Kinderen in Gaza hebben "heel hoge verwachtingen" nu bestand is ingegaan, "belangrijk dat ze snel weer naar school kunnen"

Het bestand in Gaza werd gisteren met heel veel blijdschap onthaald, stelde Rosalia Bollen van Unicef vast, het Kinderfonds van de Verenigde Naties. Bollen is momenteel aan de slag in het zuiden van de Gazastrook.

"Vooral kinderen hebben heel hoge verwachtingen", zegt ze in De Ochtend op Radio 1. "De afgelopen dagen hebben kinderen continu gesproken over alle dingen die ze gaan doen zodra er een staakt-het-vuren komt."

"Ze hebben gesproken over het speelgoed dat ze hopen terug te vinden als ze terug naar huis kunnen. Ze hopen dat hun slaapkamer nog intact is, zodat ze eindelijk in hun eigen bed kunnen slapen, na vaak een jaar in een tent op de koude grond te hebben geslapen."

Tegenover die hoop staat het afgrijselijke geweld waaraan de bevolking van de Gazastrook meer dan 15 maanden is blootgesteld. "Iedereen is diep getraumatiseerd en met name ouders die ik spreek, zijn toch wat pessimistischer. Ze zijn erg bezorgd over de toekomst van hun kinderen."

Het gaat volgens Bollen dan niet in de eerste plaats over eten of medische hulp voor de kinderen, maar wel over het feit dat anderhalf jaar schooltijd verloren is gegaan. "Over het algemeen zijn mensen hier in Gaza hoog opgeleid, er is een hoge geletterdheid. En ouders zijn zich erg bewust van het belang van onderwijs voor kinderen. Dus dat contrasteert met de hoop en de verwachtingen van hun kinderen."

Unicef heeft tijdens de oorlog in de Gazastrook wel zogenoemde "tijdelijke leerruimtes" ingericht. "Dat zijn een soort geïmproviseerde ruimtes, vaak in het midden van een tentenkamp. Unicef levert een heel grote tent aan en de gemeenschap zelf organiseert lestijden en een schema waarop de kinderen van het kamp naar die ruimte kunnen komen."

"Er is geen officieel curriculum, maar Unicef helpt met lesmateriaal, zodat kinderen tijdens de oorlog toch nog iets van heel informele scholing gehad hebben. En het is ook een ruimte waar ze even voor een paar uur met andere kinderen samen kunnen zijn en toegang hebben tot een toilet en een wasbak."

Belangrijk om daarbij te vermelden is dat het om een vrij kleinschalig project gaat. "We hebben daarmee ongeveer 10 procent van de kindbevolking bereikt. Dus het merendeel van de kinderen heeft die mogelijkheid niet gehad."

Daarom is het erg belangrijk dat het onderwijs zo snel mogelijk hervat wordt, benadrukt Bollen. "Omdat kinderen meer dan 15 maanden lang zijn blootgesteld aan afschuwelijk geweld, dat geweld continu was en geen enkele plek in Gaza veilig was voor kinderen om naartoe te gaan."

"En kinderen zijn zich daar erg van bewust. Kinderen spraken ook over de dood, niet alleen over vrienden en familieleden die omgekomen zijn, maar ook over het feit dat ze erg bang waren om zelf gedood te worden. Dus ze hebben 15 maanden lang vastgezeten in heel grote stress en daarom is het belangrijk dat ze toegang krijgen tot psychologische hulp en weer naar school kunnen, zodat er iets van een normaliteit herstart wordt."

Hoe snel dat zal kunnen, zal ook van de heropbouw afhangen. "Het probleem is dat 95 procent van de schoolgebouwen beschadigd zijn, sommige helemaal vernietigd. En daar komt ook bovenop dat heel veel schoolgebouwen op dit moment nog bewoond worden door ontheemden."

Intussen verlaten veel inwoners van de Gazastrook hun tijdelijk onderkomen om terug te keren naar hun huizen, of wat ervan overblijft. "Iedereen hier zegt dat ze staan te popelen om de bezittingen die ze nog hebben in te pakken en terug naar huis te gaan. Er zijn families die alles al op een kar geladen hebben en die al vertrokken zijn. Maar er zijn ook families die liever even aanzien hoe het de komende dagen en weken gaat lopen. Want als iedereen terugkeert, zal er veel drukte en chaos zijn, vrezen ze."

Ook Bollen houdt haar hart vast, ook voor de vele kinderen die zullen terugkeren naar wat nog rest van hun huizen. "Ik ben overal in Gaza geweest en de verwoesting is daadwerkelijk onbeschrijflijk. Alsof er een heel grote aardbeving heeft plaatsgevonden."

"Sommige ouders zeggen: we weten dat ons huis waarschijnlijk niet meer overeind staat, maar we willen toch terug. We zetten liever onze tent op de ruïnes van ons huis dan dat we hier op het strand moeten blijven."