In Japan hebben wetenschappers een nieuwe soort plastic ontwikkeld dat snel en vanzelf afbreekt in zout water. Het plastic valt uiteen in moleculen die makkelijk te recycleren zijn en ook als een soort meststof dienen voor bacteriën in de zee. Het zou een oplossing kunnen zijn voor microplastics in zee.
Oplossing voor microplastics in zee? Nieuwe soort plastic breekt vanzelf af in zout water
Gedaan met microplastics in zee? Nog niet meteen. Maar een nieuwe uitvinding van Japanse onderzoekers zet misschien wel een stap in die richting.
Aan het Riken onderzoeksinstituut hebben ze een nieuwe soort plastic ontwikkeld dat vanzelf afbreekt in zout water en dus niet vervuilend is voor het zeeleven. Het plastic is volgens de onderzoekers even sterk als de plastics die we nu al gebruiken.
Het is niet de eerste keer dat er een nieuwe soort plastic wordt uitgevonden dat biologisch afbreekbaar is. Maar een van de grote problemen is dat die meestal enkel in heel specifieke omstandigheden uit elkaar vallen. En dus niet in de natuur of in zee.
Het is zelfs zo dat de meeste composteerbare plastics enkel afbreekbaar zijn in de juiste omstandigheden. Daarom mogen ze ook niet bij het gft-afval of op de composthoop, maar enkel bij het restafval (met uitzondering van de speciale gft-vuilzakken zelf).
Belangrijke stap vooruit, maar nog afwachten of deze plasticsoort ook op grote schaal kan worden gemaakt
Jana Asselman, professor UGent en vicevoorzitter van het marien onderzoekscentrum Marine@UGent
Dat is niet zo voor deze nieuwe plasticsoort, zeggen de onderzoekers. Als het plastic in contact komt met zout water valt het helemaal uit elkaar, tot op de kleinste bouwsteentjes.
Op die manier kan het een oplossing zijn voor het vele plastic dat in zee belandt en pas na lange tijd uiteenvalt in microplastics. Die kleine deeltjes zijn schadelijk voor het milieu en mogelijk ook voor onze gezondheid.
"Dit is een zeer belangrijke stap vooruit in de ontwikkeling van plastics die onmiddellijk afbreken in het milieu en die tegelijk ook goed recycleerbaar zijn", zegt professor Jana Asselman (UGent), die onderzoek doet naar microplastics.
"Normale plastics degraderen tot kleine stukjes plastic en uiteindelijk tot micro- en nanoplastics. Die deeltjes hebben een milieu-impact en zijn niet goed recycleerbaar.
"Deze nieuwe plasticsoort zouden we wel makkelijk opnieuw als grondstof kunnen gebruiken om er nieuwe plastics van te maken. Dat is een belangrijk voordeel."
Zelfs de restanten van het plastic, de moleculen, die toch nog in zee overblijven, zouden nog nut kunnen hebben, zegt professor Asselman. "De kleine bouwstenen noemen we monomeren, en dat zijn vaak koolstofmoleculen die nog kunnen fungeren als voedingsstof voor heel wat bacteriën en kleinere organismen in de zee. Anderzijds, als die massaal in zee zouden terechtkomen, zou dat natuurlijk ook wel een impact hebben."
Nog niet voor morgen
Toch zullen we nog niet meteen plastic zakjes of andere toepassingen van deze nieuwe plasticsoort in de winkel zien. "De onderzoekers hebben een grote stap vooruit gezet, maar alles gebeurt nu nog op kleine schaal in het labo. Ze moeten dus alles eerst nog op grotere schaal testen en produceren. En dat is vaak een uitdaging. Want de conventionele plastics zijn altijd nog veel goedkoper om te maken."
En er zijn nog bedenkingen. "De onderzoekers hebben op een gegeven moment ook een coating toegevoegd aan het plastic. Dat is iets wat men vaak doet als men producten uit plastic maakt. Ze zagen toen dat het plastic toch iets minder afbreekbaar werd en dat is toch een klein zorgpuntje", zegt Asselman.
"Als men dit op de markt wil brengen, gaat men goed moeten nagaan of de eigenschappen van het plastic behouden blijven. Anders zitten we opnieuw in het zelfde straatje als de andere plastics die nu op de markt zijn."
Meer weten? Het volledige onderzoek werd gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Science .



