Voor het eerst sinds lang krijgt MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez nog eens kritiek uit eigen rangen. Niet alleen stuurt hij aan op een ambitieuze cumul als voorzitter en federaal minister, hij haalde ook zonder veel intern overleg een politicus van de radicaal-rechtse partij Chez Nous binnen. Waar staat die partij eigenlijk voor? En wat hoopt Bouchez met zulke figuren te bereiken?
Na heisa binnen MR: wat voor partij is Chez Nous en waarom wil Bouchez lijsttrekker Noa Pozzi zo graag binnenhalen?
Stefan Grommen
Gepubliceerd:
1. Is Chez Nous echt het 'Waalse Vlaams Belang', zoals sommigen beweren?
Inhoudelijk klopt dat wel, zegt Laura Jacobs, politicoloog aan de universiteit van Antwerpen, in De Ochtend op Radio 1. "De partij zet in op dezelfde thema's als Vlaams Belang: identitaire thema's, een streng migratiebeleid en tegen de islamisering van de maatschappij. Ze hebben ook sterke standpunten rond criminaliteit en veiligheid."
Toch zijn er ook duidelijke verschillen. "Met name de sterkte van de partij is niet te vergelijken: Vlaams Belang staat véél sterker in Vlaanderen dan Chez Nous in Wallonië." Ook pleit Chez Nous niet voor een splitsing van België. "Zij zijn eerder voorstander van een unitair België."
"Chez Nous noemt zich vooral een 'patriottistische partij'. Dat betekent dat zij vooral de traditionele Europese waarden en christelijke wortels van België in de verf willen zetten."
2. Waarom is er zoveel ophef over de demarche van Bouchez om Chez Nous-lijsttrekker Noa Pozzi binnen te halen bij de MR?
Binnen de MR lijkt de kritiek zich toe te spitsen op het gebrek aan overleg, noch lokaal, noch partijbreed. In de woorden van kopstuk Sophie Wilmès: "In zo'n delicaat en bijzonder geval denk ik dat we intern hadden moeten overleggen om te bekijken wat we het beste konden doen."
Zoom je wat meer uit, dan heeft de heisa te maken met hoe er in Wallonië naar radicaal-rechts - of extreemrechts, zoals men daar zegt - wordt gekeken, weet Jacobs. "Er heerst een sterk cordon sanitaire, dat wordt gehandhaafd door de politieke partijen. Maar er is ook een cordon médiatique: men probeert er ook in de media voor te zorgen dat radicaal rechtse politici en hun gedachtegoed geen platform krijgen."
3. Zijn er dan geen uiterst rechtse kiezers in Wallonië?
Die zijn er zeker: Chez Nous haalde vorig jaar in juni niet de kiesdrempel, maar toch 2 à 3 procent. Eerder waren er ook radicaal-rechtse initiatieven als de Parti Populaire of Agir. "Maar door dat sterke cordon - en ook vaak door interne verdeeldheid - wordt het heel moeilijk voor die partijen om door te breken."
Net de aanwezigheid van die kiezers verklaart ook de zet van Bouchez om mensen als Noa Pozzi aan de MR te binden. "Het is een manier om dat marktleiderschap op rechts te behouden. Hij is sowieso al naar rechts opgeschoven, met thema's als migratie, veiligheid en criminaliteit. Nu probeert hij ook mensen te introduceren binnen zijn partij die kiezers zouden kunnen binnenhalen, die anders toch zouden stemmen op een radicaal-rechtse partij."
Dat is nodig, want er zijn in het verleden ook al afscheuringen geweest binnen de MR. "Denk aan Alain Destexhe, die in 2019 Liste Destexhe (nu Libéraux Démocrates, red.) heeft opgericht", zegt Jacobs. "Bouchez probeert zo zijn rechterflank af te dekken." Of die strategie Bouchez en de MR op langere termijn profijt zal opleveren, valt nog af te wachten.
