een staat die wordt gesmeed door bloed en lijken van onschuldige mensen."

"De inspanningen van de wereldleiders, om ons te helpen en een einde te maken aan deze genocide, komen te laat. Ze hebben de erkenning van Palestina uitgesteld en politici steunen het bezettingsleger dat onze kinderen vermoordt."

Azar (40) woont in Leuven en staat regelmatig in contact met vrienden die op de Westelijke Jordaanoever wonen. "In april ben ik er voor het eerst in 2 jaar nog eens naartoe geweest en de situatie is verschrikkelijk", aldus Azar. Eind januari - 2 dagen na het staakt-het-vuren in Gaza - begon Israël met een intensief militair offensief op de Westelijke Jordaanoever en is de kolonisatie door Israël toegenomen.

"Duizenden mensen mogen zich nog amper verplaatsen, door de honderden wegblokkades en checkpoints die het Israëlische leger heeft opgesteld. Mensen staan soms 8 uur stil om 20 kilometer verder te geraken. De situatie is ondraaglijk geworden. Door die blokkades is ook de toegang tot gezondheidszorg en tot werkgelegenheid bijzonder moeilijk geworden. De economische situatie is dan ook zeer slecht."

Azar woont intussen al 9 jaar in ons land, maar zit met zijn gedachten voortdurend bij zijn volk. "Het is zeer pijnlijk wat er aan het gebeuren is, het is pure horror. Ik ga in angst slapen en word in angst wakker. Ik heb veel contact met vrienden op de Westelijke Jordaanoever, het is een pure nachtmerrie."

Hoewel Azar zijn vrienden graag wil helpen, zijn de opties beperkt. "We kunnen weinig doen dat hen écht helpt. We moeten bewustzijn blijven creëren dat Israël alle wetten overtreedt. Of het echt iets gaat veranderen, weet ik niet."

Net zoals Eman heeft Azar weinig vertrouwen in het standpunt van de federale regering. "Het is eigenlijk een compromis tussen verschillende partijen." Volgens Azar omschrijft het standpunt niet het volledige probleem. "Ze framen alsof het conflict is gestart op 7 oktober, terwijl het al een eeuwenoud conflict is."

"Begrijp me niet verkeerd, sommige elementen uit het standpunt zijn zeker goed. Maar er staan ook zaken in die in het voordeel van Israël zijn, terwijl Palestijnen het recht hebben om daar te leven. Het is een compromis in het nadeel van de menselijkheid van de Palestijnen."

Voor Azar stelt het standpunt van de regering weinig voor. "Er is een genocide aan de gang, dus onderneem actie. Zo'n standpunt mist impact en is er alleen gekomen omdat de regering wel moest reageren." Volgens hem zijn er op dit moment ook belangrijkere zaken dan een politieke oplossing. "Momenteel is het geen politiek, maar een humanitair probleem. De mensen daar hebben nu vooral eten, drinken en medische zorg nodig."

Ook het plan van Trump vindt Azar rampzalig. "Het enige goede is dat Europa dat plan ook afkeurt." Hij heeft er weinig vertrouwen in dat er ooit een oplossing komt. "Israël zal elke oplossing blijven afwijzen. Ze willen ook geen oplossing, maar willen ons volk laten uitsterven. De wereld reageert veel te laat, maar beter laat dan nooit."

De Mohammed Awwad (28) woont al 5 jaar in Antwerpen, terwijl zijn vrouw en kinderen in Khan Younis wonen. Ook zijn ouders, broers en zussen wonen in de Gazastrook. "De situatie valt niet meer te beschrijven. Mijn familie woont al 2 jaar in een tent, er is weinig eten of drinken", vertelt hij. Hun tentenkamp staat wel in een veilige zone. "Al is niets veilig, want dagelijks vallen overal raketten."

Mohammed probeert zijn gezin naar België te halen, zonder succes. "Al 2 jaar probeer ik visa voor mijn vrouw en kinderen aan te vragen, maar het lukt niet. Ik hoor van vrienden dat ze in andere landen visa krijgen voor hun ouders en ik kan zelfs mijn vrouw en kinderen niet hierheen halen."

De Antwerpenaar werkt als magazijnier in de haven en schrijft maandelijks geld naar zijn gezin over. "Maar zelfs dat is moeilijk, want bij elke storting moet ik extra kosten betalen." Toch is dat het enige wat hij voorlopig kan doen. "Ik heb ze al 5 jaar niet meer in het echt gezien. Er is weinig tot geen elektriciteit en internet, dus de laatste jaren hebben we ook zeer weinig contact."

Voor Mohammed is het frustrerend dat hij zijn gezin niet kan beschermen. "Ik zie voortdurend beelden van vermoorde kinderen. Ik heb zelf 2 kinderen, dus die beelden maken mij zot en heel depressief. Ik houd me sterk om mijn gezin te helpen, maar intussen zit ik al een jaar in een depressie."

Het standpunt van de federale regering is volgens Mohammed "bullshit". "Ze wachten af tot de Arabische landen Israël zullen erkennen. Dat is niet logisch. Wil je Palestina erkennen? Doe dat dan gewoon. We hebben nu al geen land meer. Ze blijven heel voorzichtig. Die erkenning gaat er nooit komen."

Mohammed vindt het plan van Trump, om Palestijnen op te vangen in andere landen, niet logisch. "Hij is zot. We zijn destijds al akkoord gegaan met minder grondgebied en nu zouden we opnieuw akkoord moeten gaan. Het is ons grondgebied en Palestijnen willen er graag blijven."

Hij denkt dan ook niet dat een oplossing dichtbij is. "Zolang te veel politici Israël blijven steunen, zal er geen oplossing komen." Hij vreest ook dat het conflict in de rest van de wereld zal escaleren en haalt het voorbeeld aan van de 2 medewerkers van de Israëlische ambassade die in de VS zijn doodgeschoten. "De mensen worden zot door alle beelden in Gaza en dan wordt het gevaarlijk. Er moet een einde komen aan het geweld."